با به پایان رسیدن مهلت رأی گیری برای نود و هفتمین دوره جوایز سینمایی اسکار، گفتمان های پیرامون شانس های آثار سینمایی مختلف شدت بیشتری یافته است. در حالی که برخی فیلم ها با کسب موفقیت در گلدن گلوب توانسته اند موقعیت خود را محکم کنند، باید به شگفتی های همیشگی آکادمی هم توجه داشت که می تواند در رقابت ها دخالت کند.
پس از دو نوبت تمدید به دلیل آتش سوزی های ویرانگر در لس آنجلس، مهلت رأی گیری نامزدهای نود و هفتمین دوره جوایز اسکار به طور رسمی پایان یافت. در این بین، اتحادیه تهیه کنندگان آمریکا، اتحادیه نویسندگان و دیگر انجمن های اساسی، نشانه هایی درباره فیلم هایی که ممکن است در مراسم اسکار آینده عملکرد بهتری داشته باشند، ارائه کرده اند. با این حال، آنچه به نظر می رسد این است که شگفتی ها همیشه در تصمیمات آکادمی حضوری پررنگ خواهند داشت.
آیا «بروتالیست» توجه جلب کرده است؟
فیلم «بروتالیست» به کارگردانی بردی کوربت، به عنوان یکی از مدعیان اصلی این دوره از جوایز شناخته می شود و موفقیتش در گلدن گلوب نیز بر این ادعا صحه گذاشته است. با این حال، برخی رأی دهندگان اذعان کرده اند که نتوانسته اند این فیلم را مشاهده کنند یا به دلیل طولانی بودن زمان و مضامین سنگین آن، از ادامه تماشای آن منصرف شده اند. اگرچه این موضوع شاید مانع از نامزدی فیلم نشود، اما می تواند توضیحی باشد برای اینکه چرا فلیسیتی جونز، بازیگر نقش مکمل که حضورش در نیمه دوم فیلم نمود بیشتری پیدا می کند، نتوانسته توجهات لازم را جلب کند.
اهمیت جوایز گلدن گلوب
با وجود مناقشات جاری درباره اهمیت جوایز گلدن گلوب، کسب این جایزه همچنان تأثیرگذار باقی مانده است. برخی رأی دهندگان اشاره کرده اند که جوایز گلدن گلوب فهرست فیلم های مورد نظرشان را تغییر داده و آثاری چون «من هنوز اینجا هستم» با بازی فرناندو تورس و «درد واقعی» با نقش آفرینی کایرن کالکین را به کانون توجه آورده اند.
در عین حال، فیلم هایی مثل «امیلیا پرز» به کارگردانی ژاک اودیار و «ملاقات محرمانه» به کارگردانی ادوارد برگر با دریافت جوایز اصلی گلدن گلوب، در فهرست تماشای اعضای آکادمی قرار گرفتند. این نوع از توجه برای فیلم هایی که در مرز قابلیت توجه رأی دهندگان قرار دارند، می تواند تعیین کننده تفاوت بین سعادت نامزدی و نادیده گرفته شدن باشد.
تناقض بین منتقدان، تماشاگران و رأی دهندگان آکادمی
در سال جاری، فاصله بین نظرات منتقدان، تماشاگران و اعضای آکادمی بیش از هر زمانی احساس می شود. به عنوان مثال، آثاری که به شدت مورد ستایش منتقدان قرار گرفته اند، مانند «پسران نیکل» به کارگردانی رامِل راس و «حقایق تلخ» اثر مایک لی، نتوانسته اند توجه رأی دهندگان را جلب کنند.
علی رغم این، فیلم «امیلیا پرز» که امتیاز میانگین آن در راتن تومیتوز برابر با ۷۶٪ برای منتقدان و ۴۰٪ برای تماشاگران است، به نظر می رسد که نامزدی های زیادی را تصور کند و ممکن است به عنوان پرنامزدترین فیلم غیرانگلیسی زبان در تاریخ جوایز اسکار شناخته شود.
به طور مشابه، فیلم زندگینامه ای باب دیلن به کارگردانی جیمز منگولد با عنوان «یک ناشناخته کامل» (۷۹٪ در راتن تومیتوز) علی رغم نقدهای متنوعی که دریافت کرده، از سوی اعضای آکادمی حمایت قابل توجهی را جلب کرده است. این وضعیت نشان دهنده آن است که رأی دهندگان آکادمی بیشتر بر اساس سلیقه شخصی، احساسات نوستالژیک و معیارهای سینمائی خود تصمیم می گیرند تا استانداردهای بیرونی.
داستان جنجالی تقلب در شاخه بازیگری و دگرگونی های غیرمنتظره
تقلب به یکی از بحث های جنجالی در فصل جوایز تبدیل شده است. در این زمینه، نقش هایی که به نظر می رسد در شاخه اصلی بازیگری باشند، به عنوان نقش های مکمل معرفی می شوند تا شانس بیشتری در جوایز کسب کنند.
