روش های شناسایی تصاویر تولید شده توسط هوش مصنوعی چیست؟

تصاویر تقلبی خلق شده توسط هوش مصنوعی به طرز شگفت انگیزی در حال نفوذ به شبکه های اجتماعی هستند. این تصاویر به عنوان نوعی نوین از اسپم دیجیتال، فضای آنلاین را به تصرف خود درآورده اند.

طبق گزارش یورونیوز؛ علی رغم اینکه نخستین نرم افزارهای هوش مصنوعی مولد در سال ۲۰۲۲ معرفی شده اند، آمارها نشان می دهند که در این زمان کوتاه تاکنون بیش از ۱۵ میلیارد تصویر با بهره گیری از این فناوری در اینترنت منتشر شده است.

بر اساس تازه ترین اطلاعات شرکت اوپن ای آی، کاربران به صورت روزانه بیش از ۲ میلیون تصویر با استفاده از مدل «دال ای۲» تولید می کنند. در تنها ۱۵ ماه، این نرم افزار تقریبا ۹۱۶ میلیون تصویر مصنوعی ایجاد کرده است.

بسیاری از این تصاویر به شدت غیرواقعی و عجیب به نظر می آیند. واقعاً کاربران تصاویری غیرممکن خلق می کنند که از چهره هایی با تمثیل عیسی مسیح ساخته شده از میگو تا حیوانات انسان نما و موجودات عظیم الجثه ای که در حال ویرانی بناهای تاریخی مشهور هستند را در بر دارند.

با پیشرفت سریع این فناوری، کیفیت تصاویر به طور پیوسته در حال ارتقاء است و به تدریج واقع گرایانه تر می شوند. این پیشرفت تشخیص اصالت آن ها را دشوارتر می سازد.

به تازگی یک زن فرانسوی قربانی کلاهبرداری قرار گرفت و ۸۳۰ هزار یورو را از دست داد. کلاهبردار با استفاده از تصاویر دستکاری شده با هوش مصنوعی از بازیگر نامدار آمریکایی، برد پیت، او را فریب داده بود.

چگونه می توان تصاویر ساخته شده با هوش مصنوعی را شناسایی کرد؟

اگرچه این تصاویر بسیار واقعی به نظر می رسند، اما همچنان بی نقص نیستند و می توان با روش های متفاوتی آن ها را از تصاویر واقعی تشخیص داد.

یکی از شایع ترین نشانه های تصاویر جعلی تولیدشده توسط هوش مصنوعی، نقص های جزئی در فرم های انسانی است.

به عنوان نمونه، هوش مصنوعی معمولاً در تولید دست ها دچار نقیصه می شود و اغلب انگشتان را به شدت بلند، کوتاه، بدشکل یا با تعداد غیرمعمول ایجاد می کند. در بسیاری از تصاویر افراد ممکن است چهار، شش یا حتی هفت انگشت داشته باشند.

علاوه بر این، تناسب غیرطبیعی اعضای بدن یا عدم تقارن در چهره از دیگر مشکلات رایج در تصاویر تولیدی به شمار می رود. چشم ها که به عنوان یکی از چالش برانگیزترین جزئیات برای هوش مصنوعی محسوب می شوند، ممکن است نامتقارن بوده، انعکاس های ناهماهنگ داشته باشند یا به رغم واقع گرایانه بودن تصویر، فاقد روح و احساس به نظر برسند.

یکی از بارزترین نشانه های تولید تصاویر مصنوعی، تحریف متن است. مدل های هوش مصنوعی به ویژه در تولید کلمات قابل خواندن با مشکل مواجه هستند و اغلب به جای متن مفهومی، حروف بی معنا یا درهم و برهم ایجاد می کنند.

این مشکل را می توان در تابلوهای راهنما، بیلبوردها یا برچسب های روی محصولات مشاهده کرد.

نورپردازی و سایه ها نیز می توانند نشانه هایی از مصنوعی بودن تصویر باشند. در عکس های واقعی، نور همیشه از قوانین طبیعی پیروی می کند اما در تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی، بازتاب ها و سایه ها ممکن است با نور سازگار نباشند و احساسی غیرواقعی ایجاد کنند.

بسیاری از این تصاویر در نورپردازی دچار یکنواختی بیش ازحد هستند و سطح پوست یا اشیاء را بسیار صیقلی و مصنوعی نشان می دهند. شبیه به تصاویری که در کارتون های دیزنی مشاهده می شود.

تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی معمولاً از نقص های طبیعی در عکس های واقعی محروم هستند. در عکاسی واقعی، نویز دیجیتال در تصاویری با نور کم دیده می شود، ولی در تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی یا به طور کامل وجود ندارد و یا به شکل غیرطبیعی یکنواخت به نظر می رسد.

علاوه بر این، هوش مصنوعی تمایل دارد که بافت ها را به طور غیرطبیعی صاف کند. به همین دلیل، پوست، سطوح و پارچه ها در تصاویر مصنوعی بیش ازحد بی نقص و غیرواقعی به چشم می خورند.

در برخی موارد، چهره های خلق شده با هوش مصنوعی به گونه ای فاقد نقص و بی نقش هستند که به نظر می رسد به طور افراطی رتوش شده اند.

یکی دیگر از نشانه های شایع تصاویر تقلبی، الگوهای تکرارشونده است.

هوش مصنوعی معمولاً در ایجاد عناصر کاملاً منحصر به فرد با مشکل مواجه می شود و همین موضوع باعث می شود که برخی جزئیات در تصویر به طور ناخودآگاه تکرار شوند.

در تصاویری که شامل گروه ها هستند، ممکن است افرادی را با چهره های تقریباً مشابه ببینید. همچنین، در پس زمینه نیز الگوهایی که به طور غیرطبیعی تکرار می شوند می توانند از نشانه های تصاویر تقلبی باشند.

به دنبال نشانه های غیرمتعارف باشید

حتی اگر تصویر در نگاه اول کاملاً واقعی جلوه کند، زمینه و محتوای آن می تواند سرنخ هایی از جعلی بودن آن ارائه دهد.

برخی از نشانه های شایع تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی شامل اشیایی است که در محل نامناسبی قرار گرفته اند، مراجع فرهنگی ناهماهنگ یا خطاهای تاریخی.

برای مثال: تابلوهای راهنمای خیابانی با رنگ های نامناسب، انعکاس هایی که با واقعیت سازگار نیستند و یا عناصر معماری که با سبک محلی تصویر سازگاری ندارند.

این موارد تماماً می توانند هشدارهایی درباره مصنوعی بودن تصویر باشند.

چگونه می توان اصالت یک تصویر را تأیید کرد؟

اگر تصویری به طور بصری طبیعی جلوه کند اما هنوز هم مشکوک باشد، می توانید از ابزارهای شناسایی استفاده کنید. هرچند این ابزارها بی نقص نیستند اما می توانند در شناسایی تصاویر جعلی به کار آیند.

یکی از بهترین روش ها برای تأیید اصالت یک تصویر، استفاده از جستجوی معکوس تصویر (Reverse Image Search) گوگل است. این روش به کاربران این امکان را می دهد تا بررسی کنند آیا تصویر مذکور پیش تر در اینترنت منتشر شده است یا خیر و همچنین اصلی آن را شناسایی کنند.