* خشکی و پوسته‌پوسته شدن کف پا: در این حالت به احتمال زیاد فرد با مشکلات تیروئیدی دست و پنجه نرم می‌کند؛ به ویژه اگر تلاش برای مرطوب‌سازی پوست پا بی‌نتیجه باشد. زمانی که غده تیروئید به درستی هورمون‌های مورد نیاز را تولید نمی‌کند، خشکی پوست می‌تواند به شدت افزایش یابد. یکی از متخصصان می‌گوید در صورتی که فرد بر روی کف پای خود ترک‌هایی مشاهده کند که علی‌رغم استفاده از مرطوب‌کننده‌ها بهبودی حاصل نمی‌شود، بررسی وضعیت تیروئید ضروری است. همچنین، ناخن‌های شکننده انگشتان پا نیز می‌تواند از نشانه‌های ناهنجاری‌های تیروئیدی باشد.
* عدم رویش مو در انگشتان پا: این امر ممکن است نشان‌دهنده وجود مشکلات عروقی باشد. ریزش ناگهانی مو در انگشتان پا می‌تواند نمایانگر ضعف در گردش خون باشد که ناشی از بیماری عروقی محیطی است. نشانه‌های این وضعیت شامل کُندی در رشد موها بر روی پا است. تغییر رنگ به بنفش در انگشتان پا یا نازک و براق شدن پوست پا ممکن است علامت کم‌خونی باشد.
* زخم‌ها به آرامی بهبود می‌یابند: در این حالت، احتمال وجود دیابت وجود دارد. نوسانات غیرقابل کنترل در سطح گلوکز می‌تواند به اعصاب آسیب برساند و موجب تقلیل گردش خون شود؛ بنابراین خون به زخم‌های پای فرد نمی‌رسد. در مواقعی که خونرسانی به زخم در پا مختل شود، بهبودی به درستی صورت نمی‌گیرد. بسیاری از افراد همین‌طور پی به وجود دیابت در خود می‌برند. سایر علائم ناشی از دیابت شامل بی‌حسی و حس سوزن سوزن شدن در پا است. در این مواقع از پزشک بخواهید تا قند خون شما را اندازه‌گیری کند.
* انگشت شست متورم، بزرگ و دردناکی: این علامت می‌تواند نشان‌دهنده نقرس باشد، که یکی از انواع آرتریت است و بیشتر مفصل‌های انگشت شست پا را تحت تأثیر قرار می‌دهد. مواد غذایی حاوی پورین، از جمله برخی گوشت‌های قرمز، ماهی و برخی نوشیدنی‌های الکلی می‌تواند با افزایش سطح اسید اوریک در بدن این مشکل را تشدید کند.
اسید اوریک معمولاً از طریق ادرار دفع می‌شود، اما در برخی از افراد ممکن است این ماده در ناحیه انگشت شست پا یا قوزک جمع شود و بیمار با مفصل متورم، سخت و قرمز و بسیار دردناک بیدار شود. در چنین حالتی، پزشک ممکن است داروهای ضدالتهابی را برای تسکین فوری تجویز کند و همچنین یک رژیم غذایی کم پورین (purine) را برای پیشگیری توصیه می‌کند.
* وجود خطوط ریز و کوچک زیر ناخن انگشت پا: این می‌تواند دلیلی برای عفونت دیواره داخلی قلب باشد. این خطوط ممکن است به دلیل آسیب به عروق خونی ایجاد شوند. این وضعیت معمولاً زمانی به وقوع می‌پیوندد که لخته‌های خون کوچک به مویرگ‌های بسیار ریز آسیب می‌زنند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد افرادی که تحت شیمی‌درمانی برای سرطان قرار دارند، بیماران مبتلا به اچ‌آی‌وی و دیابتی‌ها، افرادی با مشکلات قلبی و کسانی که از دستگاه ضربان‌ساز (پیسمیکر) استفاده می‌کنند، در معرض خطر عفونت دیواره داخلی قلب قرار دارند و در صورت عدم درمان می‌تواند منجر به سکته قلبی شود.
* پاچماقی: این وضعیت می‌تواند به سرطان ریه یا بیماری قلبی اشاره داشته باشد. پاچماقی نشانه‌ای است که ممکن است در انگشتان پا و دست‌ها بروز کند و با عفونت مزمن ریه، سرطان ریه یا بیماری‌های قلبی ارتباط دارد. در این حالت، بیماری ریه و قلب باعث کاهش مقاومت عروقی و در نتیجه افزایش جریان خون در رگ‌های کوچک پا و دست می‌شود. این عارضه باعث تورم بافت‌ها و شکل‌گیری پاچماقی می‌شود (انگشتان دست و پا بیشتر گرد و عریض می‌شوند).
* ناخن‌های منحنی: احتمال وجود پسوریازیس در این حالت افزایش می‌یابد. خطوط ریز، شیارها و فرورفتگی‌ها می‌تواند نشانه‌ای از پسوریازیس پوست باشد. بسیاری از افرادی که دچار پسوریازیس ناخن‌اند، معمولاً به نوع پوستی این عارضه نیز مبتلا هستند. دیگر علائم شامل لکه‌های سفید و خطوط افقی بر روی ناخن‌ها می‌باشد.
* ناخن‌های قاشقی شکل: این وضعیت می‌تواند به ازای لوپوس یا کم‌خونی اشاره کند. آیا فرورفتگی ناخن انگشت پا به قدری عمیق است که قطره‌ای آب در آن باقی می‌ماند؟ این حالت ممکن است نشان‌دهنده کمبود آهن یا تولید بیش از حد آن در بدن باشد. همچنین، احتمال ابتلا به بیماری رینود که می‌تواند بر روی روند خونرسانی به انگشتان دست و پا تأثیر بگذارد، نیز وجود دارد. ناخن‌های قاشقی شکل معمولاً در نوزادان مشاهده می‌شود ولی در همان سال‌های ابتدایی زندگی به حالت طبیعی بازمی‌گردند.
* وجود خط مستقیم زیر ناخن شست پا: این می‌تواند علامتی از سرطان پوست به حساب آید. در برخی مواقع، ملانوما که یکی از انواع سرطان پوست است، در ناحیه‌های پنهان بدن مانند چشم و دهان ظاهر می‌شود.