به گزارش ایتنا به نقل از Techspot، طبق دادههای ارائهشده در این گزارش، قیمت پنلها که حدود سال ۲۰۰۰ به ۵ تا ۶ دلار به ازای هر وات میرسید، اکنون به حدود ۱۲ سنت کاهش یافته است. گسترش ظرفیت تولید در چین یکی از عوامل اصلی این افت قیمت محسوب میشود.
ارزان شدن پنلها باعث شده شرکتها و خانوارها در کشورهایی که برق گران یا شبکههای ناپایدار دارند، به نصب سامانههای خورشیدی پشتبامی و محلی روی بیاورند. تا پایان سال ۲۰۲۵، ظرفیت نصبشده سامانههای خورشیدی کوچکمقیاس در جهان به نزدیک ۱.۲ تراوات رسیده بود؛ ظرفیتی که حدود سه برابر ظرفیت ناوگان هستهای جهان است، هرچند انرژی خورشیدی برخلاف نیروگاههای هستهای بهصورت شبانهروزی تولید نمیشود.
کسبوکارها از سریعترین پذیرندگان این فناوری هستند، زیرا بخش قابلتوجهی از مصرف برق آنها در ساعات روز و همزمان با تابش خورشید اتفاق میافتد. در هند، برنامه یارانهای ملی از سال ۲۰۲۴ میلیونها خانه را به پنل خورشیدی مجهز کرده و در فیلیپین نیز ظرفیت خورشیدی پشتبامی با سرعت زیادی در حال افزایش است.
چالش دیگر به عملکرد فنی شبکه مربوط میشود. تغییر سریع میزان تابش و عبور ابرها میتواند تولید میلیونها سامانه خورشیدی کوچک را ناگهان کاهش دهد. همچنین در مناطقی با نفوذ بالای انرژی خورشیدی، تولید مازاد در ساعات میانی روز میتواند جریان برق را معکوس کرده و مدیریت ولتاژ و نیروگاههای متعارف را دشوارتر کند.
شرکتهای برق برای مقابله با این شرایط به باتریهای ذخیرهساز، مدلهای جدید قیمتگذاری، سامانههای پیشبینی تولید و ابزارهای یادگیری ماشین روی آوردهاند. به این ترتیب، انرژی خورشیدی ارزان نهتنها الگوی تولید و مصرف برق را تغییر داده، بلکه شبکه سنتی را به سامانهای پیچیدهتر با جریان برق دوطرفه تبدیل کرده است.