۱. چاقی: یکی از عوامل کلیدی در بروز کبد چرب چاقی به حساب می‌آید. البته در این بین، افزایش میزان چربی در ناحیه شکم، که با نسبت دور کمر به دور باسن اندازه‌گیری میشود، به عنوان نشانگر مهم‌تری در مقایسه با چاقی کلی بدن معرفی میشود. آمارها حاکی از آن است که معمولاً بین ۳۰ تا ۹۰ درصد افراد دارای چاقی مفرط، از کبد چرب رنج می‌برند.
۲. افزایش چربی خون: افزوده شدن چربی در خون به عنوان یکی دیگر از اجزای سندروم متابولیک، با بیماری کبد چرب ناظرست و مداخله مناسب در کنترل سطح چربی خون می‌تواند به کاهش آسیب‌های سلولی در کبد که ناشی از کبد چرب است، کمک کند.
۳. مقاومت به انسولین: این وضعیت در کبد منجر به افزایش قند خون میشود و ریسک انباشت چربی در کبد را فراوان‌تر می‌سازد. از آنجایی که سلول‌ها پاسخ درستی به انسولین نمی‌دهند، خطر ابتلا به دیابت و کبد چرب نیز افزایش می‌یابد.
۴. برخی جراحی‌ها: انجام بعضی از جراحی‌های شکمی مانند حذف کیسه صفرا و قطع بخشی از روده یا معده می‌تواند موجب ایجاد کبد چرب شود.
۵. داروهای خاص: مصرف بعضی داروهای ویژه از جمله هورمون استروژن، کورتون استروئیدها، آمیودارون، تاموکسی فن والپروات سدیم می‌تواند به عنوان عوامل زمینه‌ساز بروز کبد چرب محسوب گردد.
۶. برخی بیماری‌ها: تعدادی از بیماری‌ها همچون افزایش چربی‌های مضر یا کلسترول و تری گلیسیرید خون، سندرم متابولیک، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک، دیابت نوع ۲، کم‌کاری تیروئید (hypothyroidism)، و کم‌کاری غده هیپوفیز (hypopituitarism) احتمال ابتلا به بیماری کبد چرب غیرالکلی را افزایش می‌دهند.
۷. اختلالات مادرزادی: در بین کودکان، اختلالات مادرزادی مانند سوء جذب چربی‌ها، سیستیک فیبروزیس و بیماری ویلسون به شکل قابل توجهی با کبد چرب مرتبط هستند.
۸. سبک زندگی نادرست: به طور کل، عادات غذایی ناپسند، به ویژه مصرف مکرر غذاهای فست فودی (مانند سوسیس، کالباس، سس، پیتزا)، استرس‌های مداوم ناشی از محیط کاری و خانوادگی، استفاده از داروهای بدون مشورت با پزشکان، و عدم فعالیت جسمی کافی، همگی می‌توانند به چاقی و در نتیجه به بروز کبد چرب در سنین گوناگون کمک کنند.