رئال مادرید حداقلِ انتظار را برآورده کرد. در فصلی بسیار بد، دستکم نگذاشت بارسلونا بدون زحمت قهرمان شود. حالا همهچیز به الکلاسیکو کشیده میشود؛ یا شاید هم نه، اگر وینیسیوس جونیور همچنان همینطور ادامه دهد، ممکن است ماجرا ادامه داشته باشد.
او با همان شور و حرارت خاص خودش از پیراهن سفید دفاع کرد؛ شور و هیجانی که گاهی باعث سوءتفاهم میشود. در نیمه اول، در دوئلش با عمر، انگار قرار نبود در نوکمپ حاضر باشد، اما در نیمه دوم بازی را منفجر کرد؛ در همکاری با جود بلینگام و گونزالو، اسپانیول را کاملاً از هم پاشید.
برای اسپانیول، قهرمان کردن بارسا در این هفته هم ایده بدی به نظر میرسید، اما وضعیت خودشان بدتر است: ۱۷ بازی بدون برد و خطر سقوط کاملاً جدی، بهویژه اگر سویا پیروز شود. علاوه بر این، تیم از نظر فنی و روحیه هم وضعیت خوبی ندارد.
اسپانیول حدود یک ساعت با استقامت مقاومت کرد، اما تهدید جدیای نداشت. رئال هم چندان درخشان نبود. آلوارو آربلوا با قرار دادن پیتارش در میانه میدان و مندی در دفاع چپ، ترکیب را چید. در سوی دیگر، اسپانیول سعی کرد با دو برابر کردن مدافع کناری، وینیسیوس را مهار کند، اما در عمل عمر مسئول مهار او شد و روبن سانچز آزادی عمل بیشتری در حمله داشت.
اسپانیول بازی را بهتر آغاز کرد؛ پاس به عقب روبن به روبرتو با شوتی که به بالای دروازه رفت، و سپس شوت از راه دور خود روبن که نزدیک بود گل شود. پاسخ رئال سریع و خطرناک بود: بلینگام در پشت محوطه تعادل را بر هم زد، توپ را به ترنت رساند و ارسال او به وینیسیوس رسید که با ضربه والی توپ را به تیر دروازه کوبید؛ بهترین موقعیت نیمه اول در دقیقه ۸.
کمی بعد، مصدومیت مندی در اولین استارتش برنامه رئال را بههم زد و فران گارسیا جای او را گرفت. اسپانیول با شدت زیادی در نبردها شرکت میکرد. عمر در دقیقه ۲۵ کارت قرمز مستقیم گرفت؛ تصمیمی که خسوس خیل مانسگزانو ابتدا اشتباه گرفت و سپس با ویایآر اصلاح شد، اما قضاوت او ناپایدار شد و چند صحنه بحثبرانگیز دیگر هم رقم خورد.
بازی در نیمه اول کمرمق و کمموقعیت بود؛ ضربه سر والورده، یک موقعیت برای اکسپوزیتو پس از اشتباه رودیگر و واکنش خوب لونین روی ضربه کابررا، مهمترین صحنهها بودند. نمایشی که در شأن یک مدعی قهرمانی نبود.
در نیمه دوم تغییر زیادی دیده نشد، جز یک نکته: بازیکنان رئال پیش از شروع نیمه دور هم جمع شدند؛ صحنهای غیرمعمول. با شروع نیمه، ارسالهای متعدد اسپانیول با عملکرد خوب آنتونیو رودیگر و هویسن دفع شد. آربلوا با تعویضها جریان بازی را تغییر داد؛ ماستانتونو و گونزالو به میدان آمدند. گونسالو با بازی هدفمندش خط دفاع را مشغول کرد و در همکاری با وینیسیوس، صحنه گل را ساخت؛ وینی پس از دریبل دو مدافع، توپ را کنار تیر دروازه جای داد.
این گل مثل شوک به اسپانیول و هوادارانش بود. مانولو گونزالس با تغییرات سعی در واکنش داشت. چند حمله پراکنده و یک شوت خطرناک از تراتس شکل گرفت، اما ضربه نهایی را باز هم رئال زد: حرکت عمقی وینیسیوس، پاس به بلینگام و پاس پشتپای او که به گل دوم منجر شد.
اسپانیول در دقایق پایانی فشار آورد، اما بهترین موقعیتشان توسط رومرو از دست رفت. آربلوا وینیسیوس را تعویض کرد؛ بازیکنی که با مربیاش با احترام بسیار رفتار کرد. با توجه به اعتراضهای او و سختگیری داور، خطر اخراج وجود داشت؛ و آخرین چیزی که رئال میخواهد، غیبت شماره ۷ در الکلاسیکو است. او دقیقاً زمانی که تیم به او نیاز دارد، حاضر میشود.
/