کریستوفر نولان با اثر جدیدش تحت عنوان «اوپنهایمر» قدمی دیگر به سوی دریافت جوایز اسکار برداشت. همان‌طور که انتظار می‌رفت، این فیلم با بیشترین نامزدی، در راس فهرست قرار گرفته است؛ امری که در واقع نتیجه‌ای طبیعی برای فیلمی است که در فصل اعطای جوایز، به شدت مورد توجه قرار گرفت.
آخرین ساخته نولان از همان روزهای ابتدایی اکران، نشان از انتخاب پسندیده سال داشت و رقابت آن با فیلم «باربی» تنها در عرصه گیشه قابل درک بود. پیش‌بینی می‌شد که آکادمی به سادگی تسلیم موفقیت تجاری فیلمی که بیشتر به صنعت مد تعلق دارد، نشود. انتقادات مطرح شده در مورد نادیده گرفته شدن «باربی» عمدتاً به حرکت‌های فمنیستی غیرجدی مربوط می‌شد و یکی از بدترین واکنش‌ها از سوی هیلاری کلینتون بود که به موفقیت مالی فیلم اشاره کرد.
این انتقادات در حالی مطرح شده است که «باربی» در هشت رشته نامزد اسکار شده و در لیست بهترین فیلم‌ها قرار دارد که این موضوع بیشترین توجه ممکن را به یک فیلم با موضوع معمولی جلب کرده است. آکادمی به خاطر بی‌توجهی به کارگردان و بازیگر زن این فیلم مورد انتقاد قرار گرفته و به نداشتن حساسیت نسبت به زنان متهم است.
انتقادات مبنی بر عدم نامزدی مارگو رابی در رشته بهترین بازیگر و کارگردان گرتا گرویک به عدم توجه به زنان و اتهام به بی‌توجهی به فیلم‌ها همراه است. این رویکرد آکادمی در زمینه توجه به فیلم‌هایی که نقدهای مثبتی دریافت کرده‌اند، در زمینه رشته‌های فیلم و کارگردانی نیز آشکار است.
تمامی پنج کارگردانی که نامزد دریافت اسکار شده‌اند، آثارشان محبوب منتقدان بوده است؛ از جمله ژوستین تریه که با فیلم «آناتومی یک سقوط» مورد توجه واقع شده و این موفقیت برای او در حالی است که اسکار از او معرفی نشده است و این موضوع در فرانسه جنجال‌هایی ایجاد کرده است.
در فهرست کارگردان‌ها، کریستوفر نولان (اوپنهایمر)، مارتین اسکورسیزی (قاتلان ماه کامل)، یورگوس لانتیموس (بیچارگان) و جاناتان گلیزر (منطقه مورد علاقه) به شکلی منطقی نشان از توجه منتقدان سینما دارد و این مسئله غیرمعمول نیست.
غیبت دی‌کاپریو
در گزارشی که ورایتی پس از اعلام نامزدهای اسکار منتشر کرد، غفلت از لئوناردو دی‌کاپریو در «قاتلان ماه کامل» را یکی از شگفتی‌های امسال اسکار معرفی کرده است.
در فهرست نامزدهای بهترین بازیگر نقش اول مرد، نام‌هایی چون بردلی کوپر (مایسترو)، کولمن دومینگو (راستین)، پل جیاماتی (جاماندگان)، کیلین مورفی (اوپنهایمر) و جفری رایت (داستان‌های آمریکایی) به چشم می‌خورد. شاید بسیاری انتظار داشتند که دی‌کاپریو به‌جای جفری رایت یا کولمن دومینگو نامزد شود، ولی این اتفاق نیفتاد و عده‌ای بر این باورند که این نتیجه به قضاوت درباره شخصیت دی‌کاپریو در فیلم اسکورسیزی برمی‌گردد، نه کیفیت بازی او؛ به‌طوری که کاراکتر ارنست بورکهارت موجب توجه کمتر به نقش‌آفرینی دی‌کاپریو شده است.
عزیمت به دهمین نامزدی برای اسکورسیزی
مارتین اسکورسیزی برای فیلم «قاتلان ماه کامل» برای دهمین بار نامزد جایزه بهترین کارگردانی اسکار شده است. کارگردانی که در قریب به پنج دهه معمولاً نادیده گرفته شده و تنها یک‌بار، به واسطه یکی از آثار متوسطش (رفتگان) موفق به دریافت این جایزه شده است. سالی که اسکورسیزی «راننده تاکسی» را داشت، جان جی. آویلدسن برای «راکی» اسکار را به دست آورد.
در آغاز دهه ۸۰، اسکورسیزی نیز با «گاو خشمگین» نامزد اسکار بود، اما در آن سال رابرت ردفورد به‌خاطر فیلم «مردم معمولی» موفق به دریافت آن شد. این غفلت هفت بار دیگر تکرار شد و اکنون نوبت به دهمین نامزدی بهترین کارگردانی اسکورسیزی رسیده است. اگر امسال اسکورسیزی ۸۱ ساله موفق به کسب جایزه بهترین کارگردانی شود، به عنوان مسن‌ترین کارگردان برنده اسکار شناخته خواهد شد.