مازندران یاسر احمدی، شهردار بهشهر، در مصاحبه ای که به موضوع توسعه شهری می پرداخت، خود را به عنوان یک فعال دغدغه مند در این زمینه معرفی کرد و در خصوص طرح جامع بهشهر اظهار داشت: در سال ۱۳۹۹، شورای برنامه ریزی استان تصمیم به بازنگری حریم شهر گرفت تا عباس آباد شناسنامه دار شود، زیرا به نظر می رسد عباس آباد همچون یک کودک یتیم است که فاقد شناسنامه است.
پس از انتشار خبر الحاق ممکن باغ جهانی «عباس آباد» به حریم شهر بهشهر، که در قلب جنگل های هیرکانی واقع شده، این اقدام با مخالفت های گسترده ای از سوی متخصصان و فعالان حوزه های میراث فرهنگی، شهرسازی و محیط زیست مواجه شده است.
در این کشمکش، وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی در یک سو قرار دارد و در سوی دیگر شهرداری و شورای شهر بهشهر هستند. یاسر احمدی در گفتگو با درباره دلایل، اهداف و چرایی موافقت این نهاد با الحاق تنها اثر ثبت جهانی استان مازندران توضیحاتی ارائه کرده است.
احمدی بر این نکته تأکید دارد که الحاق باغ به حریم شهری به منزله خروج آن از فهرست جهانی یونسکو نخواهد بود و اظهار می کند: در واقع، ۸ باغ از ۹ باغ ایرانی ثبت شده در یونسکو در حریم شهری واقع هستند و این ادعا که الحاق منجر به خروج آن از فهرست یونسکو می شود، دلیلی منطقی نیست. در سال های گذشته، در حریم عمارت شهرداری باغ شاه هیچ تخلفی صورت نگرفته و الحاق باغ به حریم شهری به معنای این نیست که شهرداری بتواند عملی انجام دهد.
وی ادامه می دهد: شهرداری به قانون پایبند است که نمونه آن توقف تبدیل سالارتپه به پارک جنگلی به خاطر ارشاد اداره کل میراث فرهنگی در سال ۱۳۹۵ است. آیا از آن زمان تا کنون یک آجر هم جابجا شده است؟ هر قسمت از عباس آباد تحت مدیریت یک سازمان است و لزوم مدیریت یکپارچه بر این مجموعه احساس می شود.
احمدی با انتقاد از عدم همکاری اداره کل میراث مازندران تأکید می کند: برخی دوستان در اداره میراث با کلمه توسعه دچار سردرگمی هستند و در زمینه مرمت و نگهداری هم کار مؤثری صورت نگرفته است.
۳۰ میلیارد تومان اعتبار برای موضوعات میراثی داشتیم
به صحبت های او، شهرداری بهشهر از سال ۱۴۰۰ تا کنون فعالیت های ویژه ای برای حفظ میراث استانی و به ویژه عباس آباد انجام داده است. وی در این رابطه افزود: در زمینه شهرسازی و بازآفرینی شهرداری، آیتمی تحت عنوان حفظ و نوسازی اماکن تاریخی تعریف شده است که شامل پروژه های مرتبط با حفظ و بازسازی اماکن تاریخی نظیر صفی آباد، سالارتپه، غارهای باستانی هوتو و کمربند، پل های تاریخی بزپل و سیکاپل، مجموعه عباس آباد، باغ تپه، باغ شاه صفوی، چشمه عمارت، آب انبار سقایی و گنجی و پارک جنگلی سالارتپه می باشد.
به عنوان یک شهروند متعهد در بهشهر، می خواهم که این میراث برای نسل های آینده حفظ گردد. آیا شما در طول سال تنها بیش از ۱۰۰ یا ۲۰۰ میلیون تومان اعتبار دارید؟ با این مقدار، حتی نمی توانید دو آجر را روی هم بگذارید! در سه سال گذشته حدود ۳۰ میلیارد تومان اعتبار تعیین کرده ایم، اعتباری که شهرداران پیشین حتی از آن هم بهره مند نشده اند، چراکه هیچ تکلیفی برای آن ها وجود نداشت.
در پاسخ به این سوال که آیا به دنبال تأمین مالی بدون دخالت در مدیریت هستید، احمدی تصریح می کند: به صورت کتبی اعلام کرده ایم که تمایلی به ایفای نقش در مدیریت این مجموعه نداریم.
