نیمار ۲۸ ساله به لحاظ عملکردی مزیتی بر کریستیانو رونالدو هم‌کلاس خود داشته است، اما عدم ثبات باعث توقف روند رو به رشد وی گردید.
در دنیای فوتبال، همواره شاهد ظهور چهره‌های برجسته متفاوتی بوده‌ایم که با سبک منحصر به فرد، دستاوردها و شخصیت متمایز خویش، نام خود را در تاریخ فوتبال به ثبت رسانده‌اند. در میان این ستاره‌ها، کریستیانو رونالدو و نیمار به‌عنوان دو نام برجسته، راه حرفه‌ای خاص و متفاوتی را پیموده‌اند.
رونالدو، به عنوان نمادی از تلاش و اراده، خودش را با سخت‌کوشی به قمیتی از موفقیت رساند. در مقابل، نیمار با استعداد طبیعی خویش به یکی از برجسته‌ترین بازیکنان جهان بدل گردید، اما فرصت استفاده از همه ظرفیت‌هایش را پیدا نکرد.
رونالدو با ذخیره‌ای از افتخارات، که بخش مهمی از آن پس از ۳۰ سالگی به دست آمده، به وضوح نشان می‌دهد که اراده و کوشش می‌تواند بر استعداد غلبه نماید. او به‌طور مداوم در پی بهبود خود بوده و در ۳۹ سالگی همچنان در بالاترین سطح فوتبال درخشندگی دارد.
از سوی دیگر، نیمار در سنین نوجوانی در برزیل به عنوان یک استعداد درخشان شناخته شد. او در باشگاه سانتوس به قدری درخشان ظاهر شد که بسیاری او را جانشینی برای اسطوره‌های برزیلی همچون پله تصور می‌کردند. انتقالش به بارسلونا و ارتباط با لیونل مسی و لوئیز سوارز فرصتی را فراهم کرد تا استعدادهایش را در عرصه جهانی به نمایش بگذارد.
با این حال، نیمار با وجود استعداد فوق‌العاده‌اش نتوانست به پایداری و استقامت رونالدو دست یابد. انتقال او به پاری سن ژرمن با اینکه از نظر مالی قابل توجه بود، به لحاظ رقابت‌های ورزشی او را از سطح اول دور ساخت. مصدومیت‌های مکرر، جنجال‌های خارج از زمین، و تمرکز گاه و بی‌گاه بر مسائل غیرورزشی باعث گردید تا نتواند از تمام پتانسیل‌های بالقوه‌اش بهره‌برداری کند.
نیمار دارای استعداد بود، اما تلاش‌های رونالدو را نداشت
مقایسه کارنامه کریستیانو رونالدو و نیمار تا سن ۲۸ سالگی نشان می‌دهد که اگر ستاره برزیلی سهمی همچون استقامت و پشتکار CR۷ را داشت، ممکن بود توانایی کسب جایگاهی هم‌تراز با او در فوتبال را پیدا کند.
اینک در حالی که کریستیانو رونالدو در پی دستیابی به رکورد ۱۰۰۰ گل است، نیمار ۳۲ ساله به علت مصدومیت و دوری از میدان به مدت تقریباً یک سال مواجه شده است.
منبع: طرفداری