روش های شناسایی تصویرهای ایجاد شده با هوش مصنوعی چیست؟

تصاویر ساختگی ایجادشده با هوش مصنوعی به طرز شگفت انگیزی در حال گسترش سریع در شبکه های اجتماعی می باشند. این نوع تصاویر به عنوان یک نوع جدید از هرزنامه های دیجیتال (یا اسپم) فضای مجازی را اشغال کرده اند.

اگرچه نخستین نرم افزارهای هوش مصنوعی مولد در سال ۲۰۲۲ رونمایی شدند، اما گزارش ها نشان می دهد که در این مدت کوتاه، بیش از ۱۵ میلیارد تصویر تولیدشده با هوش مصنوعی در فضای اینترنت به انتشار درآمده اند.

طبق آخرین آمار ارائه شده از سوی شرکت اوپن ای آی، کاربران به طور روزانه بیش از ۲ میلیون تصویر با بهره گیری از مدل «دال ای۲» خلق می کنند. تنها در یک بازه ۱۵ ماهه، این نرم افزار تقریباً ۹۱۶ میلیون تصویر مصنوعی را تولید کرده است.

اکثریت این تصاویر به نحو عجیبی غیرواقعی و غیرعادی به نظر می رسند. در واقع کاربران تصاویری غیرممکن را خلق می کنند؛ به عنوان مثال، تصاویری از عیسی مسیح که از میگو ساخته شده و یا موجوداتی بزرگ که در حال تخریب آثار تاریخی شناخته شده می باشند.

با پیشرفت فزاینده فناوری، کیفیت این تصاویر به طور مداوم بهتر می شود و به تدریج به واقعیت نزدیک تر می گردند. این امر تشخیص آن ها را از تصاویر واقعی دشوارتر می کند.

اخیراً یک زن فرانسوی قربانی یک کلاهبرداری شد و ۸۳۰ هزار یورو را از دست داد. کلاهبردار با استفاده از تصاویر دستکاری شده با هوش مصنوعی از بازیگر مشهور آمریکایی، برد پیت، او را فریب داد.

اما چگونه می توان تصاویر ساخته شده با هوش مصنوعی را شناسایی کرد؟

اگرچه این تصاویر به شدت واقعی به نظر می رسند، اما هنوز به طور کامل بی نقص نیستند و می توان با ابزارهای مختلف آن ها را از تصویرهای واقعی تفکیک کرد.

یکی از نشانه های بارز تصاویر جعلی ایجادشده با هوش مصنوعی، نقص های جزئی در حالت های انسانی است.

به عنوان مثال، هوش مصنوعی در خلق دست ها معمولاً دچار مشکل می شود و به ندرت انگشتان را به اندازه طبیعی، درست و یا با تعداد معمولی نمایش می دهد. در برخی از تصاویر ممکن است فردی با چهار، شش یا حتی هفت انگشت مشاهده شود.

علاوه بر این، تناسب ناپایدار اندام ها یا غیر متقارن بودن چهره از دیگر دشواری های تصاویر تولیدشده به شمار می رود. چشم ها که یکی از چالش های دشوار برای هوش مصنوعی هستند، ممکن است غیرمتقارن بوده یا بازتاب هایی ناهماهنگ داشته باشند و علی رغم واقع گرایی ظاهری، به نظر بی روست باشند.

یکی از بارزترین نشانه های ایجاد مصنوعی تصاویر، اشکال تحریف شده در متن ها است. مدل های هوش مصنوعی در تولید کلمات قابل درک معمولاً اسیر خطا می شوند و به جای متنی قابل فهم، حروف بی معنا یا نامنظم تولید می کنند.

این مشکل به ویژه در تابلوهای راهنما، بیلبوردها یا برچسب های محصول مشهود است.

نورپردازی و سایه ها نیز می توانند به شناسایی مصنوعی بودن یک تصویر کمک کنند. در تصاویر واقعی، نور معمولاً مطابق با قوانین طبیعی عمل می کند، اما در تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی، ممکن است بازتاب ها و سایه ها با نور همخوانی نداشته باشند و تصاویری غیرواقعی و مشکوک به وجود آورند.

عمدتاً این تصاویر نورپردازی غیرطبیعی و یکنواختی دارند که سبب می شود پوست یا اشیاء بسیار صاف و مصنوعی به نظر برسند، مشابه آنچه در انیمیشن های دیزنی مشاهده می شود.

تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی به ندرت نقص های طبیعی عکس های واقعی را دارند. در عکاسی واقعی، نویز دیجیتال در تصاویر کم نور متداول است، اما در تصاویر هوش مصنوعی این پدیده یا به طور کامل غایب است و یا به شکل غیرطبیعی یکنواخت به نظر می رسد.

همچنین، هوش مصنوعی تمایل دارد که بافت ها را به طرز غیرواقعی صاف کند، به نحوی که پوست، سطح ها و پارچه ها در تصاویر مصنوعی بیش از اندازه بی نقص و غیرواقعی به نمایش درمی آیند.

در بعضی موارد، چهره های تولیدشده با هوش مصنوعی به شدت صاف و عاری از هرگونه منفذ یا لک هستند، همچون اینکه به طرز افراطی دست کاری شده اند.

یکی دیگر از نشانه های رایج در تصاویر مصنوعی، الگوهای تکراری است.

هوش مصنوعی در ایجاد عناصر منحصر به فرد معمولاً دچار مشکل می شود و این امر منجر به ظهور جزئیات مشابه و تکراری در تصاویر می گردد.

در تصاویری که افراد گروهی در آن ها به تصویر کشیده شده اند، ممکن است انسان هایی با چهره های تقریباً مشابه دیده شوند. همچنین، الگوهای تکراری در پس زمینه نیز می توانند به عنوان نشانه های جعلی تفسیر شوند.

به دنبال نشانه های غیرمعمول باشید

حتی اگر یک تصویر در نظر اول کاملاً واقعی به نظر برسد، زمینه و محتوای آن ممکن است سرنخ هایی دال بر جعلی بودنش ارائه دهد.

برخی از نشانه های معیاری در تصاویر تولیدشده با هوش مصنوعی شامل اشیاء نادرست در موقعیت های نامناسب، ارجاعات فرهنگی ناهماهنگ، یا خطاهای تاریخی است.

به عنوان نمونه، تابلوهای راهنمای خیابانی با رنگ های نادرست، بازتاب هایی که با واقعیت سازگار نیستند، و عناصر معماری که با سبک بومی تصویر هماهنگی ندارند، می توانند هشدارهایی درباره جعلی بودن باشند.

چگونه می توانیم اصالت یک تصویر را ارزیابی کنیم؟

اگر یک تصویر از نظر بصری طبیعی به نمایش درآمده باشد، اما همچنان شک برانگیز است، می توان از ابزارهای تشخیص برای تحلیل آن استفاده کرد. این ابزارها هرچند بی نقص نیستند، اما ممکن است در شناسایی تصاویر جعلی سودمند باشند.

یکی از کارآمدترین روش های ارزیابی اصالت یک تصویر، استفاده از جستجوی معکوس تصویر (Reverse Image Search) گوگل است. این روش به کاربران اجازه می دهد تا بررسی کنند آیا تصویر موردنظر قبلاً در اینترنت انتشار یافته یا خیر و اصلی آن را شناسایی فرمایند.