دکتر رضا فرهمند در اظهارات خود به دو دلیل عمده برای بروز خونریزی بینی اشاره کرد و گفت: یکی از این دلایل آسیب بینی است که ممکن است از وارد شدن ضربه به بینی ناشی شود و یا از دستکاری مخاط بینی به وسیله انگشت، که این وضعیت بیشتر در کودکان ۱۰ تا ۱۲ سال مشاهده میشود.
این متخصص همچنین به خشکی مخاط بینی، که به شدت در فصل زمستان و در زمان استفاده از سیستمهای گرمایشی یا در گرمای شدید تابستان رایج است، به عنوان دومین دلیل خونریزی بینی اشاره نمود و تصریح کرد: هرچند این عوامل از رایجترین دلایل بروز خونریزی بینی به شمار میروند، اما در برخی موارد، افزایش ناگهانی فشار خون نیز میتواند به وقوع این مشکل منجر شود.
به گفته این عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، اختلالات انعقادی و تغییرات آناتومیک مانند آنژیوفیبروم بینی نیز ممکن است موجب بروز خونریزیهای مکرر شوند.
وی در ادامه به توضیح برخی راهکارهای ابتدایی برای درمان خونریزی بینی پرداخت و گفت: اعمال فشار مکانیکی به دیوارههای خارجی بینی، استفاده از کمپرس سرد یا موادی که منقبض کننده عروق هستند، نظیر قطره فنیل افرین، و همچنین کنترل رگ خونریزیدهنده با نیترات نقره از جمله روشها برای مهار خونریزی بینی محسوب میشود.
فرهمند در مورد فشار مکانیکی بر روی دیوارههای خارجی بینی به مدت پنج تا ۱۰ دقیقه گفت: در این روش، سر به اندازه ۱۵ تا ۲۰ درجه به سمت عقب متمایل میشود تا از افزایش شدت خونریزی در نتیجه دراز کشیدن با سر به سمت پایین جلوگیری گردد.
وی همچنین در خصوص استفاده از کمپرس سرد یا موادی نظیر قطره فنیل افرین، بیان کرد: گاهی میتوان یخ را درون یک کیسه پلاستیکی قرار داده و بر روی پل بینی قرار داد و در مواقعی که خونریزی چندان شدید نیست، از قطره فنیل افرین برای کنترل خونریزی در داخل حفرات بینی استفاده کرد. اگر منبع خونریزی در قسمت جلویی دیواره میانی بینی قرار داشته باشد، میتوان با محلول نیترات نقره آن ناحیه را به طور شیمیایی سوزاند تا خونریزی متوقف شود.
فرهمند با تأکید بر این نکته که در صورتی که فرد بدون وجود ضربه یا آسیب دچار خون دماغ شود و خونریزی با روشهای رایج کنترل نشود، باید فوراً به پزشک یا مراکز درمانی مراجعه کند، خاطرنشان کرد: و به نقل از روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، این متخصص در زمینه پزشکی اورژانس بیان کرد که در صورتی که با این روشها نتوان خونریزی بینی را کنترل کرد، لازم است تا تامپون قدامی یا خلفی برای بیمار ایجاد شود و در صورتی که تامپون قدامی کارساز نباشد، بیمار باید بستری شده و متخصص گوش و حلق و بینی برای او تامپون خلفی قرار دهد.
