اساتید دانشگاه کالیفرنیا لسآنجلس (UCLA) از ابزار هوش مصنوعی به نام کودو (Kudu) برای تولید کتابهای درسی، آثار مرتبط و سایر منابع آموزشی بهره میبرند.
بر اساس گزارشی از ایسنا، در زندگی با هوش مصنوعی، گاهی به نظر میرسد که به نقطهای بدون بازگشت رسیدهایم. یکی از جدیدترین مثالها در دانشگاه UCLA مشاهده میشود، جایی که یک استاد از هوش مصنوعی برای تولید جزوات درسی، تکالیف و منابع تدریس در کلاسی که به بررسی ادبیات از قرون وسطی تا قرن هفدهم میپردازد، استفاده میکند.
پروفسور زرینکا استاهولیاک (Zrinka Stahuljak) در این راستا از ابزار هوش مصنوعی «کودو» بهره میبرد، که توسط الکساندر کوسنکو (Alexander Kusenko)، استاد فیزیک و ستارهشناسی دانشگاه UCLA و یکی از دانشجویان دکترای سابق این دانشگاه به نام وارن ایسی (Warren Essey) طراحی شده است.
آنها «کودو» را به عنوان یک راهکار اقتصادی و باکیفیت برای دانشجویان به منظور دسترسی به اطلاعات ضروری در نظر گرفتهاند، در حالی که به اساتید این امکان را میدهد تا بیشتر بر تدریس تمرکز کنند.
این ابزار هوش مصنوعی از ارائههای پاورپوینت، ویدیوهای یوتیوب، یادداشتهای درسی و سایر محتواهایی که پروفسور استاهولیاک ارائه میدهد، اطلاعات را استخراج میکند.
طبق ادعای دانشگاه UCLA، این فرآیند نباید بیشتر از ۲۰ ساعت از وقت استاد را بگیرد و پس از آن، امکان ویرایش محتوا وجود دارد.
کتاب درسی تولید شده به صورت دیجیتالی با قیمت ۲۵ دلار در دسترس قرار دارد و میتواند چاپ یا به شکل صوتی مورد استفاده قرار گیرد.
علاوه بر این، «کودو» از مطالب آموزشی ارائه شده برای پاسخگویی به سوالات دانشجویان نیز بهره میبرد. این ابزار قادر است تشخیص دهد آیا بیش از نیمی از محتوا تولید شده توسط یک دانشجو به وسیله هوش مصنوعی ایجاد شده است یا خیر.
پروفسور استاهولیاک بیان میکند: معمولاً وقت من صرف تهیه محتوای دروس و استفاده از تصاویر بصری برای انتقال اطلاعات میشد، اما اکنون تمام این موارد در کتاب درسی که تولید کردهایم قرار دارد و من میتوانم به صورت عملی با دانشجویان کار کنم تا منابع اولیه را بررسی کرده و آنها را تحلیل کنیم و به تفکر انتقادی بپردازیم.
وی اضافه میکند: این هوش مصنوعی به ما این امکان را میدهد که زمان بیشتری را صرف آموزش مهارتهای تحلیلی، تفکر انتقادی و مهارتهای خواندن کنیم، کارهایی که اساتید در آنها به بهترین شکل عمل میکنند.
او قصد دارد در آینده از «کودو» برای تدریس در دورههای دیگر نیز استفاده کند.
این ابزار مبتنی بر هوش مصنوعی در حال حاضر در ترم جاری در یک کلاس مقدماتی تاریخ آزمایش میشود و انتظار میرود در سال ۲۰۲۵ در دسترس دورههای پروفسور استاهولیاک قرار گیرد.
باید دید این تحولات تا چه حد موفق خواهد بود و آیا هوش مصنوعی به عنوان ابزاری محبوب برای معلمان و اساتید باقی میماند یا تحولی اقتصادی در این حوزه به شمار میآید.