نتایج تحقیقات تازه حاکی از آن است که ساکنان مناطقی که آلودگی نوری شبانه بیشتری دارند، ممکن است بیشتر در معرض ابتلا به بیماری آلزایمر، به ویژه در دوران میانسالی قرار بگیرند.
محققان بیان کردند که آلودگی نوری شبانه به مراتب خطرناک‌تر از سایر عوامل خطر شناسایی شده‌ای چون مصرف الکل، بیماری‌های کلیوی، افسردگی و چاقی برای بیماران مبتلا به آلزایمر در گروه سنی ۶۵ سال و بالاتر ارتباط دارد. با این حال، قرار گرفتن در معرض نور شبانه، ریسک بیشتری برای مغز افرادی که سن آن‌ها کمتر از ۶۵ سال است به همراه دارد؛ زیرا شدت نور در شب به عنوان مهم‌ترین عامل خطر برای ابتلا به آلزایمر زودرس در این گروه سنی محسوب می‌شود.
به گزارش ساینس، محقق دانشگاه راش در ایالات‌متحده تأکید کرد: ما موفق به شناسایی ارتباط مثبت میان شیوع بیماری آلزایمر و قرار گرفتن در معرض نور شبانه در ایالات متحده شده‌ایم، این ارتباط به ویژه برای سنین زیر ۶۵ سال مشهود است.
آلودگی نوری شبانه – عاملی محیطی که قابل تغییر می‌باشد – ممکن است به عنوان یک عامل خطر مهم برای بیماری آلزایمر شناخته شود. در این مطالعه، محققان نقشه‌های آلودگی نوری در ۴۸ ایالت قاره‌ای را مورد بررسی قرار دادند و آن‌ها را با داده‌های ملی درباره بروز بیماری آلزایمر و سایر عوامل خطر شناخته‌شده نسبت به این بیماری مقایسه نمودند.
آلودگی نوری به عنوان یکی از عوامل خطر برای آلزایمر در سالمندان مطرح می‌شود، اما یافته‌ها نشان می‌دهد که تأثیر آن به اندازه عوامل دیگری نظیر دیابت، فشار خون بالا و سکته مغزی نیست. با این حال، محققان به این نتیجه رسیدند که هیچ عامل خطر دیگری غیر از آلودگی نوری نمی‌تواند برای افراد زیر ۶۵ سال با این شرایط رقابت کند.
محققان معتقدند که نتایج این مطالعه نشان می‌دهد جوانان ممکن است به‌ویژه از اثرات ناشی از قرار گرفتن در معرض نور شب حساس‌تر باشند، هرچند دلیل این حساسیت هنوز مشخص نیست.
این محققان بر این باورند که ژن‌هایی که ریسک ابتلا به آلزایمر زودرس را افزایش می‌دهند، بر نحوه واکنش نسبت به استرس‌های بیولوژیکی تأثیرگذارند و می‌توانند در برابر اثرات نور شب آسیب‌پذیری بیشتری ایجاد کنند. به‌علاوه، جوانان به احتمال زیاد در محیط‌های شهری زندگی می‌کنند و سبک زندگی آن‌ها ممکن است به افزایش قرار گیری در معرض نور در شب منجر شود.
با توجه به این یافته‌ها، محققان پیشنهاد می‌کنند که افراد جوان‌تر باید میزان قرار گرفتن در معرض نورهای روشن در شب را کاهش دهند. ساده‌ترین تغییرات برای این کار می‌تواند شامل استفاده از پرده‌های ضخیم یا خوابیدن با ماسک چشم باشد. این ابزار به‌ویژه برای افرادی که در نواحی با آلودگی نوری بالا زندگی می‌کنند، مؤثر خواهد بود.
محققان افزودند: همچنین، قرار گرفتن در معرض نور در داخل منازل نیز می‌تواند همینقدر حائز اهمیت باشد. افراد باید میزان نور آبی که قادر است بر خواب تأثیر بگذارد را محدود کنند و در منزل خود دیمرهای نور نصب نمایند.
ایندین نوشت، بیماری آلزایمر به‌عنوان شایع‌ترین نوع زوال عقل شناخته می‌شود، که اصطلاح جامع برای مجموعه‌ای از اختلالات است که منجر به از دست دادن عملکرد شناختی می‌شود و شامل تشکیل پلاک‌ها و توده‌ها در مغز و تند شدن روند پیری برخی از نورون‌های مربوط به حافظه و پردازش اطلاعات است. نشانه‌های اولیه شامل فراموشی بوده و با پیشرفت بیماری، بیماران دچار گیجی بیشتری شده و ممکن است در مکان‌های آشنا گم شوند و در برنامه‌ریزی و انجام فعالیت‌های ساده دچار مشکل گردند.
بر اساس برآوردهای سازمان جهانی بهداشت در سال ۲۰۲۳، بیش از ۵۵ میلیون نفر در جهان از زوال عقل رنج می‌برند و بیماری آلزایمر در تقریباً ۷۵ درصد این موارد نقش دارد. پیش‌بینی شده که بین سه تا ۹ میلیون هند نیز با این عارضه مواجه خواهند بود و این عدد با افزایش سن جمعیت کشور نیز افزایش خواهد یافت.
مدیکال نیوز گزارش کرد، تحقیقات در مورد زوال عقل و عوامل مؤثر در توسعه آن با در نظر گرفتن چالش‌های جدید محیطی همچنان ادامه دارد. به‌طور کلی، هنوز زود است که بتوان گفت آیا آلودگی نوری ممکن است به تشدید زوال عقل منجر شود یا خیر. با این حال، ما می‌دانیم که نهادن عادت‌های خوب خواب می‌تواند با مزایای گسترده‌تری برای سلامت همراه باشد.
محققان همچنین اشاره کردند که مکانیسم‌های مختلفی وجود دارد که از طریق آن‌ها آلودگی نوری شبانه ممکن است بر روی بیماری آلزایمر تأثیر بگذارد. یکی از این مکانیسم‌ها اختلال در خواب است، که تأثیراتش بر فرآیندهای مغزی به عنوان یک عامل مهم باید در نظر گرفته شود. واضح است که خواب نقش اساسی در پاکسازی پروتئین مرتبط با بیماری آلزایمر، معروف به آمیلوئید بتا، از مغز ایفا می‌کند. در صورتی که خواب به دلایل مختلفی چون نور یا اختلالات خواب که در آن آپنه خواب هم وجود دارد، مختل گردد، قابلیت مغز ما در پاکسازی این پروتئین کاهش خواهد یافت. افزون بر این، کیفیت پایین خواب می‌تواند تأثیرات وسیع‌تری بر سایر عوامل خطر مانند افسردگی، سطح فعالیت بدنی و فشار خون بالا داشته باشد.
در بیماری آلزایمر، پروتئین‌های تاو و آمیلوئید بتا به طور پیچیده‌ای با یکدیگر ترکیب می‌شوند و در مجموع به عنوان توده شناخته می‌شوند، که منجر به مرگ سلول‌های مغز و کاهش حجم آن می‌گردد. این وضعیت می‌تواند به از دست رفتن حافظه، تغییرات شخصیتی و دشواری در انجام وظایف روزانه منجر شود.