در تاریخ ۲ آذرماه، در پایان مراسم تشییع و خاکسپاری دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن، وصیت‌نامه ایشان از سوی محمدجواد حق‌شناس به عنوان نماینده خانواده اسلامی ندوشن قرائت گردید.
متن وصیت‌نامه به این شکل است:
«تمنا دارم که در زمان فرا رسیدن روز موعود، پیکرم را از دانشگاه تهران به نیشابور منتقل نمایند و از آنجا به دامنه کوه بینالود به خاک بسپارند. خراسان، باستانی‌ترین استان ایران به شمار می‌رود و نیشابور، در عین حال، رنجیده‌ترین شهر ایران است. چنانچه اتفاق فوت من در خارج از مرزهای ایران بیفتد، جسدم باید به میهن منتقل شود.
آنچه که از من به یادگار مانده است کتاب‌هاست؛ حق چاپ و تجدید چاپ آن‌ها را به نهاد آرامگاه فردوسی واگذار می‌کنم. عواید حاصل از این کتاب‌ها به‌عنوان حق‌التالیف، برای گل‌کاری و زیبا سازی محوطه آرامگاه و جاده مشهد به توس صرف خواهد شد. امیدوارم این خواسته‌ها به خوبی تحقق یابند.
از خانواده، همسر، دوستان و خوانندگانم وداع می‌کنم. بر روی مزار من، به جز نام، تاریخ تولد و تاریخ وفات، این بیت از حافظ حک خواهد شد: اگر از پرده برون شد دل من عیب مکن/ شکر ایزد که نه در پرده پندار بماند»