اصفهان معاون پژوهش مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی بیان نمود: همگرایی در علوم و فناوری ها، با ادغام فناوری های نوین، پدیده ای به نام دوقلوی دیجیتال را به وجود آورده که از اهمیت فراوانی در حکمرانی داده ها برخوردار است. این تحول جدید، علاوه بر اینکه چالش های اخلاقی و اجتماعی را به همراه دارد، فرصت های بالقوه ای را نیز خلق کرده است.
بهروز طهماسب کاظمی در تاریخ ۱۵ بهمن، در مراسم ملی «عصر امید» که در دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان صورت گرفت، خاطرنشان کرد: در سال های پیشین، موضوع فناوری های ساختارشکن (Disruptive Technologies) نظیر رایانش ابری، پرینتر سه بعدی، هوش مصنوعی، نانوفناوری، زیست فناوری، علوم شناختی و فناوری اطلاعات مورد توجه قرار گرفته بود. به تدریج، مفهوم همگرایی علوم و فناوری ها (Convergence of Science and Technology) مطرح گردید که به ادغام این رشته ها اشاره دارد. این همگرایی، موجب ظهور فناوری های نوین و تغییرات اساسی در مسیر توسعه علمی و صنعتی شده است.
او ادامه داد: از جمله جلوه های بارز این همگرایی، مفهوم دوقلوی دیجیتال (Digital Twin) است که در ابتدا محدود به ادغام دو فناوری برای ایجاد ارزش افزوده بود، اما امروزه با ترکیب بیش از ۱۵ فناوری پیشرفته، ابعاد وسیع تری پیدا کرده است. دوقلوی دیجیتال به پردازش و تحلیل داده ها پرداخته و با ایجاد ماتریس های پیچیده، امکان تصمیم گیری های هوشمند را فراهم می کند. این فناوری در سطح جهانی، به عنوان ابزاری کلیدی در حکمرانی داده ها شناخته شده و به مرحله ای رسیده است که قابلیت تحول در سیستم های مدیریتی، اطلاعاتی و حتی روند سیاست گذاری را دارد.
معاون پژوهش مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی به چالش های اخلاقی و اجتماعی که همراه با این تحولات به وجود آمده، اشاره کرد. برخی نظریه پردازان غربی، نظیر پروفسور مرسر، تأثیر فناوری های نوین بر دین و جامعه را بررسی کرده اند، اما این رویکرد غالباً به مسیحیت و هندوئیسم محدود شده و به دین اسلام توجهی نکرده اند. مسائلی کلیدی درباره اخلاق زیستی، استمرار گونه های طبیعی و تغییرات اجتماعی بر اثر فناوری های جدید مطرح شده که مستلزم تفکر عمیق و جدی است.
طهماسب کاظمی افزود: در کشور ما، پژوهشگران جوان با تلاشی چشمگیر و دانش فنی خود به مرزهای فناوری جهانی دست یافته اند و در پروژه های پیچیده اروپایی و آمریکایی نیز نقشی اساسی ایفا می کنند. اکنون زمان آن فرا رسیده که این قابلیت ها با همکاری، گفت وگو و هم افزایی دانش های مختلف تقویت گردد تا ایران سهمی شایسته در آینده علمی و فناورانه دنیا ایمنی کند.