داروهای GLP-۱ نظیر Ozempic و Wegovy نه تنها از ابتلا به آسیب‌های کلیوی جلوگیری می‌کنند بلکه در مدیریت دیابت و چاقی نیز نقشی مؤثر دارند. افرادی که این داروها را مورد استفاده قرار می‌دهند، احتمال کمتری برای پیدایش نارسایی کلیوی تجربه می‌کنند.
علاوه بر این، به نظر می‌رسد که این داروها در بهبود سلامت قلب نیز مزایای قابل توجهی دارند.
پتانسیل‌های داروهای GLP-۱ در زمینه دیابت و کاهش وزن همچنان در حال گسترش است: تحقیقات اخیر نشان می‌دهد که این داروها از آسیب‌های کلیوی نیز محافظت می‌کنند.
در بزرگ‌ترین بررسی انجام‌گرفته تا به امروز در خصوص تأثیر این داروها بر روی کلیه‌ها، پژوهشگران دریافتند که داروهای GLP-۱
به حفظ سلامت این اندام‌ها نه تنها در مبتلایان به دیابت، بلکه در افرادی که دیابت ندارند، کمک می‌کنند.
این دسته از داروها شامل محبوب‌ترین داروهای دیابتی از قبیل Ozempic و نسخه کاهش‌دهنده وزن آن، Wegovy هستند.
دکتر سنیل بادوِ، پژوهشگر ارشد این پروژه و متخصص در حوزه کلیه‌ها در موسسه بهداشت جهانی جورج واقع در سیدنی، استرالیا، عنوان کرد: «این اولین مطالعه‌ای است که نشان می‌دهد داروهای آگونیست گیرنده GLP-۱ تأثیر مثبتی بر نارسایی کلیوی یا بیماری کلیوی در مراحل پیشرفته دارد.»
تحقیقات به عمل آمده نشان می‌دهد که داروهای GLP-۱ در درمان‌های حفاظت از کلیه و قلب نقش بسزایی برای بیمارانی که با مشکلات شایع پزشکی همچون دیابت نوع ۲، اضافه‌وزن و چاقی همراه با بیماری‌های قلبی، یا بیماری مزمن کلیوی مواجه هستند، ایفا می‌نمایند.
این تحقیق در تاریخ ۲۵ نوامبر در نشریه The Lancet Diabetes & Endocrinology منتشر گردید.
دکتر بادو و تیم وی یک تحلیل متا (بررسی جامعی بر داده‌های چندین پژوهش) انجام دادند که شامل ۱۱ کارآزمایی بالینی بزرگ مربوط به داروهای GLP-۱ و بیش از ۸۵,۰۰۰ شرکت‌کننده می‌شد.
تقریباً ۶۸,۰۰۰ نفر از این شرکت‌کنندگان مبتلا به دیابت نوع ۲ بودند، در حالی که بیش از ۱۷,۶۰۰ نفر از آنها چاق یا دارای اضافه‌وزن و بیماری قلبی به همراه نبودند.
داروهای GLP-۱ مورد بررسی در این مطالعات شامل سمگلوتید (Ozempic یا Wegovy)، دولاجلوتید (Trulicity) و لیراگلوید (Victoza) بودند.
نتایج مطالعه نشان‌دهنده بهبود سلامت کلیه در افراد استفاده‌کننده از این داروها بود.
به عنوان مثالی از این نتایج، مصرف داروهای GLP-۱ منجر به کاهش ۱۶ درصدی شانس نارسایی کلیوی و کاهش ۲۲ درصدی احتمال بدتری عملکرد کلیه شد. این بهبودها به صورت «کاهش حداقل ۵۰ درصدی در نرخ تخمینی فیلتر گلومرولی» – که معیاری برای نظارت بر تصفیه خون توسط کلیه‌ها در هر دقیقه است – تعریف گردید.
دکتر بادو اظهار داشت: «این یافته‌ها به ویژه برای بیمارانی که دارای بیماری مزمن کلیوی هستند بسیار مهم هستند. این وضعیت یک بیماری پیش‌رونده است که در نهایت به نارسایی کلیوی می‌انجامد که نیازمند دیالیز یا پیوند کلیه است و معمولاً با مرگ زودرس، عمدتاً بر اثر بیماری قلبی، همراه است. این بیماری تأثیرات چشمگیری بر کیفیت زندگی بیماران داشته و بار مالی زیادی برای سیستم بهداشت و درمان ایجاد می‌کند.»
سلامت قلبی نیز بهبود یافت: استفاده از داروهای GLP-۱ منجر به کاهش ۱۴ درصدی احتمال وقوع یک نتیجه ترکیبی شامل مرگ‌های مرتبط با قلب، حملات قلبی غیرکشنده و سکته‌های غیرکشنده در مقایسه با افرادی که از دارونما بهره می‌برند، شد.
به واقع، به کارگیری داروهای GLP-۱ با کاهش ۱۳ درصدی خطر مرگ زودرس از هر علتی در افراد مرتبط بوده است.
دکتر ولادوی پرکوویک، نویسنده همکار این تحقیق و پژوهشگر دیگری در موسسه بهداشت جهانی جورج، بیان کرد: «پژوهش ما تأثیر زیادی بر روی راهنماهای بالینی جهت مدیریت بیماری مزمن کلیوی و بیماری‌های قلبی در افراد با یا بدون دیابت خواهد داشت.»