یک مطالعه ۱۴ ساله نشان می‌دهد که فعالیت بدنی بیشتر ممکن است با عملکرد بهتر مغز، به‌ویژه در زمینه تمرکز و تصمیم‌گیری، ارتباط داشته باشد.
به گزارش انتخاب و به نقل از ساینس الرت؛ پژوهشگران اطلاعات مربوط به فعالیت بدنی و آزمون‌های شناختی ۳٬۰۹۳ بزرگسال آمریکایی را بررسی کردند تا ارتباط بین میزان پیاده‌روی و عملکرد مغز را ارزیابی کنند.
شرکت‌کنندگان به سه گروه تقسیم شدند که به‌طور میانگین روزانه حدود ۵٬۱۰۰، ۸٬۹۰۰ و ۱۴٬۲۰۰ قدم راه می‌رفتند.
نتایج نشان داد افرادی که روزانه قدم‌های بیشتری برمی‌داشتند، در آزمون‌های مربوط به حفظ تمرکز، نادیده‌گرفتن عوامل حواس‌پرت‌کننده و تصمیم‌گیری بین پاداش فوری و پاداش بلندمدت عملکرد بهتری داشتند.
برای مثال، افرادی که روزانه حدود ۸٬۹۰۰ قدم راه می‌رفتند، در آزمون توجه و تمرکز اندکی بهتر از افرادی عمل کردند که حدود ۵٬۱۰۰ قدم در روز برمی‌داشتند. این تفاوت در افرادی که روزانه حدود ۱۴٬۲۰۰ قدم راه می‌رفتند، کمی بیشتر بود.
البته تفاوت عملکرد شناختی بین گروه‌ها چندان زیاد نبود.
نقش فشار خون در عملکرد مغز
پژوهشگران همچنین دریافتند که فشار خون سیستولیک (عدد بالایی فشار خون) بالاتر، با عملکرد اندکی ضعیف‌تر در تصمیم‌گیری مرتبط با پاداش همراه بود.
بااین‌حال، این مطالعه ثابت نکرد که کاهش فشار خون مستقیماً باعث بهبود عملکرد مغز می‌شود.
محققان احتمال می‌دهند فعالیت بدنی از طریق بهبود سوخت‌وساز قند، کاهش التهاب و تقویت توانایی مغز برای سازگاری، به عملکرد بهتر شناختی کمک کند؛ اما این سازوکارها در این پژوهش مستقیماً بررسی نشدند.
آیا تعداد مشخصی قدم برای تقویت تمرکز وجود دارد؟
هنوز نمی‌توان تعداد مشخصی از قدم‌ها را به‌عنوان هدف ایدئال برای تقویت تمرکز تعیین کرد.
این پژوهش یک مطالعه مشاهده‌ای بود؛ یعنی ارتباط میان فعالیت بدنی و عملکرد مغز را بررسی کرد، اما ثابت نکرد که پیاده‌روی بیشتر مستقیماً باعث بهبود تمرکز می‌شود.
همچنین، توانایی‌های شناختی شرکت‌کنندگان فقط یک بار ارزیابی شد؛ بنابراین مشخص نیست که فعالیت بدنی باعث بهبود عملکرد مغز آن‌ها شده است یا افرادی که از ابتدا توانایی شناختی بهتری داشتند، فعال‌تر بوده‌اند.
جمع‌بندی
این مطالعه نشان می‌دهد افرادی که در طول روز فعالیت بدنی بیشتری دارند، ممکن است در تمرکز، کنترل حواس‌پرتی و تصمیم‌گیری عملکرد بهتری داشته باشند.
بااین‌حال، هنوز مشخص نیست که روزانه چند قدم پیاده‌روی برای دستیابی به این مزایا ضروری است.
پیام اصلی پژوهش این است که فعالیت بدنی منظم ممکن است علاوه بر فواید جسمی، با عملکرد بهتر مغز نیز ارتباط داشته باشد؛ اما برای اثبات رابطه علت و معلولی و تعیین تعداد قدم‌های مناسب، به تحقیقات بیشتری نیاز است.