در حالی که هنوز مباحثات پیرامون حضور محمدرضا گلزار و میلاد کی‌مرام در فدراسیون تنیس ادامه دارد، خبر رسیده که سالار عقیلی نیز در فدراسیون گلف به عنوان یکی از اعضای هیأت رئیسه انجمن وودبال منصوب شده است. این انتصابات جنجالی که هنوز مشخص نیست چه تاثیری بر جذب توجه به این ورزش‌ها خواهد داشت، این سوال را پیش می‌آورد که این موارد واقعاً چه ارزش افزوده‌ای برای ورزش‌ها در پی دارند؟
حضور هنرمند در ورزش
خبر به این شکل منتشر شده است: «سالار عقیلی، یکی از چهره‌های معتبر عرصه موسیقی و آواز کشور، با دعوت مهرداد جمشیدی، دبیرکل فدراسیون و سرپرست انجمن وودبال و از طریق حکمی که از سوی حمید عزیزی، رئیس فدراسیون گلف صادر شده، به عنوان یکی از اعضای هیأت رئیسه انجمن وودبال منصوب شده است.» اما با توجه به کدام سابقه ورزشی در گلف و وودبال این انتصاب صورت گرفته است؟ هنوز کسی به این سوال پاسخ نداده است! اگر بر اساس شیوه‌های قبلی انتصابات سلبریتی‌ها باشد، جالب است بدانید که هیچ مصاحبه‌ای مبنی بر علاقه فراوان سالار عقیلی به وودبال منتشر نشده است. برای آنانی که ممکن است با این رشته آشنا نبوده باشند، وودبال ورزشی مشابه گلف است که در آن از یک میله چوبی و توپ‌های بزرگ‌تر نسبت به توپ‌های گلف استفاده می‌شود و هدف بازیکنان رساندن توپ به هدف با حداقل ضربه ممکن است. این رشته به دلیل امکان بازی در فضاهای کوچک و هزینه‌های کمتر، به تدریج جایگاه خود را پیدا کرده است.
فدراسیون تنیس اولین بار با دعوت امیر جدیدی، بازیگر نام‌آشنای سینما، بر سر زبان‌ها آمد. امیر جدیدی که سال‌ها به صورت تخصصی در رشته تنیس فعالیت کرده، عضویت در تیم‌ملی را رد کرد. اما در چند ماه اخیر، محمدرضا گلزار به دعوت داوود عزیزی، رئیس فدراسیون تنیس، به عنوان سرپرست تیم‌ملی پدل انتخاب شد و به عضویت هیئت رئیسه نیز درآمد. این فنونور سینما در نشست خبری‌اش گفت: «مدت زیادی است که سعی کردم این مسئولیت را نپذیرم چرا که بار سنگینی دارد، اما زندگی من با ورزش عجین است. من سال‌ها در والیبال فعالیت داشته‌ام و حتی یک فصل به عنوان مربی بدنساز در کنار یکی از تیم‌ها بوده‌ام. همچنین تجربه‌ای در اسکی نیز دارم. مطمئن باشید که تیم‌ملی پدل سال آینده سورپرایزهایی خواهد داشت و ما به دنبال اقداماتی در سطح بین‌المللی برای این رشته هستیم.»
از کی‌مرام تا ارجمند
پس از ورود گلزار به فدراسیون تنیس، میلاد کی‌مرام نیز با حکمی از طرف رئیس فدراسیون تنیس به عنوان مشاور و عضو کمیته ساحلی منصوب گردید. نکته جالب در مورد این انتصاب این است که علاقه شدید کی‌مرام به رشته تنیس به عنوان یک دلیل برای انتخاب او ذکر شده است! این داستان به همین جا ختم نمی‌شود. در آذرماه سال ۹۶، داریوش ارجمند با حکمی از سوی مسعود سلطانی‌فر، وزیر ورزش و جوانان وقت، به عنوان عضوهیئت رئیسه فدراسیون ورزش‌های پهلوانی و زورخانه‌ای منصوب گردید و پژمان بازغی نیز به دلیل علاقه‌اش به تیم پرسپولیس، در زمان مدیریت حبیب کاشانی، به مدت کوتاهی مشاور و مسئول فرهنگی تیم پرسپولیس شده بود.
سؤالات بی‌پاسخ در مورد سلبریتی‌ها
سوالی که در اینجا مطرح می‌شود این است که نتایج این انتصابات برای فدراسیون‌های ورزشی چه خواهد بود؟ آیا هدف جلب توجه یا ارتقای visibility رشته‌های نوپا است؟ میلاد کی‌مرام چه مشاوره‌ای می‌تواند در کمیته ساحلی به عزیزی ارائه دهد؟ محمدرضا گلزار چگونه می‌تواند در هیأت رئیسه نقش آفرینی کند؟ سالار عقیلی چند بار به وودبال پرداخته است؟ حضور ارجمند چه دستاوردی برای رکود ورزش‌های زورخانه‌ای به وجود آورده است؟ انتخاب این دو هنرمند چه تأثیری بر شناخته شدن تنیس ایران و پیشرفت این رشته داشته است؟ آیا بهتر نیست فدراسیون‌های ورزشی به انتخاب افراد و مدیران متخصص در هر عرصه توجه بیشتری داشته باشند؟ اینها سؤالاتی هستند که هنوز هیچ پاسخ قانع‌کننده‌ای از سوی روسای فدراسیون‌ها دریافت نکرده‌ایم و داستان متوجه ادامه خواهد داشت.