امضای لایحه تحریم نیکاراگوئه و تداوم مداخله آمریکا درامور داخلی کشورها

کاخ سفید روز چهارشنبه به وقت محلی اعلام کرد که این لایحه خواستار تحریم ها و اقدامات مجازاتی بیشتر علیه دانیل اورتگا رییس جمهوری نیکاراگوئه است.بایدن با هدف فشار بیشتر بر این کشور، لایحه ای را امضا و به قانون تبدیل کرد.
پس از پیروزی هفته گذشته اورتگا در انتخابات، آمریکا او را متهم کرد و مدعی شد این انتخابات ساختگی و تقلبی است.
 وزارت امور خارجه آمریکا نیز در واکنش به نتیجه قطعی انتخابات روز یکشنبه نیکاراگوئه، با رد این انتخابات، نسبت به اعمال تحریم های جدید علیه این کشور تهدید کرد.

دانیل اورتگا رئیس جمهوری نیکاراگوئه با کسب ۷۵.۹۲ درصد آراء از حدود ۹۷ درصد آراء شمارش شده، برای بار پنجم (و چهارمین دور متوالی) بر کرسی ریاست جمهوری این کشور تکیه زد.

دولت آمریکا در واکنش به نتیجه انتخابات نیکاراگوئه و تداوم سیاست استکبارستیزی این کشور علیه واشنگتن، تهدید به اعمال تحریم های جدید علیه ماناگوآ کرد.

 یک مقام ارشد آمریکا پیش از برگزاری انتخابات نیکاراگوئه خبر داده بود: رئیس جمهوری این کشور با همراهی شرکای بین المللی خود در واکنش به انتخابات یکشنبه هفتم نوامبر ریاست جمهوری نیکاراگوئه- با ادعای تقلبی دانستن این انتخابات- در حال آماده‌سازی تحریم‌های جدید علیه این کشور است.
به گزارش خبرگزاری افه اسپانیا، یک مقام ارشد وزارت امور خارجه آمریکا که خواست نامش فاش نشود، تصریح کرده بود: بایدن همزمان با برگزاری انتخابات ریاست جمهوری نیکاراگوئه- بیانیه ای منتشر خواهد کرد و پس از آن در هفته جاری، مصوبه کنگره آمریکا موسوم به رناسر را امضا خواهد کرد.

رناسر (Renacer) که مخفف انگلیسی «تقویت انطباق با شرایط اصلاحات انتخاباتی در نیکاراگوئه» است در هماهنگی با شرکای واشنگتن (کانادا و کشورهای اتحادیه اروپا و همچنین کشورهای همسوی آن در آمریکای لاتین) به منظور تشدید فشار علیه دولت نیکاراگوئه اعمال خواهد شد.

با امضای این مصوبه، آمریکا خواستار بازبینی درخصوص ادامه مشارکت نیکاراگوئه در معاهده تجارت آزاد با آمریکای مرکزی (CAFTA) خواهد شد. حدود نیمی از صادرات نیکاراگوئه به آمریکا می‌رود و تعرفه‌ها بر اساس قرارداد مذکور (CAFTA-DR)، پایین نگه داشته می‌شوند.

با این اقدام همچنین تحریم هایی علیه فعالان کلیدی دولت اورتگا  از جمله اعضای خانواده وی (به ویژه «روساریو موریّو» همسر و معاونش، مقامات پلیس و ارتش، کارکنان بانک مرکزی، اعضای شورای عالی انتخابات و مقامات حزب ساندینیست طرفدار اورتگا اعمال می شود.

دولت جو بایدن مهرماه گذشته نیز با اتهام اقدام علیه دموکراسی، برخی از مقامات دولت نیکاراگوئه را در فهرست تحریمی خود قرار داد.

اورتگا در پاسخ به اقدام واشنگتن در تحریم برخی از مقامات کشورش در یک نطق تلویزیونی گفت، این تحریم ها مانعی بر سر راه دولت وی نخواهند بود. دولت نیکاراگوئه همچنین با محکوم کردن «مداخله مداوم» آمریکا در امور داخلی این کشور از واشنگتن خواست به «اعمال سیاست‌های گستاخانه، ناجوانمردانه و نفرت‌انگیز» خود پایان دهد.
آمریکا از قوانین داخلی خود از جمله قوانین مقابله با تروریسم و فساد، برای گسترش سلطه و نفوذ خود در جهان استفاده می کند و آنها را علیه هر کشور، حزب، جریان و یا هر فردی که از سیاست های آنها پیروی نکند و موافق طرح ها و سیاست های آنها نباشد، بکار می گیرد.

وزارت خزانه‌داری دولت بایدن پس از ماه‌ها بازبینی در نظام تحریم‌ها، با انتشار گزارشی نشان داد که همچون اسلاف خود تحریم را ابزاری می‌داند برای پیشبرد آنچه منافع ملی آمریکا نامیده، و به دنبال مدرنیزه کردن آن است.

به گزارش خبرگزاری رویترز، وزارت خزانه‌داری آمریکا ۲۶ مهر ماه توصیه‌هایی را برای بهسازی کاربست تحریم‌های اقتصادی و تبدیل آن به یک ابزار مؤثرتر در سیاست خارجی این کشور منتشر کرد.

تارنمای نشریه هیل چندی پیش گزارش داد، اعمال تحریم علیه افراد و کشورهای دیگر به عنوان ابزار سیاست خارجی آمریکا طی ۲دهه گذشته ۱۰ برابر شده است.

براساس آمار ارائه شده نشریه هیل، تحریم‌هایی که وزارت خزانه داری آمریکا طی ۳۷ برنامه جداگانه علیه افراد و کشورها اعمال کرده از ۹۱۲ تحریم در سال ۲۰۰۰ به ۹ هزار و ۴۲۱ تحریم در سال ۲۰۲۱ رسیده است.

براساس این گزارش، این آمار تنها در مورد تحریم‌های اعمال شده از طرف وزارت خزانه داری آمریکا است و هیچ ارتباطی با تحریم‌های دیگر نهادهای دولت آمریکا مانند وزارت امورخارجه، وزارت بازرگانی و وزارت دادگستری و امنیت ملی ندارد.

طبق قوانین آمریکا، علاوه بر وزارت خزانه داری، وزارت امورخارجه این کشور می‌تواند از یک سازمان خارجی به عنوان یک گروه تروریستی نام ببرد یا در گزارش های سالانه حقوق بشری خود از یک دولت به عنوان حامی دولت تروریسم نام ببرد و زمینه را برای تحریم‌های مختلف فراهم کند.

به نوشته نشریه هیل، دولت آمریکا حتی می‌تواند با نفوذ و فشار در شورای امنیت سازمان ملل یا اتحادیه اروپا علیه کشورهای دیگر مانند کره شمالی و ایران بر سر برنامه هسته‌ای تحریم اعمال کند که این نوع از تحریم‌ها نیز در تعداد و ارقام فوق آورده نشده است.

روزنامه “وال استریت ژورنال” نیز اخیرا در گزارشی نوشت  استفاده بیش از حد دولت‌های پیشین آمریکا از ابزار تحریم و بی‌اثر شدن آن‌ها موجب بازبینی در این سیاست شده اما مقامات آمریکایی در وزارت خزانه داری آمریکا پس از یک بررسی ۹ ماهه اعلام کردند تحریم‌ها همچنان یک ابزار مهم در سیاست آمریکا باقی خواهد ماند که باید بهینه شوند.