در برخی از لحظات زندگی احساس می‌کنیم که در حال عبور از نقطه‌ای هستیم که بازگشتی از آن وجود ندارد. یکی از آخرین نمونه‌های این تجربه در دانشگاه UCLA رخ می‌دهد، جایی که یک استاد دانشگاه از هوش مصنوعی درخواست می‌کند تا مواد درسی، تکالیف و منابع کمک آموزشی را برای کلاسی که به ارزیابی ادبیات قرون وسطی تا قرن هفدهم اختصاص دارد، تهیه کند.
ایسنا گزارش می‌دهد: پروفسور زرینکا استاهولیاک (Zrinka Stahuljak) از ابزاری به نام کودو (Kudu) بهره می‌برد که توسط الکساندر کوسنکو (Alexander Kusenko)، استاد فیزیک و نجوم دانشگاه UCLA و یک دانشجوی دکترای پیشین این دانشگاه به نام وارن ایسی (Warren Essey) طراحی شده است.
آنها «کودو» را به عنوان روشی کارآمد و مقرون به صرفه برای فراهم آوردن دسترسی دانشجویان به اطلاعات ضروری قلمداد می‌کنند، در حالی که به استادان این امکان را می‌دهد تا بر روی آموزش خود تمرکز بیشتری داشته باشند.
این ابزار می‌تواند اطلاعات را از ارائه‌های پاورپوینت، ویدیوهای یوتیوب، یادداشت‌های درسی و دیگر مطالبی که پروفسور استاهولیاک فراهم می‌کند، استخراج کند.
بر اساس اعلام دانشگاه UCLA، این فرآیند نباید بیشتر از ۲۰ ساعت وقت استاد را بگیرد و او می‌تواند پس از آن به ویرایش محتوا بپردازد.
کتاب درسی نهایی به صورت دیجیتالی به قیمت ۲۵ دلار قابل دسترس است و می‌توان آن را چاپ کرده یا به صورت صوتی مورد استفاده قرار داد.
«کودو» همچنین به مطالب آموزشی ارائه‌شده برای جواب به سؤالات دانشجویان محتوای خاصی می‌افزاید و قادر است تشخیص دهد که آیا بیشتر از نیمی از محتوای ارائه‌شده توسط یک دانشجو با استفاده از هوش مصنوعی تولید شده یا خیر.
پروفسور استاهولیاک بیان می‌کند: معمولاً من زمان کلاس را صرف آماده‌سازی مطالب و استفاده از تصاویر بصری می‌کردم، اما اکنون تمامی این موارد در کتاب درسی که ما تولید کرده‌ایم، وجود دارد و این امکان را دارم که با دانشجویان در خواندن منابع اولیه همکاری کنم و معنای آنها را بررسی و تحلیل کنیم و تفکر انتقادی را تقویت کنیم.
وی افزود: این هوش مصنوعی به ما کمک می‌کند که زمان بیشتری را به آموزش مهارت‌های تحلیلی پایه، تفکر انتقادی و مهارت‌های خواندن اختصاص دهیم، مسائلی که استادان بهترین عملکرد را در آنها دارند.
او همچنین قصد دارد از «کودو» در دوره‌های آموزش آینده‌اش نیز بهره‌برداری کند.
این ابزار هوش مصنوعی هم‌اکنون در این ترم در کلاس مقدمه‌ای برای تاریخ مورد آزمایش قرار می‌گیرد و در سال ۲۰۲۵ برای دوره پروفسور استاهولیاک در دسترس خواهد بود.
باید دید که این نوآوری چقدر موفق خواهد بود و مهم‌تر از همه، آیا هوش مصنوعی به یک ابزار مؤثر برای معلمان و استادان تبدیل میشود یا راهی اقتصادی برای جایگزینی آنها خواهد بود.