دیجیاتو: یک یوتوبر و پژوهشگر در زمینه علوم صوتی موفق به “ذخیره‌سازی” یک فایل تصویری ۱۷۶ کیلوبایتی در مغز یک پرنده شد و توانست آن را از طریق آواز این پرنده استحصال کند. این دستیابی شگفت‌انگیز پرسش تازه‌ای را در ذهن‌ها ایجاد می‌کند: آیا موجودات زنده قابلیت تبدیل شدن به حافظه‌های بیولوژیکی برای ذخیره‌سازی داده‌های ما را دارند؟
بن جردن (Benn Jordan)، یوتوبر معروفی که به خاطر ویدیوهای علمی و تولیدات موسیقی‌اش شناخته می‌شود، تصمیم گرفت از قابلیت منحصربه‌فرد پرندگان در تقلید صدا به شکلی نوآورانه بهره ببرد. او از این حقیقت آگاه بود که پرندگان آوازخوان، به ویژه سار اروپایی، به واسطه یک اندام صوتی خاص به نام “سوتک” (Syrinx) قادر به تولید صداهای بسیار پیچیده هستند. این اندام به آن‌ها این امکان را می‌دهد که جریان هوا، فرکانس و دامنه آواز خود را (به‌طور مشابه با امواج رادیویی AM و FM) به شکل بسیار سریع و دقیقی تغییر دهند.
ذخیره‌سازی تصویر در صدای پرنده
ایده جردن بسیار بدیع و در عین حال ساده بود: او با استفاده از یک “طیف‌سنج سینت‌سایزر” (Spectral Synthesizer)، یک طرح ساده از یک پرنده را به یک فایل صوتی پیچیده و نامفهوم برای گوش انسان تبدیل کرد. پس از آن، این فایل صوتی را برای یک سار اروپایی اهلی‌شده به نام “دهان” (The Mouth) که برای توانایی استثنایی‌اش در تقلید صدا شناخته می‌شود، پخش کرد.
در ابتدا، به نظر می‌رسید که این آزمایش شکست خورده است. “دهان” در حین بازدید جردن نشان داد که نسبت به این صدای عجیب هیچ تمایل خاصی به تقلید ندارد. با این حال، مسئله شگفت‌انگیز زمانی بروز کرد که جردن به خانه بازگشت و شروع به تحلیل ضبط‌های صوتی خود کرد. او با تبدیل فایل صوتی ضبط‌شده آواز سار به یک تصویر طیف‌نگار (Spectrogram)، ناگهان به چیزی شگفت‌آور پی برد: در میان صداهای مختلف پرنده، تصویر دقیقی از همان پرنده‌ای که او طراحی کرده بود، نهفته بود.
بن جردن توضیح می‌دهد: «این پرنده کوچک موفق شد صدایی را که شنیده بود، دقیقاً در همان دامنه فرکانسی یاد بگیرد و تقلید کند و در واقع ۱۷۶ کیلوبایت اطلاعات فشرده‌نشده را منتقل کرد.»
این دستاورد اگرچه روشی عملی برای جایگزینی حافظه‌های SSD نیست، اما تبعات مفهومی عمیقی را به همراه دارد: این آزمایش نشان می‌دهد که هوش و حافظه پرندگان فراتر از تصورات ماست. در حقیقت، این پرنده عملاً به یک دستگاه ذخیره‌سازی و انتقال داده‌ی بیولوژیکی تبدیل گردید. جردن تخمین می‌زند که اگر این فرآیند با فشرده‌سازی ۱۰ به ۱ بهینه‌سازی شود، نرخ انتقال داده به نزدیک ۲ مگابایت بر ثانیه خواهد رسید. او اظهار می‌کند: «اینکه شما بتوانید یک بلندگو را در حیاط خود بگذارید و هر مقدار داده‌ای را در پرندگان آوازخوان ذخیره کنید، واقعاً شگفت‌انگیز است.»