به نقل از روزنامه فرهیختگان، پرسشی به میان آمده است: چرا آثار مهمی چون «میم مثل مادر» و «به نام پدر» به خاطر حضور گلشیفته فراهانی در آنها، طی این سالها از تلویزیون نمایش داده نشدند؟
این موضوع معادل است با این که سرود همیشگی و به یادماندنی «ای شهید» که هر سال در ایام دهه فجر بارها از تلویزیون پخش میشود، به دلیل اینکه خوانندهاش بعدها به دنیای خوانندگان لسآنجلسی پیوسته، از فهرست نمادهای دهه فجر کنار گذاشته شود. یا تصور کنید که قانونی مانند قانون اساسی به سبب اینکه برخی از نویسندگانش به تدریج در صف مخالفان قرار گرفته یا حتی به عنوان جاسوس شناخته و اعدام شدهاند، دیگر بر آن اعتبار نداشته باشد.
ین گاهی ما خودمان مسائل را برای خود به وجود میآوریم، نه اینکه این موضوعات از اهمیت واقعی و واقعی برخوردار باشند و چنین کارهایی مشکلاتی برای خود به وجود میآوریم. به سادگی میتوان از این مشکلات گذشت و گنجینه تاریخ سینمای ایران را به تحولات سیاسی چند هنرپیشه و کارگردانی که پس از تولید آثار به وجود آمده، مرتبط ندانست.