به گزارش ایتنا، براساس این پژوهش، افرادی که در دهه‌های پنجم و ششم عمر خود به فعالیت بدنی منظم و قابل توجهی پرداخته‌اند، به ترتیب با کاهش خطر ابتلا به زوال عقل به میزان ۴۱ درصد و ۴۵ درصد مواجه بوده‌اند.
مکانیسم تأثیر: از عروق سالم تا عملکرد بهینه مغز
به نقل از ایتنا، کارشناسان خاطرنشان می‌کنند که این تأثیر شگرف دارای ابعاد مختلفی است. یکی از روش‌های اصلی مؤثر، تقویت سلامت سیستم عروقی می‌باشد. با توجه به اینکه عواملی که باعث مشکلات عروقی مانند فشار خون بالا، دیابت نوع ۲ و اختلالات چربی خون به طور معمول از میانسالی به بعد افزایش می‌یابند، ورزش در این دوران نقش مهمی در حفاظت از سلامت رگ‌های مغز ایفا می‌کند.
علاوه بر این، ورزش با بهبود ساختار و عملکرد بافت مغز، کاهش التهاب سیستمیک و کند کردن روند تجمع پروتئین بتا-آمیلوئید (یکی از نشانه‌های بارز بیماری آلزایمر)، به حفظ نیروی شناختی کمک می‌نماید.
جزییات پژوهش و یک یافته کلیدی
این تحقیق که به تحلیل داده‌های مطالعه معتبر و درازمدت «قلب فرامینگهام» پرداخته، شرکت‌کنندگان را در سه گروه سنی «جوانی» (۲۶-۴۴ سال)، «میانسالی» (۴۵-۶۴ سال) و «سالمندی» (۶۵-۸۸ سال) قرار داده است. نتیجه‌ای که در خور توجه است این است که هرچند ورزش در جوانی تأثیر مستقیم و قابل اندازه‌گیری بر کاهش خطر زوال عقل نداشت، اما در سنین بالا، حتی برای افرادی که حامل قوی‌ترین ژن خطر آلزایمر (APOE ε4) هستند، فعالیت بدنی زیاد با ۶۶ درصد کاهش خطر همراه بوده است.
هشدار مهم: آغاز gradual و مداوم
کارشناسان به افرادی که تصمیم به شروع یا بازگشت به ورزش در میانسالی دارند، تأکید می‌کنند که برای جلوگیری از مشکلات اسکلتی-عضلانی و دلسردی، فعالیت را به صورت تدریجی و با جلسات کوتاه و سبک آغاز نمایند. عادت به انجام فعالیت‌های ساده و پایدار، مانند ۲۰ دقیقه پیاده‌روی روزانه یا انجام حرکات کششی و تقویتی مختصر، نقطه شروعی ایده‌آل محسوب می‌شود.
همخوانی با یافته‌های جهانی و توصیه نهایی
این پژوهش نتایج خود را با مطالعات قبلی تطبیق می‌دهد؛ از جمله تحقیق سال ۲۰۲۲ که نشان داد حتی ۳۸۰۰ قدم در روز می‌تواند خطر زوال عقل را به میزان ۲۵ درصد کاهش دهد. سازمان بهداشت جهانی نیز حداقل ۱۵۰ تا ۳۰۰ دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط یا ۷۵ تا ۱۵۰ دقیقه فعالیت شدید در طول هفته و همچنین تمرینات مقاومتی را توصیه کرده است.
دکتر فیلیپ هوانگ، نویسنده اصلی این مطالعه، با اشاره به اینکه این تحقیق نتوانسته «دوز» دقیق مورد نیاز ورزش را مشخص کند، نتیجه می‌گیرد: «پیام اصلی ما کاملاً روشن است: فعال‌تر بودن در طول روز، در هر سنی که باشید، به ویژه بعد از ۴۵ سالگی، می‌تواند یکی از مؤثرترین شیوه‌ها برای حفظ سلامت مغز باشد.»