سیب یکی از میوه‌های مغذی و سالم است که به خاطر تنوع ژنتیکی و قابلیت‌های بالای سازگاری‌اش، کشت آن بسیار آسان می‌باشد. این میوه به دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی‌اش، می‌تواند به حفاظت از بدن در برابر آسیب‌های اکسیداتیو که ممکن است موجب بروز انواع بیماری‌ها شود، کمک نماید.
با این حال، درون این میوه باارزش، دانه‌های سیاه تلخی وجود دارند که در تضاد با عطر شیرین خود میوه، حاوی ماده‌ای به نام امیگدالین هستند. این ماده که حاوی سیانید است، در زمانی که با آنزیم‌های گوارشی انسان برخورد می‌کند، آزاد می‌شود. با این وجود، مصرف تصادفی تعداد کمی از این دانه‌ها به ندرت منجر به مسمومیت شدید می‌شود.
سیانید چگونه عمل می‌کند؟
سیانید یک ترکیب شیمیایی است که به عنوان یکی از مرگبارترین سموم شناخته می‌شود. بسیاری از ترکیبات حاوی این ماده، به نام سیانوگلیکوزید، در طبیعت وجود دارند و غالباً در هسته‌های میوه‌ها یافت می‌شوند. امیگدالین، یکی از این ترکیبات، وقتی که دانه‌های سیب له یا جویده می‌شوند، به هیدروژن سیانید تبدیل می‌گردد.
هیدروژن سیانید، ماده‌ای سمی است که مانع از استفاده صحیح اکسیژن می‌شود و در دزهای بالا می‌تواند ظرف چند دقیقه باعث مرگ گردد.
مقدار کشنده سیانید چقدر است؟
بر اساس اطلاعات مراکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها، مصرف ۰.۲ تا ۱.۶ گرم سیانید به صورت خوراکی برای فردی با وزن ۷۰ کیلوگرم کافی است تا احتمال مسمومیت شدیدی و حتی مرگ ناگهانی را ایجاد کند.
زیرا مصرف دانه‌های یک سیب به میزان بسیار کمی سیانید تولید می‌کند که معمولاً حتی انسان را بیمار نمی‌کند. برای این‌که سیانید بتواند کشنده باشد، نیاز است که به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، ۱ میلی‌گرم سیانید وارد بدن شود.
به طور متوسط، یک سیب دارای تقریباً ۵ هسته است، اما این مقدار بسته به شرایط گیاه متفاوت است. در واقع، مصرف حدود ۲۰۰ دانه سیب می‌تواند به دز کشنده منجر شود و بلع چند دانه از سیب به احتمال زیاد شما را در معرض خطر مستقیم هیدروژن سیانید نخواهد گذاشت. این به این دلیل است که دانه‌های سیب دارای یک پوشش محافظ هستند و در برابر هضم مقاومند.
کودکان، زنان باردار، کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، مبتلایان به سرطان و سالمندان از دسته افرادی هستند که باید از مصرف هسته سیب پرهیز کنند.
اگر تاکنون دانه‌های سیب را خورده‌اید، احتمالاً متوجه شده‌اید که آنها به راحتی از بدن عبور می‌کنند و سیانید تنها در صورتی آزاد می‌شود که هسته‌ها آسیب ببینند یا خرد شوند، بنابراین بلعیدن چند دانه سیب به احتمال قوی تأثیر چندانی نخواهد داشت.
ماده امیگدالین در مقدار قابل توجهی در دانه‌های سایر میوه‌ها مانند سیب، بادام، زردآلو، هلو و گیلاس یافت می‌شود و در صورت مصرف و جویدن این دانه‌ها، امیگدالین که معمولاً بی‌ضرر است، به هیدروژن سیانید تبدیل می‌شود؛ زیرا این ماده می‌تواند به قلب و مغز آسیب رسانده و حتی منجر به کما و مرگ شود.
علائم مسمومیت با سیانید به سرعت بروز می‌کنند و شامل تنگی نفس و گیجی هستند که می‌توانند به از دست دادن هوشیاری و آگاهی منجر گردند.
مقادیر پایین سیانید ممکن است به بروز علائم خفیفی چون سردرد، تهوع، استفراغ، انقباضات شکمی، سرگیجه، ضعف و گیجی منجر شوند.
مقدار دقیق سیانید لازم برای بروز بیماری به وزن بدن بستگی داشته و کودکان در این زمینه در خطر بیشتری قرار دارند.
روغن هسته سیب چگونه است؟
روغن هسته سیب، محصول فرعی فرآیند تولید آب‌میوه است که از سیب خام گرفته می‌شود. مقدار امیگدالین موجود در این روغن عموماً پایین است.
این روغن به خاطر عطر مطبوع سیب برای نرم‌کردن موها و تسکین پوست ملتهب مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی تحقیقات نشان می‌دهند که این روغن به دلیل داشتن آنتی‌اکسیدان قوی، می‌تواند به عنوان یک عامل ضدسرطانی عمل کند و همچنین در برابر باکتری‌ها و مخمرها مؤثر است.