استادیار دانشگاه علوم پزشکی کردستان با اشاره به احتمال انتقال ویروس اچآیوی در دوران حاملگی، بر اهمیت درمانهای ضد رتروویروسی، مراقبتهای ویژه و آگاهی مادران از خطرات این ویروس در زمان بارداری و پس از زایمان تاکید نمود و به تشریح روشهای پیشگیری و درمان جهت کاهش این خطرات پرداخت.
، دکتر هانا سهرابی در مراسمی به مناسبت پویش ایدز گفت: زنان باردار مبتلا به اچآیوی نیازمند توجه خاصی به خدمات بهداشتی هستند. این مراقبتها که شامل درمانهای ضد رتروویروسی و مشاورههای بهداشتی و روانی میباشد، میتواند به دستیابی به بارداری سالم و موفق منجر شود.
دکتر سهرابی اضافه کرد: مادران باردار باید به اهمیت درمانهای ضد رتروویروسی و رعایت آنها برای حفظ سلامتی خود و نوزادشان در طول زندگی توجه ویژهای داشته باشند. همچنین، آنها باید از خطرات احتمالی ناشی از مصرف داروهای ضد رتروویروسی در دوران بارداری آگاه شوند و آموزشهای لازم برای مراقبتهای ویژه از نوزاد خود را دریافت کنند.
به گفته وی، برقراری ارتباط مؤثر مادران با خدمات زایمان، مراقبتهای نوزاد، مشاورههای سلامت روانی، خدمات درمانی برای سوء مصرف مواد و مشاوره ویژه در موارد ضروری برای خاتمه بارداری، از اهمیت حیاتی برخوردار است. این اقدامات میتواند تأثیر قابل توجهی بر سلامت مادر و نوزاد بگذارد.
سهرابی همچنین یادآور شد: داروی AZT (زیدوودین) اولین و تنها دارویی است که از سال 1994 برای جلوگیری از انتقال اچآیوی از مادر به نوزاد استفاده میشود. این دارو هنوز هم تنها گزینهای است که در بررسیهای حاملگی برای پیشگیری از انتقال ویروس به جنین مورد استفاده قرار میگیرد.
آیا بارداری در زمان ابتلا به ایدز میتواند به جنین آسیب بزند؟
سهرابی در مورد خطرات محتمل برای مادران مبتلا به اچآیوی بیان کرد: یکی از این خطرات تضعیف سیستم ایمنی ناشی از کاهش تعداد سلولهای ایمنی CD4 در بدن است. این وضعیت میتواند سیستم ایمنی را ضعیف کند و در دوران بارداری شدت یابد، به طوری که مادر را در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به عفونتهای دیگر قرار دهد.
وی افزود: خطرات دیگری مانند افزایش شانس ابتلا به عفونت نیز برای مادران وجود دارد. زنان مبتلا به اچآیوی بیشتر از سایرین در معرض عفونتهای ویروسی، قارچی و باکتریایی هستند که این عفونتها در دوران بارداری میتوانند تهدیدات جدی برای سلامتی مادر ایجاد نمایند.
علائم اچآیوی در دوران بارداری چیست؟
سهرابی به علائم بالینی ابتلا به ویروس اچآیوی در زنان باردار اشاره کرد و گفت: این علائم مشابه با علائم عمومی این بیماری در سایر افراد است، اما ممکن است در دوران بارداری شدت و فراوانی برخی از این علائم دچار تغییر شود.
وی توضیح داد: علائم بالینی اصلی شامل تب و تعریق شبانه، خستگی مفرط و ضعف، کاهش وزن غیرقابل توضیح و بزرگ شدن غدد لنفاوی در نواحی گردن، زیر بغل یا کشاله ران میباشد که ممکن است دردناک شوند. همچنین، عفونتهای مکرر از جمله عفونتهای قارچی دهانی و واژینال، عفونتهای تنفسی و پوستی، جوشها و ضایعات پوست و مشکلات گوارشی نظیر اسهال مکرر، تهوع و استفراغ که ممکن است در دوران بارداری تشدید شوند، از دیگر علائم شایع به شمار میروند.
استادیار دانشگاه علوم پزشکی کردستان در ادامه به راههای پیشگیری از انتقال اچآیوی به مادر و فرزند اشاره کرد و گفت: زوجهایی که تصمیم به بچهدار شدن دارند، باید از خطرات مرتبط آگاه باشند و بدانند که هرچند روشهای بسیار مؤثری برای کاهش احتمال انتقال اچآیوی از مادر به کودک وجود دارد، اما هیچ وقت نمیتوان این خطر را به طور کامل حذف نمود.
سهرابی افزود: اگر با وجود مشاورههای قبلی، زوجین همچنان اصرار بر بارداری داشته باشند، توصیه میشود به مراکزی ارجاع داده شوند که در این زمینه تجربه بیشتری دارند یا پزشکی که درمان میکند میتواند از مشاوره این مراکز بهره ببرد. پیش از اقدام به بارداری، زوج یا زوجین مبتلا به اچآیوی (خواه زن، خواه مرد یا هر دو) باید درمان ضد رتروویروسی انجام دهند و باید 4 تا 6 ماه پس از آغاز درمان، بار ویروسی آنها بررسی گردد. در نهایت، پیش از اقدام به بارداری باید اطمینان حاصل شود که بار ویروسی در آنها غیرقابل شناسایی است.
استادیار دانشگاه علوم پزشکی کردستان در پایان بیان کرد: زمانی که زن مبتلا به اچآیوی است و همسرش سالم به شمار میآید، بهترین راهکار برای بارداری “Intra uterine artificial insemination” یا تلقیح مصنوعی داخل رحمی است.
به گزارش وزارت بهداشت، وی ادامه داد: اگر مرد مبتلا به اچآیوی باشد و زن سالم باشد، ایمنترین شیوه استفاده از اهدای اسپرم خواهد بود. در صورت عدم پذیرش اهدای اسپرم توسط زوجین، میتوان از روش درمان مرد مبتلا و پیشگیری از انتقال ویروس به زن بهره گرفت. به این ترتیب، قبل از اقدام به بارداری، مرد مبتلا باید تحت درمان ضد رتروویروسی قرار گیرد و 4 تا 6 ماه بعد از آغاز درمان، بار ویروسی او مورد بررسی قرار گیرد و در نهایت، اطمینان حاصل شود که بار ویروسی او غیرقابل شناسایی است.
سهرابی در پایان خاطرنشان کرد: زمانی که هر دو زوج مبتلا به اچآیوی هستند، هر دو باید تحت درمان ضد رتروویروسی قرار گیرند. پس از غیرقابل شناسایی شدن ویروس در هر دو، تنها در زمان تخمکگذاری زن میتوان بدون کاندوم اقدام نمود.
پایان پیام