تحقیقات تازه‌ای که انجام شده، نشان‌دهنده این است که کسانی که در نواحی با میزان بالای آلودگی نوری شبانه زندگی می‌کنند، ممکن است در خطر بالایی برای ابتلا به بیماری آلزایمر به ویژه در دوران میانسالی قرار بگیرند.
محققان اذعان دارند که آلودگی نوری شبانه به مراتب از سایر عوامل خطر شناخته‌شده‌ای نظیر مصرف مشروبات الکلی، بیماری‌های کلیوی، افسردگی و چاقی در ارتباط با بیماری آلزایمر در بزرگسالان بالای ۶۵ سال بیشتر آسیب‌زا است، با این حال قرار گرفتن در معرض نور در شب، ریسک بالاتری برای مغز افراد زیر ۶۵ سال به دنبال دارد و شدت روشنایی بالای شب، به عنوان عامل اصلی خطر برای آلزایمر زودرس در این سنین به شمار می‌آید.
گزارش ساینس نشان می‌دهد که پژوهشگری از دانشگاه راش در ایالات‌متحده بیان کرد: ما مشاهده کردیم که در ایالات‌متحده، بین نرخ ابتلا به آلزایمر و میزان تابش نور در شب، به ویژه در افراد کمتر از ۶۵ سال، یک ارتباط مثبت وجود دارد.
آلودگی نوری شبانه – یک عامل زیست‌محیطی که قابل تغییر است – می‌تواند به‌عنوان یک تهدید اصلی برای ابتلا به آلزایمر بشمار آید. محققان به بررسی نقشه‌های آلودگی نوری در ۴۸ ایالت قاره‌ای پرداخته و آن‌ها را با داده‌های ملی درباره بروز بیماری آلزایمر و عوامل خطر شناخته‌شده برای بیماری‌های دژنراتیو مغزی مورد مقایسه قرار دادند.
به‌نظر می‌رسد آلودگی نوری یکی از عوامل تهدیدکننده برای آلزایمر در سنین سالمندی باشد، اما یافته‌ها نشان می‌دهد که تأثیر آن به شدت عواملی چون دیابت، فشار خون بالا و سکته مغزی نیست. با این حال، محققان دریافته‌اند که هیچ عامل خطری دیگری در مقایسه با آلودگی نوری برای افراد زیر ۶۵ سال هم‌ارز نیست.
به اعتقاد محققان، نتایج نشان‌دهنده این است که افراد جوان‌تر به‌ویژه در برابر تأثیرات نور در شب حساس‌تر هستند، هرچند علت این حساسیت هنوز مشخص نیست.
این محققان معتقدند که ژن‌هایی که خطر ابتلا به آلزایمر زودرس را افزایش می‌دهد، می‌تواند بر نحوه واکنش به استرس‌های بیولوژیکی تأثیر گذاشته و فرد را بیشتر در معرض آسیب‌پذیری در برابر نور شبانه قرار دهد. همچنین، احتمال این وجود دارد که افراد جوان‌تر بیشتر در مناطق شهری سکونت داشته باشند و سبک زندگی آن‌ها ممکن است موجب افزایش قرار گرفتن در معرض نور در شب گردد.
بر اساس این یافته‌ها، محققان توصیه می‌کنند افراد باید تا حد ممکن از قرار گرفتن در معرض نورهای شدید در شب پرهیز کنند. برخی تغییرات ساده در این راستا می‌تواند شامل استفاده از پرده‌های تیره یا خواب با ماسک چشم باشد، که به‌ویژه برای ساکنان مناطقی با آلودگی نوری بالا مفید است.
محققان همچنین افزودند که نور داخل خانه نیز می‌تواند به همین اندازه دارای اهمیت باشد. افراد باید در معرض نور آبی که ممکن است بر خواب تأثیر بگذارد را کاهش دهند و در خانه‌های خود دیمر نصب کنند.
طبق گزارشی از ایندین، آلزایمر به‌عنوان شایع‌ترین نوع زوال عقل شناخته می‌شود که یک اصطلاح کلی برای مجموعه وسیعی از شرایط مرتبط با از دست رفتن عملکرد شناختی است و شامل ایجاد پلاک‌ها و توده‌ها در مغز و پیری سریع برخی عصب‌ها که با ذخیره و پردازش حافظه مرتبط هستند، می‌باشد. علائم اولیه این بیماری شامل فراموشی بوده و با پیشرفت آن، بیماران بیشتر دچار سردرگمی می‌شوند، در محیط‌های آشنا گم می‌شوند و در انجام کارهای ساده با مشکل مواجه می‌گردند.
بر اساس آمارهای سازمان بهداشت جهانی تا سال ۲۰۲۳، بیش از ۵۵ میلیون نفر در سطح جهانی با زوال عقل دست و پنجه نرم می‌کنند و آلزایمر مسئول تقریبا ۷۵ درصد از این موارد می‌باشد. پیش‌بینی می‌شود که بین سه تا ۹ میلیون نفر در هند ممکن است از این بیماری رنج ببرند، عددی که با افزایش سن جمعیت هند گسترش خواهد یافت.
مدیکال نیوز گزارش داد که تحقیق در مورد زوال عقل و عوامل تأثیرگذار بر آن به‌تدریج در حال پیشرفت است. در این مرحله هنوز نمی‌توان به‌طور قطع اظهار نظر کرد که آیا آلودگی نوری می‌تواند به ریسک زوال عقل بیفزاید یا خیر. اما به‌طور کلی مشخص شده که ایجاد عادات خوب خواب می‌تواند با مزایای سلامتی بیشتری همراه باشد.
محققان تأکید کردند که مکانیسم‌های بالقوه زیادی وجود دارد که ممکن است از طریق آن‌ها آلودگی نوری شبانه بر روی بیماری آلزایمر تأثیر بگذارد که یکی از آن‌ها اختلال در خواب است و تأثیر آن بر روندهای مغزی یک عامل کلیدی محسوب می‌شود و باید به آن توجه ویژه‌ای داشته باشیم. ما می‌دانیم که خواب نقش اساسی در پاکسازی پروتئین‌های مرتبط با بیماری آلزایمر، معروف به آمیلوئید بتا، از مغز دارد. در صورتی که خواب تحت تأثیر عواملی همچون نور یا اختلال خواب درمان‌نشده مانند آپنه خواب قرار گیرد، توانایی مغز برای دفع این پروتئین به طرز قابل توجهی کاهش می‌یابد. به‌علاوه، خواب ناکافی ممکن است تأثیرات بیشتری بر دیگر خطرات مانند افسردگی، سطوح فعالیت بدنی و فشار خون بالا داشته باشد.
طبق گزارشی از ایسنا خراسان رضوی، در بیماری آلزایمر، پروتئین‌های تاو و آمیلوئید بتا به‌صورت پیچیده‌ای تجمع یافته و توده‌ای ایجاد می‌کنند که منجر به مرگ سلول‌های مغزی و کوچک شدن مغز می‌گردد. این وضعیت می‌تواند به از دست دادن حافظه، تغییرات شخصیتی و دشواری در انجام فعالیت‌های روزمره منجر شود.