تا کمتر از چند ماه پیش، اگر به شما می‌گفتند که یک رئیس‌جمهور اصلاح‌طلب به همراه محمدباقر قالیباف در پای منبر علیرضا پناهیان نشسته و حمید علیمی که به خاطر اعتراض به اعدام معترضان در پاییز ۱۴۰۱ ممنوع‌الکار شده بود، برای آن‌ها مداحی می‌کند، بدون شک متعجب می‌شدید.
از این موقعیت غیرمنتظره جالب است که بدانید پناهیان در این جلسه به‌طور تند و تیزی به روزنامه کیهان حمله می‌کند. او به منبری که پیش‌تر به‌عنوان بستر حمله به جریان اصلاحات و چهره‌های دولت روحانی مورد استفاده قرار گرفته بود، کیهان را متهم کرد که از «بودجه دولتی» برای «دوقطبی‌سازی» استفاده می‌کند و از قالیباف خواست تا قوانینی در مجلس تصویب کند که رسانه‌های ایجادکننده این دوقطبی‌ها، توقیف شوند.
*چرا پناهیان به کیهان حمله کرد؟
معنای واقعی دوقطبی‌سازی که پناهیان به کیهان نسبت داده، چندان روشن نیست. در ماه‌های اخیر، حملات روزنامه کیهان به مسعود پزشکیان و تیم پیشنهادی او برای دولت چهارم بسیار شدید بوده است. این حملات عمدتاً به انتخاب افرادی نظیر محمدرضا ظفرقندی به‌عنوان وزیر بهداشت و احمد میدری به‌عنوان وزیر رفاه مرتبط می‌شود. کیهان و نمایندگان وابسته به جبهه پایداری بر این عقیده‌اند که این شخصیت‌ها به‌خاطر سوابق سیاسی‌شان از جمله حمایت از اعتراضات سال ۸۸ و انتقادات علیه حکومت، صلاحیت تصدی وزارت را ندارند. کیهان و حامیانش بر این باورند که انتخاب این افراد با اصول اعتقادی نظام و ارزش‌های انقلاب مغایرت دارد و نوعی تضاد با ارزش‌های ولایت فقیه به‌وجود می‌آورد. آن‌ها همچنین نسبت به تامین تاییدیه‌های امنیتی این افراد ابراز نگرانی کرده‌اند. این مسئله به‌ویژه با حملات کیهان به مهاجرانی، که به‌عنوان سخنگوی دولت انتخاب شده بود، تشدید شد. کیهان در مقاله‌ای انتخاب مهاجرانی را «نگران‌کننده» خوانده و دلیل آن را این اعلام کرده که او «کمترین اعتقادی به اصول نظام نداشته و در آشوب‌ها نقش‌آفرینی کرده است.» همچنین، روزنامه کیهان به دستور رئیس‌جمهور برای بازبینی پرونده اساتید و دانشجویان اخراجی نیز با واکنش تند مواجه شد. این روزنامه در سرمقاله‌ای گفته است که «نباید به مشاوران نالایق اجازه داده شود که «وفاق ملی» موردنظر رئیس‌جمهور را به «وفاق میلی» تبدیل کنند.»
