براساس اعلام پژوهشگران، افرادی که تتو دارند به طور قابل توجهی در معرض خطر ابتلا به سرطان پوست و لنفوم قرار می گیرند. تحقیقات آن ها نشان داده است که جوهر استفاده شده در تتو تنها در محل تزریق باقی نمی ماند و ممکن است به غدد لنفاوی منتقل شود و در آنجا تجمع یابد.
طبق گزارش ScienceDaily، گروهی از محققان دانشگاه جنوب دانمارک (SDU) و دانشگاه هلسینکی فنلاند به تجزیه و تحلیل این موضوع پرداختند که آیا تتو می تواند عوارضی برای سلامت ایجاد کند یا خیر. آن ها با مقایسه داده های پزشکی دوقلوهای دانمارکی به این نتیجه رسیدند که افرادی که تتو دارند، نسبت به کسانی که فاقد آن هستند، بیشتر به سرطان پوست و لنفوم دچار می شوند.
پیشتر، نتایج تحقیقی دیگر از دانشگاه لوند سوئد روی ۱۱ هزار و ۹۰۵ نفر نشان داده بود که وجود تتو می تواند احتمال ابتلا به سرطان سیستم لنفاوی یا لنفوم را به طور قابل توجهی افزایش دهد.
پیوند بین وجود تتو و افزایش خطر سرطان پوست
غدد لنفاوی جزء کلیدی سیستم ایمنی بدن به شمار می روند و مسئولیت آن ها در مبارزه با عفونت ها و زدودن مواد مضر از بدن بسیار مهم است. زمانی که جوهر تتو به پوست نفوذ می کند، بخشی از آن به غدد لنفاوی جذب می شود. پژوهشگران معتقدند که جوهر تتو ممکن است باعث بروز التهاب مزمن در این غدد شود که در طول زمان می تواند به رشد غیرطبیعی سلول ها و افزایش ریسک ابتلا به سرطان منجر شود.
در این تحقیق، اطلاعات ۵ هزار و ۹۰۰ دوقلوی دانمارکی بررسی شد. پژوهشگران با تحلیل وجود تتو و نسبت تشخیص سرطان در این افراد به ارتباط واضح تری بین ابتلا به سرطان پوست و لنفوم در افرادی که صورت خود را تتو کرده بودند پی بردند. به کارگیری دوقلوها در این مطالعه به دلیل شباهت های معمول در عوامل ژنتیکی و محیطی شده بود.
پژوهشگران بیان کردند که ذرات جوهر در غدد لنفاوی باقی می مانند و احتمالاً بدن این ذرات را به عنوان مواد خارجی شناسایی می کند. این موضوع ممکن است به معنای آن باشد که سیستم ایمنی به طور مداوم برای پاسخ به جوهر تلاش می کند و این فشار دائمی می تواند عملکرد غدد لنفاوی را تضعیف کند و عواقب بهداشتی دیگری ایجاد نماید.
علاوه بر این، پژوهشگران همچنین متوجه شدند که ابعاد تتو نیز بر احتمال بروز سرطان تأثیرگذار است. یافته ها نشان دهنده این است که رابطه بین تتو و سرطان در افرادی که تتوهایی با اندازه بزرگ (به اندازه کف دست) دارند، بیشتر به چشم می آید. به عبارت دیگر، احتمال ابتلا به لنفوم در افرادی که تتوهای بزرگ دارند، تقریباً ۳ برابر بیشتر از افراد بدون تتو است.
به طور کلی، بررسی رابطه میان وجود تتو و بروز سرطان معضلی دشوار به نظر می رسد، چراکه ممکن است ابتلا به سرطان سال ها به طول بینجامد. به عبارت دیگر، ممکن است فرد در جوانی تتو کند، اما سال ها بعد به سرطان مبتلا شده و این امر اندازه گیری تأثیر مستقیم تتو بر سرطان را پیچیده می سازد.
نتایج این تحقیق در ژورنال BMC Public Health منتشر گردیده است.
دیجیاتو