چان بیان می‌کند: “اگر در حین مشاجره با همسر خود، گفت‌وگوهای‌تان به طور مکرر به بیان نظرات آزاردهنده یا تلافی‌های کنایه‌آمیز تبدیل شود، این مسأله می‌تواند منجر به ایجاد فاصله عاطفی میان شما و شریک زندگی‌تان شود و یا خشم را افزایش دهد. این نگرش غالباً بیانگر یک رویکرد تحقیرآمیز است که در آن یکی از طرفین به نوعی خود را برتر از دیگری می‌داند. در حالی که در روابطی با پویایی سالم، اهداف گفتگو بر درک یکدیگر متمرکز است و نه تحقیر دوسوی رابطه.”.
همه روابط در مقاطع متفاوتی با چالش‌ها و سختی‌هایی مواجه می‌شوند، اما هنگامی که یک رابطه به مکرر دچار رفتارها یا لحظات مضر می‌شود، نجات آن کار دشواری خواهد بود. یک درمانگر سه علامت برای تشخیص اینکه آیا رابطه زوجین ممکن است به شکست بینجامد یا خیر، ارائه می‌دهد.
اگر خود را در وسط یک مشاجره احساسی با همسر مشاهده می‌کنید یا حس می‌کنید در یک رابطه گرفتار شده‌اید، چند فاکتور می‌توانند در این زمینه مؤثر باشند.
۱-انتقاد از شخصیت شما
“آلدریچ چان” به عنوان درمانگر و روانشناس اعصاب می‌گوید عوامل متعددی در احتمال شکست یک رابطه نقش دارند. به عنوان مثال، اگر یکی از طرفین مدام از شخصیت شریک زندگی‌اش انتقاد کند و تمایلی به بهبود ارتباط با او نداشته باشد و یا اگر هر دو طرف این نوع رفتار را از خود نشان دهند، این امر می‌تواند به معنای رو به زوال رفتن رابطه شما باشد.
چان تصریح می‌کند: “البته طبیعی است که در طول زندگی مشترک خود با دوران‌های پرچالش و اختلاف نظر مواجه شوید، اما وقوع همزمان چندین عامل مشکل‌ساز واقعاً می‌تواند احتمال شکست یک رابطه را افزایش دهد”.
چنانچه احساس ناامیدی یا دلخوری نسبت به همسر خود داشته باشید، این امر امری عادی است، اما چان هشدار می‌دهد که اگر شما یا شریک‌تان به طور مکرر به این احساسات منفی از طریق انتقاد از شخصیت یکدیگر پاسخ دهید، می‌تواند به ارتباط شما آسیب غیرقابل جبرانی وارد کند.
چان اضافه می‌کند: “اگر در حین مشاجره با یکدیگر، تکراراً سخنان‌تان به نوعی زخم‌زبان یا تلافی تبدیل شود، این می‌تواند به ایجاد فاصله عاطفی و افزایش خشم میان شما منجر شود. رویکرد تحقیرآمیز، فردی را به گونه‌ای جدی برتری می‌بخشد و برقراری یک رابطه سالم بدین معناست که دو نفر برای درک متقابل یکدیگر گفتگو می‌کنند نه برای تحقیر هم.”.
۲-سکوت در لحظات دشوار
در حین بروز اختلافات جدی، برخی افراد ممکن است دچار حس غم یا افسردگی شوند و پیش از اینکه با همسر خود به دنبال راه حل باشند، نیاز به موقتی برای پردازش احساسات خود دارند. چان بیان می‌کند که درخواست فضای شخصی برای پردازش طبیعی و حتی سازنده است.
با این حال، اگر یکی از طرفین بدون اعلام نیاز به این فضا سکوت کند و به نوعی رفتار بی‌صدا با شریک خود داشته باشد، این وضعیت می‌تواند نشانه‌ای از ناکارآمدی پویایی رابطه باشد.
به گفته او، این نوع سکوت و رفتار می‌تواند باعث به خطر انداختن اعتماد و ارتباط میان طرفین شود، زیرا یکی از طرفین ممکن است در شرایط تنش احساس تهدید و عدم امنیت کند.
چان تأکید می‌کند: “اگر کسی با عقاید شریک خود موافق نیست و احساس می‌کند صدای او شنیده نمی‌شود یا انتظار دارد که همسرش تغییراتی در رفتار خود ایجاد کند، بهتر است تا حد ممکن به صورت مستقیم و آرام درخواست خود را مطرح کند تا هر دو بتوانند از آن موقعیت عبور کنند”.
۳-عدم علاقه به بهبود ارتباط
در روابط، ممکن است گاهی اوضاع به هم بریزد؛ به دلایلی مانند عدم آرامش کافی در ابتدا یا فراموشی به علت مشغله‌های روزمره برای برنامه‌ریزی قرارهای شبانه. چان بیان می‌کند که اگر شما یا همسرتان متوجه عدم تمایل و انرژی برای تقویت و پایدارتر کردن رابطه‌تان شدید، این علامت هشداردهنده‌ای است که باید به آن توجه کنید.
او ادامه می‌دهد: “اگر چندین بار سعی کرده‌اید به طور واضح و مختصر با همسر خود ارتباط برقرار کنید و حتی برخی تغییرات را برای او اعمال کرده‌اید، اما به نظر می‌رسد او در برابر این تلاش‌ها مقاومت می‌کند، این می‌تواند نشانه‌ای باشد که رابطه کارایی لازم را ندارد”.
به گفته چان، در روابطی با پویایی سالم، شرکای زندگی به یکدیگر بابت اشتباهات خود عذرخواهی کرده و در تلاش هستند تا با روش‌های متنوعی مثل مطالعه کتاب‌های خودیاری، مراجعه به درمانگر و بررسی مداوم چگونگی بهبود روابط، روی تقویت پیوند خود سرمایه‌گذاری کنند.
منبع:فرتاک نیوز