به منظور آغاز فاز اول ساماندهی محوطه باستانی کَل‌چندار، ۲ میلیارد ریال بودجه اختصاص یافته است و این اقدامات به‌زودی آغاز می‌شود.
این اعتبار از محل منابع مالی استانی تأمین گردیده و شامل فعالیت‌هایی نظیر پاکسازی محوطه آرامگاه‌ها و سکوهای مذهبی، گابیون‌بندی دره آب‌رو، بررسی مجدد سنگ‌های سقوط‌کرده سکوهای سنگی و برخی اصلاحات دیگر خواهد بود.
، مهدی فرجی، مدیر پایگاه میراث فرهنگی آیاپیر ایذه، با تاکید بر اهمیت مشارکت مردم و اهالی روستای کل‌چندار، دهیاری و شورای روستا در حفاظت و ساماندهی این محوطه، گفت: از این رو، باید تدابیری اتخاذ شود تا زباله‌ها و نخاله‌های ساختمانی از محوطه جمع‌آوری و به خارج منتقل گردند تا از تجمع آن‌ها در نزدیکی ساختارهای تاریخی جلوگیری شود.
او ادامه داد: پایگاه میراث فرهنگی آیاپیر با همکاری منطقی و هماهنگی با اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی، به‌زودی نخستین فاز ساماندهی این محوطه را آغاز خواهد کرد.
“اجرای موفق این پروژه و تداوم کاوش‌های باستان‌شناسی خواهد توانست در مراحل بعدی ساماندهی، این محوطه را به یک سایت‌موزه طبیعی ـ تاریخی روباز تبدیل کند و زمینه‌ای برای رشد اقتصادی و ارتقای جایگاه تاریخی و اجتماعی روستا فراهم آورد که در سطح ملی و جهانی شناخته شود.” فرجی در این زمینه توضیح داد: با توجه به ضرورت ادامه کاوش‌های باستان‌شناسی، پیشرفت زیرساخت‌های گردشگری روستا و حفاظت از میراث تاریخی باارزش آن، ممکن است این محوطه به زودی در لیست میراث جهانی ثبت گردد.
از سوی دیگر، اداره کل میراث فرهنگی خوزستان اعلام کرده است که شَمی که در حدود ۴۵ کیلومتری شمال باختری ایذه واقع شده، منطقه‌ای با شهرت جهانی است که پیکره مفرغین بزرگزاده شمی (مرد شمی) از آن به‌دست آمده و اکنون زینت‌بخش موزه ایران باستان است. نزدیک به ۹۰ سال پیش، تحقیقات توسط سر مارک اورل اشتاین (Sir Marc Aurel Stein)، باستان‌شناس انگلیسی و با همکاری بهمن میرزاکریمی انجام شده است. بررسی‌های پیش از انقلاب اسلامی که توسط هنری رایت (Henry Wright) و اسماعیل یغمایی انجام شده و همچنین اکتشافات و کاوش‌های باستان‌شناسی هیات مشترک ایران و ایتالیا تحت سرپرستی جعفر مهرکیان و ویتو مسینا (Vito Messina)، استاد دانشگاه باستان‌شناسی در تورین ایتالیا، نیز بخشی از تلاش‌های باستان‌شناسان در این محوطه محسوب می‌شود. کشف سکوهای آیینی، آرامگاه‌های زیرزمینی و دیگر اشکال معماری در خلال کاوش‌های هیات مشترک ایران و ایتالیا نشان‌دهنده نیاز مبرم به حفاظت و مرمت این محوطه است.