کریس ویلمن در گزارشی برای نشریه «ورایتی» اعلام کرد که آل پاچینو به همراه چندتن از دوستان قدیمی اش، در مراسم ویژه ای که به منظور بزرگداشت پنجاهمین سالگرد فیلم «بعدازظهر سگی» در سینماتک آمریکایی و تئاتر Aero برگزار شد، به حضور درآمد. این ستاره محبوب در جمع حاضرین با انرژی، ارتباطات جدیدی برقرار کرد و از یادآوری خاطراتش درباره «بعدازظهر سگی» لذت برد و همچنین نظرات خود را درباره جنبه های مختلف مسیر حرفه ای اش بیان کرد.
پاچینو با لبخندی بر لب به مخاطبان گفت: «بگذارید بگویم که هرگز یک پنجاهمین سالگردی نیست که جای جشن نداشته باشد. من در فیلم «پدرخوانده» نقشی را ایفا کردم. پنجاه سال از آن زمان گذشته و مردم به جشن و شادی پرداخته اند، سپس «پدرخوانده: قسمت دوم» نیز به همین مناسبت منتشر شد، و حال نوبت به این فیلم رسیده است.»
این بازیگر ۸۴ ساله در ادامه به نقشی که حالا آن را محبوب ترین کارش در دوران هنری اش می داند، اشاره کرد (نقشی که در پاسخ به همین سوال در سال گذشته به عنوان یکی از سه مورد نکرده بود). او همچنین به یکی از شخصیت هایی که به تازگی ایفا کرده و هنوز به نمایش درنیامده است، اشاره نمود: یک نسخه اقتباسی از شاه لیر که فیلم برداری آن به تازگی به پایان رسیده است.
پاچینو زمانیکه دوباره «بعدازظهر سگی» را در سانتا مونیکا مشاهده کرد، احساسی میان شادی و اندوه را تجربه نمود: «بسیاری از کسانی که در این فیلم با آن ها همکاری داشتم، دیگر با ما نیستند. وقتی آن را روی پرده بزرگ مشاهده می کنید، از یک سو فوق العاده است. کارگردان برجسته سیدنی لومت بود و من از دیدن آثارش و اجراهای شگفت انگیز در فیلم، بخصوص از بازیگران زن و افرادی که در بانک بودند، و همچنین جان کازال، شگفت زده می شوم. جودیت مالینا که نقش مادرم را ایفا کرد، از تئاتر بیرون برادوی به کار شروع کرده و فردی بسیار الهام بخش برای من بود. دیدار دوباره با او احساسی مانند دیدن دوستان قدیمی ام دارد. هم از دیدن آن لذت می برم و هم حس غمگینی دارم. باید بگویم که این اثر به نوعی غم انگیز است، می دانید چه می گویم؟»
اگرچه بیشتر گفتگوها حول «بعدازظهر سگی» می چرخید، پاچینو به چند پرسش عمومی تر نیز پاسخ داد. وقتی از او خواسته شد که «سرگرم کننده ترین نقشی که ایفا کرده اید چیست؟» بی درنگ پاسخ داد: «دیک تریسی». او همچنین کارگردان و بازیگر آن فیلم، وارن بیتی را ستایش کرد. اما یکی از حاضران که از پاسخ او راضی نبود، دوباره از پاچینو خواست تا نقشی که بیشتر دوست دارد را نام ببرد. پاچینو که ابتدا مردد بود و اظهار داشت: «نمی توانم بگویم»، ناگهان دیدگاهش را تغییر داد و گفت: «راستش هیچ چیزی به «صورت زخمی» نمی رسد.» او اضافه کرد: «دلیلش این است که یادم می آید از کنار سینمایی در لس آنجلس، تیفانی در وست هالیوود که دیگر وجود ندارد، عبور می کردم. آن ها فیلم های قدیمی را نمایش می دادند و در آن زمان نسخه ۱۹۳۱ «صورت زخمی» را پخش کردند. به همراه دوستانم به سالن رفتم، زیرا درباره «صورت زخمی» ساخته هاوارد هاکس و بازی پل مونی شنیده بودم که در زمان خود از بهترین بازیگران به شمار می رفت. بعد از دیدن فیلم گفتم: «باید این فیلم را بسازیم چون بسیار الهام بخش است.» بنابراین با مارتین برگمن، تهیه کننده دائمی ام تماس گرفتم و گفتم: «فکر می کنم می توانیم «صورت زخمی» را بسازیم.» او در پاسخ گفت: «صورت زخمی؟ هرگز آن را ندیده ام.» من جواب دادم: «برو تماشا کن.» به همین دلیل است که این فیلم را به عنوان بهترین نکردم، زیرا احساسی خاص نسبت به آن دارم. حس می کنم که واقعاً آن را مال خود کرده ام.»
او همچنین بر نقشی جدید که به تازگی در اکتبر فیلم برداری کرده تاکید کرد و ابراز داشت که این می تواند یکی از بهترین هایش باشد: «لیر رکس»، به کارگردانی برنارد رز. او توضیح داد: «این اقتباسی از شکسپیر است. ما در حال تدوین فیلمی از شاه لیر هستیم که در آن نقش لیر را ایفا کرده ام… و هنوز زنده ام! (با خنده) همکاری با پیتر دینکلیج و جسیکا چستین همه چیز را ممکن می سازد. ما (رز و من) نوشتن اقتباس را آغاز کردیم و حتی پس از فیلم برداری نیز به کار کردن بر روی آن ادامه می دهیم. اما به واقع ساخت آن تجربه ای بسیار لذت بخش بود. تقریبا یک سال، یک سال و نیم طول کشید. اکنون فیلم برداری به پایان رسیده و در مرحله تدوین هستیم که احتمالاً چهار یا پنج سال دیگر نیز زمان خواهد برد!» (با خنده) فکر می کنم برنارد نیز در این جمع حضور دارد… می توانم صدایی بشنوم که می گوید: «او واقعاً جدی است، او واقعاً این را می گوید!» نه، منظورم این نیست!»
پاچینو به تمامی پرسش ها پاسخ نداد. در هنگام آخرین سوال که از او درخواست شده بود تا «چالش برانگیزترین نقشی» که ایفا کرده را مشخص کند، پاچینو بعد از شوخی مجری جلسه که گفت: «بهتر است یک سوال خوب بپرسید»، به طعنه پاسخ داد: «فکر می کنم همین سخنرانی ها چالش برانگیز هستند!» اما در نهایت اشاره کرد که تقریباً نیمی از نقش هایی که بازی کرده اند، چالش برانگیز بوده اند، از جمله «بعدازظهر سگی».
او همچنین به یکی از کم چالش ترین نقش هایش اشاره کرد: حضور کوتاهش در فیلم «جک و جیل» (۲۰۱۱) به کارگردانی آدام سندلر، که در آن در چارچوب یک تبلیغ طنز برای دانکن دوناتس ایفای نقش کرده بود. او با خنده توضیح داد: «مردم فکر می کنند که من واقعاً آن تبلیغ دانکن دوناتس را انجام داده ام! بنابراین تصور می کنند که آن یک تبلیغ واقعی است، نه فقط بخشی از فیلم آدام سندلر. هیچ درآمدی هم بابت آن ندارم! اما این فیلم مکرراً پخش می شود و مورد توجه مخاطبان است!»