اخیراً، پژوهشگران موفق به کشف یک تکه کهربای کمیاب شده‌اند که دو موریانه، یکی نر و دیگری ماده، را به وضوح در دقایق پیش از آغاز عمل جفت‌گیری‌یشان در خود نگه داشته است؛ این وقایع به‌قدری به گذشته برمی‌گردد که بیش از 38 میلیون سال پیش روی داده است!
به نقل از فرادید، این کهربای فسیل‌شده، قدیمی‌ترین و یکتا‌ترین آثار از موریانه‌های نوع Electrotermes affinis را در بر دارد و نشانه‌ای از این واقعیت است که این حشرات منقرض‌شده، به احتمال زیاد همانند موریانه‌های کنونی در روابط جفت‌گیری خود عمل می‌کرده‌اند.
بر اساس اعلامیه‌ای که از سوی موسسه علم و فناوری اوکیناوا در ژاپن منتشر شده، آلش بوچک، مدیر آزمایشگاه همزیستی حشرات در آکادمی علوم جمهوری چک، متوجه ارزش این کهربا هنگام دیدن آن در یک فروشگاه آنلاین مرتبط با فسیل‌ها شد.
بوچک عنوان کرد: «فسیل‌های موریانه بسیار رایج هستند، اما این قطعه خاص به خاطر وجود یک جفت موریانه چشم‌نواز است. من با صدها فسیل موریانه مواجه شده‌ام، اما هرگز موفق به مشاهده یک جفت در کنار هم نشده‌ام».
در این مورد خاص، فسیل کهربا از معدنی در کالینینگراد روسیه استخراج شده است. حباب‌های موجود در کهربا، قسمت پایینی شکم موریانه‌ها را پوشانده و در نتیجه، گروه تحقیقاتی با استفاده از یک تکنیک تصویربرداری سه بعدی به نام میکروتوموگرافی اشعه ایکس، توانسته‌اند داخل این فسیل را بررسی کرده و آنها را به‌عنوان نر و ماده شناسایی کنند.
این دو موریانه به‌طور کامل در کنار یکدیگر حفظ شده‌اند و دهان موریانه ماده در تماس با شکم موریانه نر قرار دارد. این نزدیکی میان سر و شکم، بخشی از یک رفتار معمول پیش از جفت‌گیری در میان موریانه‌ها است که به اصطلاح به آن «دویدن پشت سر هم» گفته می‌شود.
به‌نظر می‌رسد که این موریانه‌های باستانی نیز پیش از آن که تحت تأثیر صمغ درخت قرار بگیرند، در یک راستا و به یکدیگر نزدیک در حال حرکت بوده‌اند؛ حالتی که سپس با افتادن قطره‌ای صمغ بر روی آنها تغییر کرده است.