رینوسینوزیت مزمن به عنوان یک وضعیت پزشکی تعریف می شود که به مدت ۱۲ هفته یا بیشتر ادامه دارد و در این حالت سینوس ها دچار عفونت یا تحریک می گردند، متورم شده و به شدت پر از ترشحات می شوند که این ترشحات به گلو منتقل می شوند.
این بیماری ممکن است منجر به احساس درد در ناحیه صورت، فشار، و همچنین کاهش حس بویایی گردد و در برخی مواقع به همراه خود، مشکلاتی چون افسردگی، اضطراب، اختلالات خواب و کیفیت زندگی پایین را به همراه داشته باشد.
با اینکه علت های بروز رینوسینوزیت مزمن هنوز به صورت کامل شناخته نشده اند، اما محققان دانشگاه جان هاپکینز مطرح می کنند که تماس با آلودگی های هوایی و ذرات معلق می تواند یکی از این عوامل خطرزا باشد.
«موری راماناتان»، سرپرست گروه تحقیق، در این زمینه بیان می کند: «ما بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن را در نواحی تحت تأثیر آلودگی هوای PM ۲.۵ مورد بررسی قرار دادیم.»
این گروه تحقیقاتی دریافتند که افرادی که به مدت طولانی در معرض سطوح بالای PM ۲.۵ قرار دارند، به احتمال بیشتری به رینوسینوزیت مزمن مبتلا می شوند.
به گفته محققان، قرار گرفتن در معرض این نوع آلاینده ها با بیماری های قلبی عروقی، سرطان ریه، افت توانایی های شناختی، بیماری مزمن انسدادی ریه، آسم و همچنین مرگ زودهنگام مرتبط است.