برادر اسامه بن لادن در راستای دستیابی به شهرت، دست به ابتکاری جسورانه زده و طرح ساخت طولانیترین پل معلق جهان را به مرحله اجرا گذاشته است. این پل که به نام “پل شاخها” معروف است، با طولی بیش از ۳۲ کیلومتر قرار است از سواحل آفریقا به خاورمیانه امتداد یابد.
طبق گزارش روزیاتو، این پل جزء پروژه وسیعتر “النور” به شمار میآید که هزینه کل آن بیش از ۱۰۰ میلیارد پوند تخمین زده شده و شامل ایجاد یک مسیر جادهای و ریلی شش لایه با ظرفیت پذیرش روزانه ۱۰۰ هزار خودرو و چهار خط قطار نوری با توان جابهجایی ۵۰ هزار مسافر است.
با توجه به ارتفاع پل، این امکان برای تعداد زیادی از کشتیها فراهم میشود که از طریق کانال سوئز به دریای سرخ دسترسی پیدا کنند.
از آنجایی که عمق آبهای تنگه باب المندب به حدود ۳۰۰ متر میرسد، برجهای پل برای ارائه حمایت لازم، باید ارتفاعی بالغ بر ۷۰۰ متر داشته باشند که ۴۰۰ متر آن در بالای سطح آب قرار خواهد گرفت.
در کنار این پل، دو شهر جدید با نام “شهرهای النور” در دو سمت آن، یکی در جیبوتی و دیگری در یمن احداث خواهد شد. هدف از تأسیس این شهرها، ایجاد جمعیتی شامل ۲.۵ میلیون نفر در جیبوتی و ۴.۵ میلیون نفر در یمن در مدت ۱۵ سال میباشد.
شیخ بن لادن عنوان کرده است که این کلانشهرها به نوعی «سبب حسرت جهانیان» خواهند شد.
این شهرها با رویکردی به سوی الگوهای پایدار و ارزشهای انسانی بنا میشوند و به واسطه فناوریهای سبز و منابع انرژی تجدیدپذیر ایجاد خواهند شد و انتظار میرود که بهترین بیمارستانها، مدارس، دانشگاههای بینالمللی و امکانات ورزشی را در خود بگنجاند.
اهداف این پروژه شامل ایجاد ثبات اقتصادی برای جیبوتی است، کشوری که به شدت به آن احتیاج دارد و این امر میتواند آن را به یک مرکز اقتصادی کلیدی بدل کند که ارتباطی نوین بین آفریقا و خاورمیانه شکل دهد.
با اتمام این پروژه، این دو شهر میتوانند الگوی مناسبی برای ۹۸ شهر دیگر به حساب آیند که شیخ بن لادن آرزوی ساخت آنها را در کنار دارد، گرچه محل دقیق آنها هنوز مشخص نشده است.
علیرغم هزینههای هنگفت سرمایهگذاری در این پروژه، آرزوی شیخ بن لادن به نظر میرسد که تنها یک رویا باشد.
این طرح که از زمان معرفی اولیهاش ۱۶ سال میگذرد، هنوز در مرحله برنامهریزی باقی مانده و هیچ توافقی برای اجرای آن بین دولتهای یمن و جیبوتی منعقد نشده است.
عدم انتشار جزئیات این پروژه برای عموم، موجب ایجاد تردید در تکمیل آن در میان بسیاری شده است.
کمبود زیرساختهای ارتباطی نیز چالشی دیگر به شمار میرود. بزرگراهها و خطوط ریلی جدید باید بنا شوند تا پل به شهرهای بزرگی چون آدیس آبابا، نایروبی، جده، دبی و ریاض که صدها کیلومتر دورتر واقع شدهاند، مرتبط گردد.
با در نظر گرفتن وضعیت بحرانی خاورمیانه و تنشهای موجود در دریای سرخ، به نظر نمیرسد که به این زودیها شاهد تحقق این پل باشیم.