برای نمونه، زویی سالدانا در «امیلیا پرز»، کایرن کالکین در «درد واقعی» و آریانا گرانده در «شرور» از جمله بازیگرانی هستند که در این مباحث مطرح شده اند. یکی از اعضای آکادمی در بخش بازیگری در مورد زویی سالدانا اظهار داشت: «من واقعاً از بازی او خوشم می آید، اما بیایید واقع بین باشیم، او یک بازیگر نقش اصلی است. این تغییرات می تواند به نتایج غیرمنتظره و شگفت انگیزی منجر شود.
آیا زنان و افراد رنگین پوست از رقابت کارگردانی کنار گذاشته خواهند شد؟
بخش بهترین کارگردانی همواره یکی از دشوارترین عرصه ها برای ورود زنان و افراد رنگین پوست بوده و این وضعیت در سال حاضر نیز ادامه دارد. با اینکه کارگردانانی چون جان ام. چو (شرور)، رامِل راس (پسران نیکل)، کورالی فارژا (ماده) و پایال کاپادیا (همه آنچه به عنوان نور تصور می کنیم) مورد تحسین منتقدان قرار گرفته اند، هیچ یک از آنها به عنوان گزینه های قطعی برای نامزدی در شاخه کارگردانی به شمار نمی آیند.
در حالی که نام هایی نظیر ژاک اودیار، بردی کوربت، ادوارد برگر و شان بیکر به نظر می رسد که در رقابت به تثبیت خود پرداخته اند، جایگاه نهایی ممکن است به کارگردانانی چون جیمز منگولد یا دنی ویلنوو یا حتی گزینه های غیرمنتظره تعلق یابد.
آیا فیلم «هیئت منصفه شماره ۲» به کارگردانی کلینت ایستوود می تواند شگفتی بزرگی رقم بزند؟
در میان شگفتی های این فصل، فیلم «هیئت منصفه شماره ۲» به کارگردانی کلینت ایستوود بیشتر از پیشرفت مورد انتظار در میان رأی دهندگان شناخته شده است و ممکن است به عنوان رقیبی جدی برای کسب آخرین جایگاه بهترین فیلم مطرح گردد. این فیلم که گفته می شود آخرین پروژه ایستوود است، با تحسین های شایانی از سوی رأی دهندگان در بخش تهیه کنندگان و کارگردانان مواجه شده است.
بسیاری این رأی را نوعی ادای احترام به این فیلم ساز افسانه ای و همچنین رویکردی به استودیو برادران وارنر می دانند، که به فیلم اکران محدودی داده است. حتی اگر این فیلم فقط یک نامزدی در بخش بهترین فیلم پیدا کند، می تواند شوک بزرگی به وجود آورد، مشابه با آنچه برای فیلم «حادثه آکسبو» (۱۹۴۳) ساخته ویلیام ولمن اتفاق افتاد.
جیمی لی کرتیس: بهترین حامی اسکار کنونی
چنانچه جایزه ای برای بهترین کمپین تبلیغاتی اسکار وجود می داشت، بدون تردید جیمی لی کرتیس برنده می شد. این بازیگر با تجربه که اولین اسکار خود را برای «همه چیز، همه جا، به یک باره» کسب کرد، به شدت از همکار خود پاملا اندرسون و فیلم «آخرین شوگرل» حمایت کرده است. اشتیاق و پشتیبانی نامحدود کرتیس توجه رأی دهندگان را جلب کرده و او را در مسیر دریافت دومین نامزدی اسکار خود قرار داده است.
آیا «چلنجِرز» به موفقیت دست خواهد یافت؟
درام ورزشی «چلنجِرها» به کارگردانی لوکا گوادانینو با بازی زندیا، هواداران پرشوری در میان رأی دهندگان پیدا کرده است. با این حال، پس از عدم توجه از سوی بفتا و جوایز انجمن تهیه کنندگان و بازیگران، شانس آن برای نامزدی همچنان نامشخص است. بهترین امید این فیلم احتمالاً در دسته های فیلمنامه اصلی و موسیقی متن قرار دارد.
رأی دهندگان دنبال فیلم هایی با حس خوب هستند
یکی از مواردی که به طور چشمگیری در مباحثات مطرح می شود این است که رأی دهندگان تمایل به تماشای فیلم هایی دارند که حس شادی، فرار از واقعیت و امید را منتقل کنند. این رویکرد می تواند تأثیر منفی بر اولویت فیلم های بین المللی با موضوعات تاریک مانند «دانه انجیر معابد» ـ نماینده آلمان در شاخه بهترین فیلم بین المللی، بگذارد.
پس از یک هفته پر از اخبار بد و قطع نشدنی از آتش سوزی های ویرانگر در لس آنجلس، بسیاری از اعضای آکادمی که توان تماشای چند فیلم دیگر را یافتند، به سمت آثار با حال و هوای بهتر مانند «یک شناخته کامل» و موزیکال «شرور» سوق یافته اند. این وضعیت به ویژه می تواند تأثیر قابل توجهی در شاخه بهترین فیلم بین المللی داشته باشد، چرا که اکثر ۱۵ فیلم راه یافته به فهرست اولیه این بخش، حاوی امواج ناراحت کننده ای هستند.
فهرست نامزدهای نهایی نود و هفتمین دوره جوایز سینمایی اسکار در تاریخ ۲۳ ژانویه (چهارم بهمن) معرفی خواهد شد.