ایسنا/اصفهان در زمانه‌ای که در آن زندگی می‌کنیم، تمامی والدین به مراقبت از فرزندان خویش اهمیت می‌دهند. از تغذیه و لباس آنها گرفته تا مسائلی مانند استخدام راننده سرویس برای کودکان خود. با این حال، انتخاب یک کتاب خوب و یک شعر مناسب، بایستی از سایر مراقبت‌ها برای آنان حیاتی‌تر باشد. به همان اندازه که نسبت به تغذیه کودکان نگرانیم، چرا باید نسبت به دنیای شعر آنها بی‌توجه باشیم؟!
غلامرضا بکتاش به ایسنا بیان داشت: شعرهایی که بزرگ‌ترها برای کودکان سرود می‌زنند و تحت عنوان شعر کودک شناخته می‌شوند، باید دارای بستگی‌های خاصی به جهان کودکان باشند. به همین دلیل، اگر به شعرهای دهۀ چهل نگاه بیندازید، خواهید دید که آن اشعار برای همان نسل تاثیرگذار بوده‌اند. اما به موازات رشد بچه‌ها، پیشرفت تکنولوژی و تغییر انسان‌ها، شعر کودک نیز باید به تبع آن دچار دگرگونی شود. برای نمونه، کودکانی که در دهۀ چهل زندگی می‌کردند هرگز با پریز برق آشنا نبودند، در حالی که کودک امروز به خوبی با آن آشناست و قطعاً برداشت او از پریز برق و جاروبرقی کاملاً متفاوت است، و نگاه او به دکوراسیون و محیط پیرامونش نیز متمایز است.
او با تأکید بر اینکه عنصرهایی چون بازی، کنجکاوی و دیدگاه تازه، اجزاء جدایی‌ناپذیر شعر کودک هستند، توضیح داد: کودکان به کنجکاوی علاقه دارند و گاهی اوقات با اشعار خود، کنجکاوی آنها را خاموش می‌کنیم. ما باید در اشعار کودکانه، بال و پر تخیل به کودکان بدهیم تا آنها بتوانند در دنیای خیال پرواز کنند؛ زیرا در غیر این صورت، مانع رشد ذهن و تخیل آنها شده‌ایم.
این شاعر معتبر در عرصه شعر کودک و نوجوان خاطرنشان کرد: ما در عصری زندگی می‌کنیم که والدین به تمامی جوانب زندگی فرزندان خود دقت دارند، از تأمین نیازهای اولیه تا بسیاری دیگر از مسائل روزمره همچون گرفتن راننده برای بچه‌ها. اما باید تأکید کرد که انتخاب یک کتاب و یک شعر مناسب باید برای والدین از سایر مراقبت‌ها مهم‌تر باشد. حال آنکه ما به اندازه نگران تغذیه بچه‌ها هستیم، چرا باید نسبت به شعرهای آنها بی‌تفاوت باشیم؟!
بکتاش که در زمینه شعرهای متعلق به کودکان و نوجوانان آثاری چون «آفرین به آفتاب»، «رونویسی از بهار»، «در حیاط ما»، «یک سیب شیرین»، «نوجوانی درخت کاج»، «با دعای باران»، «تا رادیو خبر داد»، «با دو چشمم می‌چشم»، «حال غنچه خوب است»، «مورچه زحمتکش است»، «در دلم دریا بریز»، «مگر لب زیپ دارد» و «خودم را خیس کردم» را به ثبت رسانده، بیان داشت: شعر به کودکان ما تخیل، قدرت پرواز و کنجکاوی عطا می‌کند و در نهایت باید به اندیشه و تفکر ختم شود. شعر باید به بچه‌ها دیدگاه‌هایی فراتر از آنچه که در ذهن دارند، ارائه دهد؛ به عبارت دیگر، شعر کودک و نوجوان باید در دل خود سوال و کنجکاوی و فلسفه را داشته باشد، چرا که در واقع همه چیز تحت عنوان فلسفه قابل تبیین است.
او تصریح کرد: بچه‌ها با بسیاری از اشعاری که امروزه می‌نویسیم، آشنا هستند و ما نباید با اشعار خود، آنها را به تکرار بیندازیم. اشعار ما باید آنچنان غنی و منحصر به فرد باشند که فراتر از خیال کودکانه باشد و بچه‌ها را حداقل یک متر به آسمان پرواز دهند. خوشبختانه بسیاری از شعرهای کودک و نوجوان این قابلیت را دارا هستند.