به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ایندپندنت، محققان دانشگاه استنفورد هنگام تلاش برای حل یک معمای دیرینه آزمایشگاهی به این کشف دست یافتند. آنها در ابتدا می خواستند بدانند چرا کشت سلول های بنیادی در ظرف آزمایشگاهی تقریبا غیرممکن است و از سوی دیگر سلول های جلو مغز به راحتی در چنین محیطی کشت می شوند.
آنها با بررسی شیوه شکل گیری مغز در مراحل اولیه متوجه شدند بخش های جلو و عقب این عضو بدن از بلوکهای آغازین سلولی متفاوتی نشات می گیرند. تا قبل از این تصور می شد کل مغز از یک سلول والد اصلی توسعه می یابد.
اما پژوهشگران با رصد جنین ها در مرحله گاسترولاسیون یا لایهزایی جنینی دو گروه سلول متمایز یافتند. گاسترولاسیون مرحله ای حیاتی در رشد است که یک خوشه ساده از سلول ها به ساختارهای واقعی بدن تبدیل می شود.
یک گروه سلولی به طور خاص برای تشکیل جلوی مغز و گروه دیگر ماموریت ساخت بخش عقبی مغز ماموریت دارند. تحلیل های بیشتر نشان داد دستورات ژنتیک داخل این دو گروه به شیوه هایی کاملا متفاوت بسته بندی شده و آنها را در مسیرهای جداگانه ای نگه می دارد که هیچ گاه بهم نمی رسند.
دکتر کایل لو استادیار دانشگاه استنفورد در این باره می گوید: اگر مغز یک عضو باشد، کارآمدتر است اما ما به این سازوکار ابتدایی و تکاملی متکی هستیم که مغز را به دو بخش جداگانه تبدیل میکند.
پژوهشگران معتقدند در تاریخچه تکامل این دو سیستم در نقاظ فیزیکی جداگانه در حیوانات نخستین وجود داشته اند.