شدت کمردرد می‌تواند از یک احساس خفیف تا یک درد شدید و تیز متغیر باشد.
این درد ممکن است حرکتی دشوار و یا ایستادن را برای فرد مشکل‌ساز کند.
کمردرد حاد به‌طور ناگهانی و معمولاً پس از یک آسیب ناشی از ورزش یا بلند کردن یک جسم سنگین آغاز می‌شود.
کمردردی که برای بیش از سه ماه ادامه داشته باشد، به عنوان کمردرد مزمن شناخته می‌شود. در صورتی که درد کمر پس از گذشت ۷۲ ساعت بهبود نیابد، لازم است به پزشک مراجعه کنید.
کمردرد‌های نیازمند مراقبت فوری
اگر پس از سقوط از ارتفاع یا هر نوع حادثه‌ای دچار درد کمر شدید، ضروری است که به سرعت به پزشک مراجعه کنید.
در این شرایط، علائم هشداردهنده‌ای که ممکن است همراه با کمردرد ظاهر شوند شامل: بی‌اختیاری ادرار و مدفوع، ضعف در پاها، تب، و احساس درد هنگام سرفه یا ادرار کردن است.
درد سیاتیک
بلند کردن اجسام سنگین یا انجام فعالیت ورزشی شدید می‌تواند فشار زیادی بر روی عضلات وارد کرده و منجر به کمردرد شود.
در برخی موارد، کمردرد ممکن است ناشی از التهاب یا پارگی دیسک‌های بین مهره‌ای باشد.
اگر این التهاب یا پارگی دیسک‌ها به عصب سیاتیک فشار وارد کند، درد می‌تواند از ناحیه باسن به سمت پایین پاها منتقل شود که به این وضعیت درد سیاتیک گفته می‌شود.
۶ عامل مؤثر در بروز کمردرد
۱- نوع شغل: اگر شغل شما مستلزم بلند کردن یا جابجایی اجسام سنگین باشد یا هرگونه فعالیتی که منجر به پیچ‌خوردگی ستون فقرات شود، احتمالاً با کمردرد مواجه خواهید شد.
۲- کیف دستی: حمل کیف یا کوله‌پشتی سنگین بر روی شانه و پشت، خطر ابتلا به کمردرد را افزایش می‌دهد؛ لذا بهتر است کیف‌تان را به حداقل وزن برسانید، زیرا بار زیاد به پیچیدگی و درد کمر منجر می‌شود، به‌ویژه اگر مجبور باشید هر روز آن را حمل کنید.
اگر قصد جابجایی یک کیف سنگین را دارید، بهتر است از کوله‌پشتی‌های چرخ‌دار استفاده نمایید.
۳- ورزش: فعالیت‌های ورزشی شدید و مفرط می‌تواند یکی از دلایل رایج فشار بر روی عضلات کمر و در نتیجه بروز درد باشد.
اگر شما در طول هفته ورزش نکنید و صرفاً در طول آخر هفته چند ساعت به ورزش بپردازید، ممکن است در معرض خطر کمردرد باشید.
۴- شیوه ایستادن و نشستن: نشستن صحیح می‌تواند به حفظ سلامت کمر کمک کند. نشستن صحیح به معنای داشتن شانه‌های به‌عقب کشیده و قرار دادن پاها بر روی زیرپایی کم‌ارتفاع است.
هنگام ایستادن برای مدت طولانی، یک پای خود را بر روی سطح بالاتری قرار دهید و در هنگام راه رفتن قوز نکنید.
۵- فتق دیسک کمر: مهره‌های ستون فقرات حاوی دیسک‌های ژل‌مانندی هستند که در برابر ساییدگی یا پارگی ناشی از روند سن و یا آسیب مقاوم می‌باشند.
یک دیسک آسیب دیده ممکن است پاره شده یا متورم شود و این می‌تواند بر ریشه‌های اعصاب نخاعی فشار وارد کند.
این وضعیت به نام فتق دیسک شناخته شده و باعث درد شدید کمر می‌شود.
۶- بیماری‌های مزمن: تنگی کانال نخاعی می‌تواند باعث کاهش فضای اطراف نخاع و وارد آوردن فشار بر اعصاب آن گردد.
التهاب مفاصل در ستون فقرات نیز می‌تواند به درد مزمن و سفتی کمر منجر شود.
علاوه بر این، بیماری فیبرومیالژی می‌تواند باعث دردهای عضلانی شامل درد کمر گردد.
افراد در معرض خطر
– افراد دارای اضافه وزن
– افراد بی‌تحرک
– کسانی که شغف آن‌ها نیاز به بلند کردن و جابجایی اجسام سنگین دارد.
روش‌های تشخیص علت کمردرد
– توصیف نوع درد به پزشک.
– بیان زمان شروع درد.
– ذکر عواملی که ممکن است باعث این درد شده باشند.
– شرح دردهای مزمنی که قبلاً تجربه کرده‌اید.
پزشک ممکن است برای تشخیص شما یکی از روش‌های زیر را توصیه کند:
عکسبرداری با اشعه ایکس، سی تی اسکن یا MRI برای بررسی وضعیت استخوان‌ها، دیسک‌های آسیب‌دیده یا دیگر آسیب‌ها به نخاع.
درمان دارویی
کمردرد خفیف معمولاً با تجویز مسکن‌هایی نظیر استامینوفن، ایبوپروفن و یا ناپروکسن قابل درمان است.
استفاده از کرم‌های ضد درد ممکن است برای تسکین دردهای عضلانی مؤثر باشد.
برای دردهای شدید یا مزمن، پزشک ممکن است داروهای دیگری را تجویز کند.
اگر داروهای خوراکی به کاهش درد کمر کمک نکنند، پزشک ممکن است برای بیماران تزریق داروهای استروئیدی در ناحیه کمر را پیشنهاد کند.
عمل جراحی
در صورتی که درد کمر به طور مداوم ادامه یابد و به آسایش شما آسیب بزند و داروها قادر به کاهش درد نباشند، نیاز به انجام عمل جراحی وجود دارد.
نوع عمل جراحی به دلیل بروز درد بستگی دارد. به‌عنوان مثال، اگر علت درد، فتق دیسک باشد، جراح به ترمیم آن می‌پردازد و در صورتی که علت تنگی کانال نخاعی باشد، جراح فضای اطراف طناب نخاعی را باز می‌کند.
ورزش درمانی
اگر کمردرد مانع از حرکت شما شود، یک برنامه توانبخشی می‌تواند به شما کمک کند تا عضلات خود را تقویت کرده و به فعالیت‌های روزمره برگردید.
یک متخصص فیزیوتراپی می‌تواند در این زمینه به شما کمک کند.
ماساژ درمانی
ماساژ می‌تواند تأثیر مثبتی در کاهش کمردرد مزمن داشته باشد.
نوع ماساژ اهمیت چندانی ندارد، بلکه مهم این است که تأثیرات آن حداقل تا شش ماه باقی بماند.
پیشگیری از کمردرد
– وزن خود را در حد ایده‌آل نگه دارید.
– به‌طور منظم ورزش کنید.
– هنگام بلند کردن اجسام از روی زمین، به جای خم کردن کمر، زانوهای خود را خم کرده و نشسته جسم را بردارید.
– به درستی بایستید و بنشینید.