تحقیقات اخیر که در «ژورنال مراقبت و تحقیق آرتریت» منتشر شده است، خطرات ناشی از مصرف بیش از حد مسکن ها در افراد سالمند و ارتباط آن با عوارض مزمن و دردناک مانند آرتروز را نشان می دهد.
استامینوفن که به منظور کاهش موقتی درد و تب خفیف تا متوسط مورد استفاده قرار می گیرد، معمولاً جزو داروهای متداول برای درمان سرماخوردگی و آنفلوانزا به شمار می رود و در بسیاری از موارد به تنهایی مصرف می شود. این دارو با مسدود کردن پیام های عصبی در مغز که احساس درد را به فرد منتقل می کند و با بر هم زدن تعادل مواد شیمیایی که دمای بدن را تنظیم می کنند، اثر خود را می گذارد.
پژوهشگران دانشگاه نانتینگهام که این مطالعه را به انجام رسانده اند، بر این باورند که با توجه به فرض ایمنی این دارو، سال هاست که استامینوفن به عنوان درمان اولیه برای آرتروز، به ویژه برای افراد سالخورده ای که در معرض خطر عوارض ناشی از داروها هستند، پیشنهاد می شود.
در این تحقیق، داده های بالغ بر ۱۸۰۴۰۰ نفر از افراد ۶۵ سال و بالاتر که به طور مکرر (بیش از دو بار در طی شش ماه) استامینوفن برای آن ها تجویز شده بود، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
سپس وضعیت سلامت این گروه با تقریباً ۴۰۲۵۰۰ نفر هم سن که هرگز به طور مکرر این دارو را مصرف نکرده بودند، مقایسه گردید.
نتایج این پژوهش نشان داد که مصرف مداوم استامینوفن به طور قابل توجهی با افزایش خطر بروز مشکلاتی مانند خونریزی گوارشی (۳۶ درصد)، زخم معده (۲۰ درصد)، نارسایی قلبی (۹ درصد)، فشار خون بالا (۷ درصد) و بیماری مزمن کلیوی (۱۹ درصد) مرتبط بوده است.
گروه تحقیق در این زمینه اظهار می دارند که علی رغم نیاز به تحقیقات بیشتر برای تایید این یافته ها، باید به دقت در استفاده از استامینوفن به عنوان مسکن اولیه برای بیماری های مزمن مانند آرتروز در افراد مسن با توجه به تأثیرات حداقلی ضد دردی آن توجه شود.
شواهد همچنین نشان می دهد که این مسکن پرمصرف ممکن است مانع از تولید پروستاگلاندین هایی شود که بدن برای مقابله با بیماری ها و آسیب ها ترشح می کند.