انتقاد بیژن ارژن نسبت به برگزاری نخستین دوره جایزه قلم هژار؛
به نقل از خبرنگار ایلنا، اولین دوره جایزه قلم ههژار در شامگاه روز پنجشنبه هشتم خردادماه با معرفی برگزیدگان و آثار برجسته در دانشگاه کردستان به کار خود خاتمه داد.
در این رویداد، علاوه بر اهدای تندیس جایزه قلم ههژار به برگزیدگان، مبلغ دو میلیارد ریال نیز بهصورت نقدی به ایشان اعطا شد. همچنین در این مراسم به ۳۲ اثر شایسته تقدیر، تندیس و هر یک ۲۵۰ میلیون ریال جایزه نقدی تعلق گرفت.
اکنون بیژن ارژن، رباعیسرای معاصر، در انتقاد به این مراسم یادداشتی را برای ایلنا ارسال کرده است.
این شاعر در این باره به ایلنا بیان کرد: از نوع جایگاهی که بخش شعر در فراخوان نخستین جایزه قلم «هژار» دارد، مشهود است که دلیل عدم انتخاب برگزیدهای در این بخش چه بوده است.
او افزود: به برگزیدگان دویست میلیون تومان جایزه اهدا شده است، اما به نظر میرسد که جایزه تقدیر به مبلغ بیست و پنج میلیون تومان بوده است.
او در یادداشت خود نوشت:
«جایزه قلم هژار یا آرمانشهر افلاطون
سلامی به شاعر، شاعر، شاعر و کلمهشناس فرزانه، زندهیاد ماموستا هژار و آثار فاخری که از ایشان به یادگار مانده
همچنین از افرادی که این رویداد فرهنگی را ساماندهی کردند، سپاسگزارم
و حال، به اصل مطلب بپردازیم
اگرچه من هیچ اثری به جشنواره هژار نفرستادهام و در دیگر جشنوارههای ادبی نیز شرکت نکردهام، اما به عنوان یکی از شاعران، بر خود واجب دانستم که از شعر دفاع کنم. شعری که در نبود آن، شاید ماموستا هژار نبود که شوق شعرش را به جهان کلمه سرازیر کند و فرهنگ «ههنبانه بورینه» شکل نگیرد و کلمه به داستان تبدیل نشود و کلمهای دیگر، به ترجمه درنیاید.
شاید از خود بپرسید در جایزه قلم هژار چه مسألهای پیش آمده که اینگونه نگرانم؟
هیچ رویدادی روی نداده است، جز اینکه در این جشنواره، در هر حوزهای از تاریخ و فلسفه و داستان گرفته تا نقد ادبی و سبکشناسی و فرهنگ عمومی و مردمشناسی، همگی برگزیدگانی با جوایز دویست میلیون تومانی داشتند، به جز بخش شعر که هیچ برگزیدهای نداشت و هیچ شاعری به آن آرمانشهر افلاطونی راه نیافت. شاید اگر خود ماموستا هژار نیز شرکت میکرد، به جرم شاعری تنها شایسته تقدیر میشد و راهی به جمع برگزیدگان نمییافت. شایستهی تقدیری که دو نفر از برندگانش به نشانه اعتراض، جوایز خود را پس دادند.
در انتها، این سخن من یک اعتراض صنفی است به نمایندگی از شاعران، هرچند که از دانشگاه کردستان به خاطر توجه به دیگر رشتههای ذکرشده در این جشنواره سپاسگزارم. امید است در آینده، شعر به همان اندازهای که شایستهاش است، به دیده آید
پیش و پسی بست صف کبریا
پس شعرا آمد و پیش انبیا
هژار کیست؟
عبدالرحمان شرفکندی، معروف به ههژار، در سال ۱۳۰۰ هجری شمسی در روستای شرفکند (واقع در بین شهرهای بوکان و مهاباد در استان آذربایجان غربی) متولد شد.
پس از سالیان درازی دوری از وطن، وی در سال ۱۳۵۴ به ایران بازگشت و به عنوان پژوهشگر در دانشگاه تهران مشغول به دستاندرکاری شد و دست به تألیفات و ترجمههای گوناگونی زد که مهمترین اثرش در زبان فارسی، ترجمه کتاب ارزشمند «قانون در طب» ابوعلی سینا در پنج جلد است. اگرچه ههژار به عنوان مترجم و محققی برجسته شناخته میشود، اما در کردستان بیشتر به عنوان شاعر شناخته میشود و این امر جایگاه والا و تأثیر عمیق شعرهایش در دل مردم را به نمایش میگذارد. ماموستا هژار در دوم اسفند ماه ۱۳۶۹ هجری شمسی از دنیا رفت. در مجموع، ۹۴۱ اثر در ۱۵ حوزه مختلف به دبیرخانه جایزه قلم ههژار ارسال شده است.
/