بیایید شما را به دنیای جذاب یک موجود آبی رنگ هدایت کنیم، خون این حیوان به رنگ آبی است.
این موجود به نام «خرچنگ نعل اسبی» شناخته می شود و به عنوان یک فسیل زنده به حساب می آید. این نوع خرچنگ بیش از ۴۴۵ میلیون سال است که در سواحل مختلف جهان با وجود کمترین تغییرات در حال ادامه حیات است. این بدان معناست که آن ها از زمان های دور پیش از ظهور دایناسورها در روی زمین وجود داشته اند.
خون آبی منحصر به فرد آن ها احتمالاً یکی از با ارزش ترین مایعات در میان تمام گونه ها است که از زمان آغاز حیات این موجودات دریایی موجود بوده است.
مس به جای آهن
دلیل این امر در واقع به خاصیت شگفت انگیز خون خرچنگ نعل اسبی برمی گردد که به لطف رنگ بی نظیر خود، در فرآیند تولید واکسن هایی که جان میلیون ها نفر را نجات داده است، نقشی حیاتی ایفا می کند.
در حالی که خون انسان سرشار از آهن است، خون خرچنگ های نعل اسبی اقیانوس اطلس (Limulus polyphemus) حاوی مس می باشد که باعث ایجاد رنگ آبی یخی یکتا در آن می شود.
این موجودات به جای گلبول های سفید، سلول هایی به نام آمبوسیت دارند که در شناسایی سموم باکتریایی (اندوتوکسین) بسیار کارآمد اند.
آمبوسیت ها قادر به شناسایی سموم حتی در غلظت های کمتر از یک تریلیون هستند و به تشکیل لخته ای محافظ در اطراف باکتری های مهاجم کمک می کنند تا از بدن خرچنگ نعل اسبی در برابر سموم محافظت کنند.
در واقع، شرکت های داروسازی سال هاست که از آمیبوسیت ها در آزمایشی به نام «لیمولوس آمبوسیت لیزات» (LAL) استفاده می کنند تا اطمینان حاصل کنند که واکسن ها عاری از آلودگی باکتریایی هستند.
به دلیل کارایی این آزمایش، ارزش خون خرچنگ نعل اسبی تقریباً ۱۵ هزار دلار در هر لیتر است و اگر شما واکسنی دریافت کرده اید، به احتمال زیاد ایمنی آن را مدیون این خرچنگ ها هستید.
این آزمایش بسیار ضروری به شمار می آید زیرا در غیاب آن، واکسن های آلوده می توانند سلامت دریافت کنندگان را تهدید کرده یا حتی جان آن ها را بگیرند، به ویژه در دوران همه گیری هایی چون کووید۱۹ که میلیون ها نفر به واکسن ها وابسته بودند.
همچنان، پژوهشگران در پی یافتن جانشینی پایدارتر مانند معادل مصنوعی یا فاکتور C نوترکیب هستند، چرا که برداشت بیش از حد از این گونه، سبب کاهش جمعیت آن ها شده است.
اگرچه تنها ۳۰ درصد از خون این خرچنگ ها استخراج می شود و پس از آن مجدداً به اقیانوس بازگردانده می شوند، اما پیش بینی می شود که ۱۰ تا ۳۰ درصد از خرچنگ های نعل اسبی از این فرآیند جان سالم به در نمی برند.
علاوه بر این، پژوهش ها نشان می دهند که خرچنگ های نعل اسبی ماده پس از خون گیری، میزان باروری کمتری دارند و این امر موجب کاهش سرعت رشد جمعیت این گونه می شود.
ارزش چشم گیر خون آبی آن ها تنها یکی از ویژگی های شگفت انگیز این موجودات نیست. نکته جالب دیگر این است که خرچنگ های نعل اسبی واقعاً خرچنگ نیستند و حتی از خانواده سخت پوستان نیز جدا هستند.
این موجودات به عنکبوت ها نزدیک تر هستند و به دسته ای از بندپایان به نام گیره وندان (کلیسراتا) تعلق دارند. این گروه که شامل عنکبوت ها و عقرب ها می شود، ویژگی مشترکی با خرچنگ های نعل اسبی دارند؛ آنها هنگام رشد اسکلت بیرونی خود را می ریزند.
در هنگام پوست اندازی، خرچنگ های نعل اسبی از پوسته های قدیمی خود خارج می شوند و اسکلت های بیرونی کوچکتر خود را به جای می گذارند یک فرآیند شگفت انگیز که شما می توانید آن را در این ویدیو مشاهده کنید.
به نظر می رسد که زمان آن فرا رسیده است که به دنبال راهکارهای جدیدی برای حفاظت از یکی از قدیمی ترین و عجیب ترین موجودات روی زمین باشیم. زیرا این موجودات فراتر از خون باارزششان می توانند نقشی مؤثر ایفا کنند.