دکتر کیانا حسن پور با اشاره به وجود باورهای نادرست در زمینه بیماری های چشمی، همانند دیگر بیماری ها در بدن، اظهار داشت: استفاده از تجارب شخصی برای درمان خود یا دیگران پیش از مراجعه به پزشک، امکان پذیر نیست.
وی تاکید کرد که خشکی چشم یکی از مشکلات شایع چشمی است و افزود: یکی از تصورات غلطی که در میان بسیاری از افراد برای درمان این مشکل مطرح می شود، استفاده از داروهای گیاهی به عنوان درمان گر است.
دکتر حسن پور به این نکته اشاره کرد که در برخی محصولات گیاهی، موادی وجود دارند که در صورت تماس مستقیم یا ورود به چشم از طریق پوست، می توانند تاثیرات منفی و زیان باری به همراه داشته باشند و ادامه داد: به کارگیری خودسرانه این داروهای گیاهی برای درمان مشکلات چشمی می تواند عواقب جبران ناپذیری در پی داشته باشد.
وی در ادامه به بیان اشتباه دیگر در رابطه با درمان گل مژه پرداخت و عنوان کرد: هر نوع خوددرمانی و تلاش برای دستکاری چشم با هدف رفع گل مژه، اساساً نادرست است. احتمال دارد که ضایعه ای که بر روی پلک ایجاد شده، در واقع گل مژه نباشد و خوددرمانی نیز ممکن است به چشم آسیب های جدی وارد کند.
شست وشوی چشم با چای سیاه دم کرده یکی دیگر از موضوعاتی بود که دکتر حسن پور به آن اشاره داشت و توضیح داد: این تصور که چای ولرم می تواند به تسکین عوارض چشمی کمک کند، صرفاً به خاطر دمای گرم آن است. در حقیقت، چای هیچ خاصیت درمانی مستقیمی برای چشم ندارد و حتی می تواند منجر به بروز عفونت های ثانویه شود.
استفاده از عسل به عنوان درمانی برای ضایعات و مشکلات چشمی نیز سومین باور نادرستی بود که دکتر حسن پور به آن پرداخت و گفت: اگر عسل به هر دلیلی وارد چشم شود، می تواند عوارضی نظیر عفونت و یا سوختگی های چشمی را به دنبال داشته باشد.
این پزشک با اشاره به اینکه آلرژی چشمی یکی از بیماری هایی است که به صورت دوره ای عود می کند، تصریح کرد: به کارگیری خودسرانه داروها و محصولات گیاهی بسیار خطرناک است و ممکن است منجر به تشدید اوضاع شود.
وی همچنین بیان کرد که آب هویج هیچ تاثیری بر روی بینایی چشم ندارد و گفت: در واقع، ویتامین A موجود در آب هویج نمی تواند تاثیری قابل ملاحظه در بهبود بینایی داشته باشد و برای درمان افرادی که از کمبود این ویتامین رنج می برند، دوزهای بالای ویتامین A تحت نظر پزشک تجویز می شود.
دکتر حسن پور به باور نادرست دیگری در مورد استفاده از عینک نیز اشاره کرد و توضیح داد: تصوری که در بزرگسالان وجود دارد این است که استفاده از عینک باعث ضعیف تر یا تنبل شدن چشم می شود؛ این باور اساساً نادرست است و عینک وسیله ای اصلاحی بوده که مشکلی برای چشم ایجاد نمی کند.
وی در نهایت به یک باور نادرست دیگر در خصوص بیماری های چشمی پرداخت و اظهار داشت: تصور غلط مبنی بر تبدیل ناگهانی آب مروارید به آب سیاه وجود دارد. در واقع، ابتلا به آب مروارید با علائم مشخصی همچون تاری دید و کاهش بینایی همراه است و تبدیل ناگهانی و بی علامت آب مروارید به آب سیاه تقریباً غیرممکن است.