متخصصان به بررسی عواملی می‌پردازند که موجب می‌شود زوج‌ها به هر قیمت از مطرح کردن گفتگوهای ناخوشایند دوری کنند.
هوراس بر موضوع هم‌راستایی در اختلاف نظر تأکید کرده و بیان می‌کند که در هر رابطه‌ای اختلاف نظر به طور حتم پیش می‌آید. با این حال، بحث و جدل لزوماً نباید نشانه‌ای منفی تلقی شود. همان‌گونه که «جی هاینریش» در اثرش با عنوان «برای مشاجره متشکرم» شرح می‌دهد، تفاوت اصلی میان یک بحث یا مشاجره با دعوا و جدل آن است که اولی با مهارت ملتزم انجام می‌شود و طرف مقابل را وادار به پذیرش خواسته‌هایی می‌کند. او می‌گوید: «شما برای پیروزی می‌جنگید، اما برای دستیابی به توافق وارد بحث و جدل می‌شوید».
بر اساس گزارش ال پائیس، «آنا ایزابل سانز»، روانپزشک و متخصص در حوزه روان درمانی در مادرید می‌گوید که یک بحث سالم باید به یافته‌هایی دال بر راهکاری صحیح برای اختلاف نظری که پیش آمده، منجر شود.
او تصریح می‌کند: «شاید بجا باشد که نخستین گام را با تعریف بحث و جدل آغاز کنیم. اکثر افراد به‌ویژه در ارتباطات کلامی، بحث و جدل را معادل با رویایی خشمگین تلقی می‌کنند. اگر از این زاویه آغاز کنیم، به وضوح به مضراتی که ممکن است برای زوجین از نزاع بوجود آید، پی خواهیم برد که به طور معمول نیز به زخم‌های کوچک ختم می‌شود. اما حقیقت این است که در زندگی روزمره، وجود اصطکاک در روابط، سوءتفاهم‌ها و اختلافات از انواع مختلف، یک امر عادی است که به ایجاد سطحی از ناراحتی منجر شده و به مشاجره تبدیل خواهد شد».
توازن و تعادل
اگرچه همان‌طور که اشاره شد، مشاجره در روابط امری غیرقابل اجتناب است، اما زوج‌هایی نیز وجود دارند که به‌سختی با یکدیگر بحث و جدل می‌کنند. مشخصاً آنان در این زمینه به گونه‌ای صحبت می‌کنند که گویی عدم بحث و جدل نشانگر بی‌نقص بودن رابطه‌شان است. با این حال، اگر آنان در واقعیت با یکدیگر ارتباط نداشته باشند، چه پیش خواهد آمد؟
«ناتالیا پاستور» روانشناس می‌گوید: «نباید برای فرار از درگیری، از گفتگوهای ناخوشایند غافل شد، زیرا این موضوع ما را از صداقت با خود و نیازهایمان دور می‌کند. در واقع، برقراری ارتباط و قرار گرفتن در وضعیتی آسیب‌پذیر و همچنین گوش دادن به گفته‌های شریک زندگی‌مان پیوندهای میان‌ما را تحکیم بخشیده و به طور کلی به ایجاد روابط سالم‌تری می‌انجامد».
سانز معتقد است که زوج‌هایی که از بحث و جدل پرهیز می‌کنند، از مواجهه با تغییرات در روابط نزدیک و فردی خود، فراری هستند. او می‌گوید: «آنان می‌کوشند تا واقعیت‌های بنیادین خاصی را در مورد چرخه زندگی و تعاملات‌شان، به نحوی پنهان کنند که فکر می‌کنند آن واقعیت‌ها می‌تواند بر زندگی آنان تأثیر منفی بگذارد». او هشدار می‌دهد که با این رفتار، عدم توازنی در رابطه انباشته می‌شود تا زمانی که یک رویداد نه چندان جدی این آرامش کاذب را بر هم زده و همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد.
آیا بحث و جدل برای زوجین امری سالم است؟
«مامن خیمنز»، روانشناس، به این نکته اشاره می‌کند که بحث و جدل نه‌تنها سالم است بلکه اجتناب‌ناپذیر نیز هست. او بیان می‌کند: «یک زوج، متشکل از دو فرد است که تحت تأثیر روایت‌ها، ارزش‌ها و ایده‌های خود قرار دارند. خود این ارتباط، به نحوی، آنها را در برابر تصمیم‌گیری درباره مسائل مختلف قرار می‌دهد. طبیعی است که افراد همیشه بر سر همه موضوعات توافق نداشته باشند. نکته کلیدی این است که بحث و جدل را به‌عنوان گفت‌وگو و مذاکره در نظر بگیریم (که در این زمینه بسیار حیاتی است) و آن را با رعایت احترام و مسئولیت‌پذیری پیش ببریم؛ در غیر این صورت مواجهه با اختلاف نظر بدون همدلی به مسئله‌ای بسیار متفاوت می‌انجامد که مضر و غیرسالم خواهد بود».
