در آستانه آغاز هفتمین اردوی تیم ملی امید، ابهامات بیشتری درباره همکاری باشگاهها در تأمین نفرات مورد نیاز برای این تیم وجود دارد و شایعاتی درباره عدم حضور برخی بازیکنان در اردو به گوش میرسد.
به نقل از سرویس ورزشی تابناک، تیم ملی فوتبال امید ایران در حال آمادهسازی خود برای شرکت در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ ناگویا است، در حالی که ماهها تلاش برای فراهم کردن شرایط این حضور در جریان بوده است. وزارت ورزش یکی از متولیانی بود که بر حضور تیم ملی امید در این دوره از بازیها پای فشرده بود، در حالی که طبق سیاستهای اعلامشده از سوی کمیته ملی المپیک، رشتههایی که در بازیهای همبستگی کشورهای اسلامی ریاض ۲۰۲۵ موفقیتی کسب نکنند، حق اعزام به بازیهای آسیایی را نخواهند داشت. با این وجود، فدراسیون فوتبال با همکاری وزارت ورزش، اقدام به تنظیم برنامه آمادهسازی این تیم برای حضور در این رقابتها نمود.
در عین حال، فدراسیون فوتبال همواره نسبت به تیمهای پایه غفلت داشته است، که دلیل این مدعا را میتوان در زمان انتخاب سرمربی تیم ملی زیر ۲۳ سال جستجو کرد. حسین عبدی تنها چهار ماه مانده به شروع بازیهای آسیایی به عنوان سرمربی تیم ملی امید منصوب شد؛ اگرچه او پیش از این در تیمهای زیر ۱۷ سال و زیر ۲۰ سال با بازیکنان اصلی تیم کار کرده بود و از این رو فرصت کافی برای شناسایی استعدادها، ساختار فنی و برگزاری اردوهای آمادگی داشت.
عبدی بین خرداد و تیرماه تلاش کرد بهخوبی از فرصتها بهره ببرد و با برگزاری اردوهای مکرر، بازیکنان مورد نظر خود را زیر نظر داشته باشد. برنامه آمادهسازی تیم امید در این مقطع با هدف ایجاد یک تیم منسجم و دستیابی به شرایط مطلوب برای مسابقات ناگویا دنبال میشد.
با این حال، در مردادماه وضعیت تغییر کرد. با آغاز مسابقات لیگ برتر و ضرورت همکاری باشگاهها در تأمین بازیکنان، اردوهای تیم ملی امید در این زمان برگزار نشد. این تصمیم به وِیژه قرار بود جبران شود.
براساس توافقهای انجامگرفته، قرار بود سازمان لیگ و باشگاهها تسهیلاتی فراهم کنند تا بازیکنان تیم ملی امید قبل از اعزام به ناگویا برای برگزاری یک اردوی کوتاهمدت در اختیار کادر فنی قرار گیرند. هدف این بود که حسین عبدی بتواند در روزهای پایانی منتهی به اعزام، تیم خود را با ترکیب کامل تحت اختیار داشته باشد و بیدغدغه به رقابتهای آسیایی وارد شود.
اما برنامهریزی اخیر لیگ برتر، بهخصوص زمانبندی هفتههای پنجم تا هفتم فصل جاری به گونهای بود که برخلاف توافق اولیه با کادرفنی تیم ملی امید، لیگ برتر ایران تا دو روز قبل از آغاز رقابتهای آسیایی ادامه خواهد داشت؛ شرایطی که طبیعتاً امکان برگزاری اردوی نهایی با تمام نفرات مورد نظر کادر فنی را از تیم ملی امید سلب میکند.
اگرچه میتوان در این میان به باشگاهها حق داد که درگیر رقابتها، برنامههای فنی، مصدومیتها و اهداف خود هستند و طبیعی است که حفظ منافع خود برای آنها اهمیت داشته باشد، اما نقش منفعلانه فدراسیون فوتبال انکارناپذیر است. سازمان لیگ تحت نظارت فدراسیون فوتبال است و بهطور طبیعی فدراسیون میتوانست از سازمان لیگ بخواهد برنامهریزی لیگ به گونهای انجام شود که وضعیت تیم ملی امید نیز مورد توجه قرار گیرد. این موضوع وقتی جدیتر است که پای منافع ملی و حضور ایران در یک رقابت بینالمللی در میان است و نیازمند هماهنگی و برنامهریزی منسجم میباشد.
تیم ملی امید در شرایطی عازم بازیها خواهد شد که بسیاری از حریفان آسیایی از قبل برنامههای خود را بهخوبی آماده کردهاند. در این میان، بهویژه با توجه به وضعیت کنونی فوتبال ایران، آنچه میتواند به موفقیت تیم ملی یاری رساند، همکاری و هماهنگی میان فدراسیون، سازمان لیگ و باشگاهها است. اما پرسش اصلی این است که فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ به عنوان نهادهایی که باید تعاملات بین تیم ملی و باشگاهها را تسهیل نمایند، چه نقشی در این زمینه خواهند داشت؟
موضوع حتی بعد از برگزاری جلسه با وزیر ورزش نیز حادتر میشود، زیرا برخی باشگاهها همچون استقلال و تراکتور، بدون توجه به مواضع مطرح شده، هنوز در خصوص همکاری برای در اختیار قرار دادن بازیکنان خود با تیم ملی امید همکاری لازم را ندارند.
اگر قرار است توافقی برای همکاری باشگاهها با تیم ملی به وجود آید، این توافق دقیقاً در چه زمان و به چه شکل باید به مرحله اجرا درآید؟ و اگر قرار است سازمان لیگ شرایط لازم برای حضور بازیکنان در اردوی نهایی را فراهم آورد، چرا برنامه مسابقات به گونهای طراحی شده که عملاً فرصت چندانی برای این اردو باقی نمیماند؟
اکنون تیم ملی امید در آستانه آغاز هفتمین اردوی خود میباشد؛ اردوئی که از شب هفتم شهریورماه آغاز خواهد شد و بازیکنان پس از گذراندن هفته چهارم مسابقات لیگ برتر در اختیار کادر فنی قرار میگیرند. اما همچنان ابهامات پیرامون میزان همکاری باشگاهها و تأمین کامل نفرات وجود دارد و شایعاتی در خصوص عدم حضور برخی بازیکنان در اردو مطرح است.
در این میان، وظیفه فدراسیون فوتبال و سازمان لیگ بیش از پیش به چشم میآید. انتظار میرود این دو نهاد تنها ناظر بر روند برگزاری مسابقات و اردوها نباشند یا به صدور بیانیهها بسنده کنند، بلکه به عنوان پلی بین باشگاهها و تیم ملی، باید شرایط اجرای توافقات گذشته را فراهم آورند.
در نهایت، پرسش اساسی این است که آیا تیم ملی امید بدون تعدادی از بازیکنان کلیدیاش به ناگویا خواهد رفت، آیا این تیم همانطور که حسین عبدی در چهار ماه گذشته برای آن برنامهریزی کرده است، خواهد بود؟