براساس تازه‌ترین ارزیابی‌های مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌های ایالات متحده (CDC)، حدود ۳.۳ میلیون فرد بزرگسال آمریکایی به این سندرم مبتلا هستند که این رقم در مقایسه با آمارهای پیشین، دستخوش افزایش قابل توجهی شده است.
«الیزابت اونگر»، یکی از مقامات این نهاد بهداشتی، تأکید می‌کند که آمارهای جدید نمایانگر این نکته‌اند که سندرم خستگی مزمن دیگر «یک بیماری نادر به شمار نمی‌آید.»
در گزارشی که منتشر شده، اشاره شده است که هرچند این بیماری در میان زنان با فراوانی بیشتری بروز می‌کند و در افراد ۵۰ تا ۶۹ ساله شایع‌تر است، اما افراد در تمامی سنین، جنس‌ها و گروه‌های نژادی می‌توانند تحت تأثیر آن قرار گیرند.
سندرم خستگی مزمن، که به عنوان «آنسفالومیلیت میالژیک» (ME/CFS) شناخته می‌شود، نوعی اختلال پیچیده است که با خستگی شدید و محدودیت در فعالیت‌ها مشخص می‌گردد.
دکتر «اریک اشر»، پزشک خانواده در بیمارستان نورثول لنوکس‌هیل در نیویورک این امر را چنین توضیح می‌دهد: علائم این بیماری شامل خستگی غیرقابل تحمل پس از ورزش و فعالیت‌های ذهنی، خواب ناکافی و غیر ترمیمی، دشواری در حافظه، تغییر وزن، استرس عاطفی عمیق، سردرد و دردهای عضلانی هستند.
با این وجود، از آنجا که این علائم با بسیاری از اختلالات دیگر همپوشانی دارد، تشخیص این بیماری می‌تواند چالش‌برانگیز باشد. طبق اعلام مرکز پیشگیری و کنترل بیماری‌ها در ایالات متحده، برای تشخیص این سندرم، وجود سه علامت اصلی یا «مرکزی» ضروری است:
۱- خستگی همراه با افت شدید توانایی انجام فعالیت‌هایی که قبلاً عادی بوده است، به مدت شش ماه یا بیشتر.
۲- تشدید علائم پس از فعالیت‌های ذهنی یا جسمی. بیماران این وضعیت را غالباً با اصطلاحاتی چون «سقوط» یا «فروپاشی» توصیف می‌کنند که می‌تواند بعد از انجام فعالیت‌های ساده‌ای مانند رفتن به فروشگاه یا دوش گرفتن، فرد را برای روزها در بستر نگه دارد.
۳- مشکلات خواب، شامل عدم احساس شادابی حتی پس از یک شب کامل خواب.
علاوه بر این علائم بنیادین، بیماران باید دچار اختلالاتی در ذهن و حافظه نیز شوند. این اختلالات می‌تواند شامل این مورد باشد که علائم در هنگام ایستادن یا نشستن بدتر می‌شوند و نوعی سرگیجه یا حالت غش برای فرد ایجاد می‌شود.
علت بروز سندرم خستگی مزمن چیست؟
متخصصان هنوز نتوانسته‌اند علت دقیق این بیماری را شناسایی کنند، اما معتقدند که سندرم خستگی مزمن می‌تواند به دنبال «عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی ایجاد شود و همچنین عواملی چون ژنتیک، بیماری‌های مزمن (یا) بیماری‌های خودایمنی و آسیب‌های جسمی یا عاطفی در این زمینه تأثیرگذار هستند.»
«هکتور بونیلا»، دانشیار بالینی بیماری‌های عفونی در دانشگاه استنفورد، تأکید می‌کند که موارد مشابهی از این بیماری پس از ابتلا به عفونت‌های ویروسی مانند سارس، مرس و کووید-۱۹ مشاهده شده است.
در عین حال، تشخیص این بیماری برای پزشکان نیز دشوار است، زیرا هیچ آزمایش خونی یا تصویربرداری خاصی برای شناسایی آن وجود ندارد. به همین دلیل، کارشناسان بر این باورند که تنها تعداد محدودی از افراد مبتلا به سندرم خستگی مزمن به درستی تشخیص داده می‌شوند.
به گزارش یورونیوز، «دانیل کلاو»، مدیر مرکز تحقیقات درد مزمن و خستگی در دانشگاه میشیگان، می‌گوید هیچ دارویی برای این بیماری تأیید نشده و دستورالعمل خاصی برای درمان آن وجود ندارد. با این حال، گزینه‌هایی برای مدیریت یا درمان برخی از علائم این بیماری وجود دارد. به‌عنوان مثال، پزشکان می‌توانند دارو یا روش‌های درمانی دیگری را برای بهبود درد و کاهش اختلالات خواب تجویز نمایند.