او ادامه می‌دهد: «برخلاف باور عمومی، مشاجره یا بحث و جدل در یک رابطه نشانه‌ای از ضعف آن نیست. در واقع مدیریت تیمی مشکل‌ها از طریق ارتباط خوب، احترام و محبت، سایه‌ای از تحکیم رابطه ایجاد می‌کند. رویکرد منطقی این است که هرگاه با مشکلی رو به رو شدید، توجه‌تان به این باشد که به‌عنوان دو نفر در کنار هم خوب به نظر برسید (نه من و شما، بلکه هر دو با هم)؛ این رویکرد منجر به ایجاد صمیمیت، اعتماد و تحسین متقابل خواهد شد و اتحاد و قوت بیشتری به رابطه خواهد بخشید. آنچه که به یک رابطه آسیب می‌زند، نگاه ضعیف به بحث و جدل است و نه خود آن.»
واقعیت این است که بحث و جدل یک امر اجتناب‌ناپذیر است اما توصیه‌هایی وجود دارد که باید به خاطر سپرد تا آن را به شیوه‌ای سالم تجربه کنید؛ بحث و جدل نیازمند رویکردها و مهارت‌های خاصی برای گفتگوی سازنده است.
سانز اشاره می‌کند که وقتی هر دو نفر می‌توانند بر روی موضوع واقعی تمرکز کنند و از انحراف در گفتگو پرهیز نمایند، بحث‌ها مستحکم خواهد بود. او ادامه می‌دهد: «پیدا کردن زمان و مکان مناسب برای گفتگو، همراه با آرامش و بدون حواس‌پرتی یا مداخله دیگران، نکته‌ای است که به سازندگی این بحث‌ها کمک می‌کند. در نهایت، رعایت آداب و رسوم بسیار حائز اهمیت است. به کارگیری زبان و لحن مناسب و همچنین توجه به پیام‌های غیرکلامی که هدف هر مداخله را روشن می‌سازد، زیربنایی برای کسب احترام و ابزارهای اساسی برای جلوگیری از سوءتفاهم و اختلال است».
رابطه آرایشی
اصطلاح «رابطه آرایشی» به عنوان روشی برای احیای تعامل عاطفی میان زوجین در زمانی که برقراری ارتباط عاطفی مشکلی جدی است، به‌کار می‌رود. این نوع رابطه بی‌شک احساسی است و مواد شیمیایی خاصی را در مغز آزاد می‌کند که در مقابل عوامل استرس‌زا احساس آرامش عمیقی ایجاد می‌کند.
رابطه آرایشی اصطلاحی غیررسمی برای اشاره به رابطه جنسی است که ممکن است پس از یک بحث و جدل بروز کند. این وقایع ممکن است از مشاجرات جزئی تا مشاجرات جدی متغیر باشد. تجربه چنین رابطه‌ای در این شرایط می‌تواند با معانی عاطفی عمیق‌تری همراه باشد و به‌طور خاص به عنوان نوعی بیان فیزیکی از آشتی و بازتعریف شریک زندگی پس از یک دعوای شدید شناخته شود و ممکن است به حل اختلافات بنیادی منجر شود.
سانز اشاره می‌کند که این مفهوم از رابطه آرایشی بر پایه یک تصوری غلط اجتماعی قرار دارد. او می‌گوید: «بسیاری از زوجین بر این باورند که وقتی بدون رفع مشکلات اساسی با یکدیگر بحث می‌کنند، از هم فاصله خواهند گرفت.»
او همچنین توضیح می‌دهد که بسیاری از زوجین به‌جای اینکه مسائل خود را در اتاق خواب حل کنند، از رابطه به عنوان روشی برای فرار از مشکلات استفاده می‌کنند. او توضیح می‌دهد: «این وضعیت احساس کاذبی از آرامش را ایجاد می‌کند، زیرا آنها احساس می‌کنند بعد از داشتن یک رابطه خوب، مشکل‌شان برطرف شده است، در حالی‌که در واقع این شرایط بیشتر بر اساس فرار از مسائلی ایجاد شده که موجب بروز مشاجره گردیده است بدون اینکه در حقیقت مشکلی حل شده باشد؛ مسئله همچنان باقی است.»
فرارو