شرکت نورالینک، تحت مالکیت «ایلان ماسک»، به تازگی برنامه‌اش را برای آزمایش کاربردهای نوین ایمپلنت‌های مغزی خود اعلام کرده است. این ابتکار به افراد این امکان را می‌دهد که با نیروی افکار خود، یک بازوی رباتیک را کنترل کنند.
بر اساس اطلاعیه منتشر شده در ایکس، نورالینک به‌دنبال راه‌اندازی آزمایش جدیدی برای ارزیابی ظرفیت کنترل بازوی رباتیک از طریق ایمپلنت N1 خود است. این فناوری به افرادی که دچار فلجی هستند این امکان را می‌دهد تا با استفاده از امواج مغزی خود، عملیات کنترل یک بازوی رباتیک را انجام دهند. رابط مغز و کامپیوتر (BCI) این شرکت یک دستگاه کوچک به اندازه یک سکه است که از طریق جراحی در مغز کاشته می‌شود. در حال حاضر، نورالینک در حال ارزیابی ایمنی این BCI و قابلیت آن برای کنترل کامپیوتر توسط افرادی که دچار فلجی هستند، می‌باشد.
کنترل بازوی رباتیک توسط ایمپلنت مغزی نورالینک
اگرچه رهبری بازوی رباتیک از طریق ایمپلنت مغزی یک امکان هیجان‌انگیز به نظر می‌رسد، اما این یک ایده نو نیست. در سال 2008، پژوهشگران دانشگاه پیتسبرگ آمریکا نشان دادند که یک میمون قادر است با بهره‌گیری از سیگنال‌های مغزی خود، یک بازوی رباتیک را به‌کار گیرد تا به غذا دست یابد. پس از آن، گروه‌های پژوهشی به بررسی حالت‌های انسانی پرداختند.
در مطالعه‌ای که در سال 2012 در نشریه نیچر به چاپ رسید، دو نفر که به خاطر سکته مغزی فلج شده بودند، توانستند به سادگی و تنها با فکر کردن، یک بازوی رباتیک را کنترل کنند و اشیای گوناگونی را بردارند. همچنین در تحقیقی دیگر در سال 2016، فردی از BCI برای بازتولید حس لامسه با استفاده از بازوی رباتیک برخوردار شد.
BCIهای مورد استفاده در این مطالعات، دارای تنظیمات پیچیده و متصل به کابلی از سر شرکت‌کنندگان به یک کامپیوتر بودند که سیگنال‌های مغز را تجزیه و تحلیل می‌کرد. به‌عکس، سیستم نورالینک بی‌سیم بوده و هنوز اطلاعات دقیقی در مورد توانایی کنترل بازوی رباتیک این ایمپلنت در دست نیست.
در کل، ایلانی ماسک چشم‌اندازهای بزرگی برای نورالینک دارد. او چند هفته پیش ابراز کرد که این شرکت باید ایمپلنت مغزی‌ای تولید کند تا دردهای گردن و کمر را تسکین بخشد. همچنین ایمپلنت این کمپانی به تازگی با هدف بازگرداندن بینایی، نشان «دستگاه پیشرفته» را از سازمان غذا و داروی ایالات متحده دریافت کرده است.
منبع: دیجیاتو