چین اخیراً از تکمیل اولین کشتی شناور تولید، ذخیره و تخلیه (FPSO) به همراه سیستم جذب کربن خبر داده است که این پیشرفت گامی مهم در جهت کاهش میزان انتشار کربن در فعالیت های نفتی فراساحلی محسوب می شود.
این کشتی اف پی اس او به طول ۳۳۰ متر در شانگهای ساخته شده و انتظار می رود تا پایان ماه جاری به مشتری تحویل داده شود.
طبق اطلاعات منتشر شده توسط آی ای، این شناور که توسط شرکت دولتی کشتیرانی اقیانوس کاسکو طراحی و توسعه یافته، قادر به تولید ۱۲۰ هزار بشکه نفت در روز خواهد بود و در حین فعالیت، دی اکسید کربن تولید شده در فرآیند استخراج و سفر خود را جذب و ذخیره می کند.
اولین کشتی مکنده کربن جهان
این راهکار نوآورانه برای کاهش تأثیرات زیست محیطی حفاری های دریایی طراحی شده است، به ویژه با در نظر گرفتن این نکته که توربین های گازسوز که معمولاً در کشتی های اف پی اس او به کار می روند، از منابع اصلی انتشار دی اکسید کربن به شمار می آیند.
این شناور تولیدی در چین قادر است آلاینده های خود را جذب کند و برق لازم را از حرارت گازهای خروجی به دست آورد. هدف این سازنده همسان سازی تولید نفت با کنترل نوآورانه مقادیر انتشار گازهای گلخانه ای است.
چین اعلام کرده است که متعهد به دست یابی به اوج انتشار کربن تا سال ۲۰۳۰ و رسیدن به سطح انتشار خالص صفر تا سال ۲۰۶۰ است.
به غیر از این، دیگر شرکت های بزرگ نفت و گاز در سطح جهانی نیز به دنبال راهکارهای مشابه هستند. در ژانویه، اداره حمل و نقل آمریکا فناوری جذب کربن را برای یک واحد تولید آمونیاک تأیید کرده است.
این پیشرفت ها نشان دهنده تسریع در صنعت نفت و گاز به سمت پذیرش فناوری های پاک تر است، چرا که ضرورت محدود کردن افزایش دما به زیر دو درجه سانتی گراد نسبت به سطوح قبل از صنعتی شدن به شدت احساس می شود.
اجراهای چین در تجهیز تأسیسات نفتی شناور به فناوری جذب کربن، حمایت گسترده تری از تلا ش ها برای کاستن از انتشارهای مضر مرتبط با استخراج نفت و گاز به شمار می آید.
هم زمان طبق گزارش آژانس بین المللی انرژی، فعالیت های مربوط به استخراج، حمل و نقل و فرآوری نفت و گاز در سال ۲۰۲۲ به تولید حدود ۵.۱ میلیارد تُن گازهای گلخانه ای منجر شد، که این مقدار تقریباً ۱۵ درصد از کل انتشارات انرژی جهانی را تشکیل می دهد.
علاوه بر حفاری های دریایی، چین به طور مداوم پروژه های تجدیدپذیر با اندازه بزرگ را دنبال می کند.
تولیدکنندگان تجهیزات در این کشور توربین های بادی قدرتمندی را ساخته اند که انرژی بیشتری را در هر چرخش تولید می کنند.
با این وجود، چین با چالش بازیافت یا استفاده مجدد از این اجزای بزرگ توربین ها زمانی که به پایان عمر ۲۰ تا ۲۵ ساله خود می رسند، روبرو است.
محققان در حال بررسی روش هایی برای بازسازی تیغه ها به عنوان مصالح ساختمانی با ترکیب آنها در مخلوط های سیمان و آسفالت هستند.