در باغ عباس آباد سومدیریت وجود دارد
احمدی در خصوص فرآیند الحاق که با بررسی های علمی و قانونی تخصصی انجام می شود، به این سوال پاسخ می دهد که شهرداری بهشهر از چه متخصصانی در این زمینه مشاوره گرفته است و می گوید: من برنامه ای برای نگهداری معین ندارم، بنابراین نمی توانم مشاور خاصی داشته باشم. هدف ما تولی گری نیست، بلکه وزارت میراث فرهنگی به عنوان یک نهاد نظارتی باید عمل کند، به نظر می رسد این عزیزان مدیریت نگهداری جامع ندارند.
او تأکید می کند: این مجموعه به نام شهرداری بهشهر شناخته خواهد شد و در حال حاضر عباس آباد به عنوان یک مکان فاقد هویت و خارج از محدوده شهری باقی مانده است.
به اعتقاد احمدی، باغ جهانی عباس آباد به خوبی نگهداری نمی شود. او می گوید: نگهداری نامناسب به معنای عدم خدمات شایسته به مردم و عدم برابری سطح خدمات و نگهداری باغ های ثبت جهانی است. این خودشان نیز تأکید می کنند؛ نه من. زیرا سایر باغ ها دارای اعتبار مرمت هستند، اما در اینجا حتی برای نگهداری پرسنل نیز اعتبار کافی وجود ندارد.
با این مصوبه، به همه اطمینان می دهم که هیچ مدیریتی به شهرداری محول نخواهد شد مگر آنکه اداره کل میراث تمایل داشته باشد.
وزارتخانه چقدر بودجه گذاشته و من چقدر در نظر گرفتم؟
احمدی اظهار می دارد که الحاق هدف اصلی من نبوده و شورای عالی معماری و شهرسازی کشور از مصوبه سال ۱۳۹۹ شورای برنامه ریزی استان به دنبال هویت بخشی به این مجموعه بود، هدف من از پیگیری پرونده الحاق این است که از ظرفیت هایی که در اختیار دارم، برای کمک به شهر و میراث خود بهره برداری کنم.
کیسه ندوختیم و خواسته ما حفظ میراث با برنامه است
وی تأکید می کند که نگاه صرف گردشگری به باغ جهانی عباس آباد ندارد و می گوید: گردشگری تنها بخشی از ابعاد آن است همان طور که باغ ارم در شیراز نیز دارای چنین ویژگی است.
احمدی در پاسخ به این سوال که چرا تمرکز دغدغه میراثی شهرداری بر عباس آباد است و نه دیگر آثار تاریخی، می گوید: اعتبار برای تمام شهر بهشهر تعریف شده است، اما تمرکز بر عباس آباد به دلیل اهمیت و ثبت جهانی آن است، برنامه من حفظ و نگهداری میراث است که در اعتبارش هم مشخص شده و در عباس آباد در نگاه گردشگری، درآمدزایی و خدمات، اجرایی نمی شود مگر آنکه درخواستی شود.
امضاکنندگان کارزار ابتدا تحقیق کنند
در دورانی که شاهد مخالفت ها و موافقت های الحاق بودیم، متنی از شهردار بهشهر منتشر شد که به منافع برخی افراد در شکل گیری کارزار اشاره داشت. احمدی در این زمینه توضیح می دهد: من امکان دارد احتمال وجود ذینفع ها را مطرح کرده ام، اما نگفتم که آن ها واقعاً ذینفع هستند. گفتم که سابقه کارزارها نشان می دهد آغازکنندگان معمولاً از اهداف غیر از موضوع اصلی برخوردارند و لازم است بررسی شود که چه کسانی در این ماجرا تأثیرگذار هستند؛ چرا که نیت من واضح است. از این همه کج فهمی در این زمینه متعجبم!
احمدی همچنین می گوید: آیا در طی سه سال اخیر، با فرصت هایی که در اختیار آن ها قرار دادیم، حتی یک آجر مرمت شده است؟ من شخصاً چیزی ندیدم! این مساله نشان دهنده ی کمبود مرمت و عدم انجام کارهای ملموس است. قطعاً این مسئله تنها به مدیریت فعلی مربوط نمی شود و ممکن است عوامل دیگری خارج از کنترل او نیز دخیل باشد.
عباس آباد در حریم شهر قرار دارد
مجموعه عباس آباد در خروجی شهر بهشهر واقع شده و یکی از جاده های فرعی را به خود تخصیص داده است. به اعتقاد برخی کارشناسان، قرارگیری آن خارج از شهر و با وجود روستاهای موجود در این مسیر، پرسش هایی درباره الحاق به وجود آورده است. در این زمینه، شهردار بهشهر بیان می کند: عباس آباد در حریم شهر بهشهر واقع است. من تأکید می کنم که هیچ اقدام عملی در این منطقه از سوی ما صورت نمی گیرد و فقط عباس آباد در شناسنامه بهشهر ثبت خواهد شد.