*واکنش تند کیهان به پناهیان
در پاسخ به اظهارات غیرمنتظره علیرضا پناهیان، کیهان و شخصیت‌های وابسته به آن واکنش شدیدی نشان دادند. محمد ایمانی، عضو شورای سردبیری کیهان، پناهیان را به «خطای تشخیص» متهم کرده و اظهار داشت که او به سمت «جبهه خودی» شلیک کرده است. بخش آنلاین کیهان سابقه پناهیان را به یاد او آورد و نوشت: «۱۹ شهریور ۱۳۹۹ که به دفاع از آقای پناهیان در مقابل هجمه ناعادلانه رسانه‌های زنجیره‌ای و لشکر مجازی‌شان و حتی برخی از جریان‌های داخلی جبهه انقلاب پرداختیم، فکرش را هم نمی‌کردیم که چهار سال بعد در ۱۴ شهریور ۱۴۰۳، آقای پناهیان (احتمالاً ناخواسته و شاید تحت تاثیر و مشاوره نادرست برخی افراد) به همین سو بروند و آرزوهای چندین ساله دشمنان آشکار انقلاب را تکرار کنند!» بخشی از واکنش کیهان نسبت به اظهارات پناهیان نشان می‌دهد که نقطه اختلاف این دو، حمایت رهبری از وزرای منتخب و ادامه اعتراض آن‌ها به برخی چهره‌های کابینه است. کیهان در یادداشت آنلاین خود بیان کرد که این روزنامه «به فریب اینکه تمامی وزیران معرفی شده با هماهنگی حضرت آقا بوده‌اند، اعتراضی داشته و اسناد و شواهد معتبری برای بطلان این ادعا ارائه کرده است.» به‌علاوه، واکنش فعالان اصولگرا در شبکه‌های اجتماعی به سخنان پناهیان نیز جالب توجه بوده است. در روزهای اخیر، پناهیان از چهره محبوب تندروهای اصولگرا به «ابوموسی اشعری» تغییر نام داده است. امیرحسین جعفری، روحانی و فعال شبکه اجتماعی توییتر نوشت که یک زمانی پناهیان با دیدن فیلم مارمولک فریاد «وااسلاما» سر می‌داد و آن را بزرگ‌ترین توطئه علیه روحانیت می‌نامید. «یادش بخیر.» یکی از کاربران در شبکه ایکس (توییتر) به نام «علی سایبری» نوشت: «پناهیان و امثال او وقتی می‌بینند که در جبهه انقلاب دیگر حامی خاصی ندارند، به جای عذرخواهی و بازگشت از جبهه زبیری‌ها، حالا با مداحی علیمی و هم‌منبری اصلاح‌طلب، به منبر می‌روند.» همچنین، حمید رسایی، یکی از اعضای جبهه پایداری در مجلس به‌واکنش نسبت به اظهارات پناهیان در کانال تلگرامی‌اش نوشت: اظهارات پناهیان «مورد استقبال رسانه‌هایی قرار گرفته است که همواره کارشان تبدیل مسائل کشور به دوقطبی‌های کاذب بوده است.» او بخشی از بیانات رحیم پورازغدی را در کانال ایتای خود منتشر کرده و بدون اشاره مستقیم به پناهیان، به «یک عده افرادی که هر بار حرف می‌زنیم می‌گویند دوقطبی نکنید» خطاب کرده و نوشت: «همه چیز خوب است، دوقطبی نکنید. این خطی است که معاویه ترویج می‌کرد.»
ماجرای شکاف میان پایداری و پناهیان چیست؟
شکاف میان اصولگرایان تندرو و پناهیان به وضوح در حال افزایش است. اما رابطه پناهیان با این جریان چه بوده است؟ پناهیان چگونه توانسته در سال‌های گذشته زیر سایه حمایت جریان‌های تندروی اصولگرایی، از جمله جبهه پایداری و شخص مصباح یزدی، برای خود تریبونی فراهم کند؟ پناهیان را می‌توان واعظ و منبر محبوب جریان‌های اصولگرای تندرو به ویژه جبهه پایداری دانست. به‌راحتی می‌توان او را «چهره دوم جبهه پایداری» پس از مصباح یزدی معرفی کرد. او بارها درباره مسائل زنان، برجام و حتی علم نظرات تندی ابراز کرده است. پناهیان مخالف درمان‌های جهانی کرونا و حامی طب سنتی است. او با شک و تردید به واکسن‌های غربی نگاه می‌کرد و بر این باور بود که برخی از این واکسن‌ها ممکن است به دلایل غیرعلمی و سیاسی ترویج شوند. او معیار انتخاب وزیر بهداشت را «تعهد به طب سنتی» می‌دانست و از بی‌توجهی به طب سنتی در درمان کرونا انتقاد می‌کرد. از نظر پناهیان «جهان، جهان زن شوهرداری است» و حتی حضور زنان در راهپیمایی اربعین را نیز چندان مناسب نمی‌داند. خود او نیز سابقه طولانی در ایجاد دوقطبی‌ها دارد. به جز حواشی مربوط به اظهارنظرهای او، ثروت پناهیان نیز در سال‌های اخیر بارها توجه رسانه‌ها را به خود جلب کرده است. به‌نظر می‌رسد با اظهارات اخیر او درباره دوقطبی‌سازان و درخواست توقیف کیهان، روابط میان جبهه پایداری و این واعظ مشهور که به‌نظر می‌رسد مدت‌هاست در پشت پرده دچار اختلاف شده‌اند، دیگر قابل ترمیم نخواهد بود.