پیشبینی میشود که خودروهای برقی در هند و نواحی جنوب شرقی آسیا تا سال ۲۰۳۰ به بازار ۱.۳ تریلیون دلاری ایالات متحده دست یابند. با رشد تقاضا برای وسایل نقلیه و افزایش درآمد در این مناطق، این بازار نه تنها از نظر اقتصادی بلکه به منظور حمایت از نیازهای کربنزدایی در بخشهای حمل و نقل و تحرک توانمندی بالایی دارد.
بازار خودروهای الکتریکی در هند و نواحی آسیای جنوب شرقی قابلیت تبدیل شدن به یک فرصت سرمایهگذاری به ارزش ۱.۳ تریلیون دلار تا سال ۲۰۳۰ را داراست. از این مبلغ، تقریباً ۳۶۵ میلیارد دلار برای خودروهای برقی در جنوب شرقی آسیا و حدود ۹۰۰ میلیارد دلار در هند نیاز است.
سرمایهگذاری لازم برای برآورده کردن نیازهای کربنزدایی بخشهای حمل و نقل و تحرک تا سال ۲۰۳۰ در این بازارهای نوظهور، اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد.
در حال حاضر، آسیا ۴۲ درصد از کل انتشار گازهای گلخانهای جهان را به خود اختصاص داده است، در حالی که سهم بخش تحرک تنها حدود ۱۰ درصد از این ترکیب را شامل میشود. این رقم بهوضوح از بازارهای پیشرفتهای همچون اروپا که حدود ۲۵ درصد از آلایندههای موجود در این منطقه به خودروها مربوط میشود، پایینتر است.
در ایالات متحده، این نسبت بالاتر و به ۳۰ درصد میرسد. با این حال، پیشبینیها نشان میدهد که با افزایش درآمد در بازارهای نوظهور آسیا، تعداد بیشتری از مصرفکنندگان، حتی در گروههای کمدرآمد، به خرید خودرو تمایل خواهند داشت.
در آخرین سال مالی هند که تا مارس ۲۰۲۴ ادامه یافت، بیش از ۲۸ میلیون خودرو خریداری شد که رشدی ۱۲.۵ درصدی را نسبت به سال قبل نشان میدهد. همچنین در اندونزی، با فروشی بیش از ۶ میلیون موتورسیکلت در سال گذشته، شاهد افزایش ۱۹.۴ درصدی هستیم. بر این اساس، این روند احتمالاً ادامه خواهد داشت و در نتیجه مصرفکنندگان کمدرآمد با بهبود درآمد خود، تمایل بیشتری به تحرک خواهند داشت. بنابراین، تسریع در انتقال به خودروهای برقی در آسیا از اهمیت فراوانی برخوردار است.
تصمیم به خرید یک خودروی برقی به جای یک خودروی با موتور احتراق داخلی به میزان زیادی به قیمت آن وابسته است. در سالهای اخیر، مجموعهای از فعالیتهای حمایتی، از جمله تولید به مقیاس وسیع، تأمین مالی نوآورانه، طرحهای بیمه مخصوص خودروهای برقی و یارانههای دولتی، منجر به افزایش تقاضا برای خودروهای الکتریکی در سطح آسیا شده است.
در صورتی که سرمایهگذاران بخش خصوصی به تأمین مالی و گسترش بخشهای کلیدی اکوسیستم خودروهای الکتریکی بپردازند، هزینهها به تدریج کاهش خواهند یافت. در این راستا، بخش خودروهای مقرون به صرفه که قابلیت جذب سرمایههای جهانی را دارند، به پشتیبانی بیشتری در دهههای آتی نیاز خواهند داشت. تأمین مالی زیرساختهای مرتبط نیز از دیگر روشهای حمایت مالی از تحول این بخش به شمار میرود.
بر مبنای روندهای موجود در هند و آسیای جنوب شرقی نسبت به پذیرش خودروهای برقی، پیشبینی میشود که تا سال ۲۰۵۰، سطح انتشار گازهای گلخانهای تنها حدود ۴۵ درصد کاهش یابد. اما این میزان کافی نیست تا به اهداف توافق پاریس که به دنبال محدود کردن گرمایش زمین به ۱.۵ درجه سانتیگراد است، دست یابد.
هزینه اولیه خودروهای برقی در تمامی بخشها به دلیل بهبود فناوری و افزایش ظرفیت تولید بهشدت کاهش یافته است. به علاوه، کمکهای مالی دولت و سایر حمایتها نیز به تسهیل پذیرش خودروهای الکتریکی کمک کرده است؛ بهطوریکه برنامههایی در کشورهای فیلیپین، اندونزی، تایلند و هند سبب افزایش تقاضا شدهاند.
هزینههای بالای سوختهای فسیلی از دیگر عواملی است که این روند را تقویت کرده است. با وجود افزایش قیمتهای بنزین و گازوئیل بهخاطر درگیریهای جهانی و نوسانات ارزی مرتبط با افزایش نرخهای بهره جهانی، قیمت برق در بسیاری از بازارهای نوظهور نسبتاً پایدار مانده است.
در واقع، پذیرش خودروهای الکتریکی در سالهای اخیر با شتاب قابل توجهی رو به افزایش بوده و اکنون در مرحلهای سرنوشتساز قرار دارد. در هند، خودروهای برقی دو و سه چرخ بهدلیل کاهش هزینههای جاری، هزینههای تعمیر و نگهداری و یارانهها، عملکرد خوبی داشتهاند.
کاهش قیمتها و بهبود زیرساختهای مربوط به آن، امید به رشد سریع در فروش خودروهای برقی در هند و ایجاد یک اکوسیستم جامعتر برای خودروهای الکتریکی را افزایش داده است.
از آنجا که دولتها در سرتاسر جهان مزایای اقتصادی سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر مرتبط با شبکه را بیشتر از هزینههای تأمین یارانه سوختهای فسیلی میبینند، به نظر میرسد که انقلاب تحرک الکتریکی شتاب بیشتری خواهد گرفت.
به گزارش بیزینس، بازارهای نوظهور در حال دنبال کردن یک مسیر متفاوت هستند که نه تنها فرصتهایی برای مالکیت وسایل نقلیه برای خانوادههای کمدرآمد فراهم میکند، بلکه ممکن است به توسعه دستههای جدیدی از خودروهای برقی که بخشی از حمل و نقل آینده در بازارهای در حال توسعه خواهند بود، نیز کمک کند.