آزینا نبی‌زاده با تأکید بر اینکه مقاومت ضد میکروبی از زیرمجموعه‌های مقاومت آنتی‌بیوتیکی محسوب می‌شود، تصریح کرد که اصلی‌ترین علت ایجاد این مشکل، استفاده ناکافی و بیش از حد از آنتی‌بیوتیک‌ها است. او اشاره کرد که یکی از علل مهم به وجود آمدن این نوع مقاومت، استفاده خودسرانه از داروهای آنتی‌بیوتیک می‌باشد.
او ادامه داد: مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها در زمان‌هایی که بدن نیازی به آن‌ها ندارد، نه‌تنها مفید نیست، بلکه می‌تواند سبب ایجاد مقاومت نیز گردد. به عنوان مثال، بیشتر موارد ابتلا به گلودرد ناشی از ویروس‌ها هستند و نیازی به استفاده از آنتی‌بیوتیک ندارند.
سرپرست گروه ارزیابی فناوری سلامت و مطالعات مدیریتی و اقتصادی، یکی دیگر از دلایل پیدایش مقاومت آنتی‌بیوتیکی را استفاده نادرست از این داروها دانست و تأکید کرد: باکتری‌ها همواره به دنبال فرصتی برای تکثیر هستند. در صورتی‌که فرد یکی از دوزهای دارو را فراموش کند (حتی یک یا چند روز) یا درمان را پیش از زمان پیش بینی شده توسط پزشک قطع کند، یا از آنتی‌بیوتیک مناسب استفاده نکند (مانند مصرف داروی فرد دیگری)، باکتری‌ها در ایجاد و تکثیر خود اقدام کرده و با تغییرات و جهش‌های خود نسبت به برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها مقاوم می‌شوند.
به گفته این کارشناس، در زمینه دامپروری نیز به دلیل استفاده از آنتی‌بیوتیک‌ها برای کنترل باکتری‌های موجود در بدن حیوانات، مقاومت آنتی‌بیوتیکی مشاهده می‌شود. همچنین گاهی تغییرات ژنتیکی در ساختار باکتری‌ها به‌طور خود به خود رخ می‌دهد، که این امر موجب می‌شود آنتی‌بیوتیک‌ها نتوانند باکتری را شناسایی و از بین ببرند. افزون بر این، باکتری‌های مقاوم به درمان آنتی‌بیوتیکی می‌توانند به دیگران منتقل شده و فرد مبتلای جدید، تأثیر مناسبی از آنتی‌بیوتیک دریافت نکند.