یورو نیوز گزارش میدهد: گروهی از پژوهشگران موفق به شناسایی بقایای انسانی در عمق یک چاه واقع در یک قلعه باستانی در نروژ شدهاند که احتمال میرود همان «مرد چاهی» باشد. شخصیتی که در یک حماسه حماسی از قرون وسطی به طور مختصر به او اشاره شده است و به ۸۰۰ سال پیش بازمیگردد.
شخصیت این مرد که نامش در تاریخ ذکر نشده است، به نظر میرسد پس از حمله به قلعهای در نروژ به درون یک چاه آب انداخته شده باشد.
در «حماسه اسوریر» (Sverris saga)، اثر ۱۸۲ بیتی پیرامون زندگی و دوران پادشاه نروژی به نام اسوریر سیگوردسون، که در نیمه دوم قرن دوازدهم میلادی به سلطنت رسید، تنها یک خط به او اختصاص داده شده است: «مردی را در چاهی انداختند و سپس آن را با سنگ پر کردند.»
آرمان یاکوبسون، استاد ادبیات کهن در دانشگاه ایسلند، اشاره کرد که این حماسه به طور گستردهای به عنوان یک منبع معتبر تاریخی برای وقایع اولیه قرون وسطی در نروژ شناخته میشود.
با استفاده از روشهای پیشرفتهای نظیر تجزیه و تحلیل دیانای باستانی و تاریخگذاری رادیوکربن، پژوهشگران موفق شدند اطلاعاتی در مورد این مرد بدست آورند.
این اسکلت نخستین بار در سال ۱۹۳۸ و در خلال یک پروژه بازسازی در قلعه «اسورسبورگ» پیدا شد. پس از تخلیه چاه، کاوشگران با جسد او رو بهرو شدند، اما به دلیل آغاز جنگ جهانی دوم، این اسکلت هرگز به طور کامل مورد بررسی قرار نگرفت و برای چندین دهه در فراموشی ماند.
چند سال قبل باستانشناسان مجدداً به منطقه بازگشتند و پس از انجام یک حفاری آزمایشی، موفق به بازیابی بیش از ۹۰ درصد از اسکلت شدند.
آنا پترسن، باستانشناس مؤسسه تحقیقات میراث فرهنگی نروژ، ابراز داشت: «ما باور نمیکردیم که چیزی از استخوانها باقی مانده باشد و تصوری که داشتیم این بود که آنها احتمالاً تحت وزن سنگها خرد شدهاند. اما برخلاف انتظارات، بخش عمدهای از اسکلت به نحو شگفتانگیزی سالم باقی مانده بود.»
به اعتقاد محققان، این مرد احتمالاً قبل از آنکه به درون چاه پرتاب شود به دلیل آسیب دیدگی به سرش فوت کرده است. این نکته با روایت مندرج در حماسه نیز همخوانی دارد.
دانشمندان با بهرهگیری از تکنیکهای علمی نوین و تاریخگذاری رادیوکربن، موفق به کشف جزئیاتی از این مرد شدهاند.
تحلیل دیانای استخراج شده از دندانهای این فرد گواه بر آن است که او مردی با چشمان آبی، پوست روشن و موهایی قهوهای یا بلوند بوده و ریشههای او به جنوب نروژ بازمیگردد.
چندین محقق که در این پژوهش حضور نداشتند، این مطالعه را قانعکننده ارزیابی کردهاند، اما اذعان دارند که نمیتوان به قطعیت گفت که این بقایا دقیقا متعلق به مرد ذکر شده در حماسه هستند.
وی افزود: «این تحقیق نشان میدهد که چگونه علم مدرن میتواند به پر کردن برخی از شکافهای تاریخی یاری رساند».
یافتههای جدید در نشریه علمی «iScience» منتشر شده است.