به نقل از خبرنگار حوزه سیاست خارجی ایرنا، صفار سفیر ایران در اوگاندا در یادداشتی با اشاره به ویژگیهای شخصیتی و حرفهای شهید امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه پیشین کشورمان بیان نمود: گاهی تقدیرها ممکن است تحت تأثیر دعاها، اعمال و رفتارها دستخوش تغییر شوند، اما شکر خدا که ردای شهادت در شب ولادت مسعود حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام بر قامت درخشان افراد شایستهای که لایق آن بودند، قرار گرفت و شهید، زندگی پرباری را گذراند.
منَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ، فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَیٰ نَحْبَهُ، وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ، وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلًا.
شهادت خادم الرضا (ع) مجاهد بزرگ آیت الله رئیسی، رئیس جمهوری اسلامی ایران، و بسیجی مخلص شهید ارجمند آقای امیرعبداللهیان وزیر امور خارجه با لیاقت، متین و آگاه ما، و نیز دیگر همراهان رئیس جمهور فقید را به محضر نیکو حضرت حجت(عج)، رهبر شجاع و متعهد، ملت بزرگ ایران و خانواده این شهیدان بزرگوار، با صمیمیت تبریک و تسلیت عرض میکنم.
خوشا به سعادت هموطنانی که در فضایی سرشار از عطر شهادت در جمهوری اسلامی، رئیس جمهور شهید و وزیر امور خارجه شهید و دیگر همراهان تلاشگرشان را تشییع کردند.
خدا را شکر که ملت بزرگ و مؤمن ایران در کنار مجاهدتهای تمامی شهیدان مظلوم، حضرت روح الله و حکمت رهبری معظم انقلاب اسلامی به عنوان اساسیترین دلیل بقای نظام اسلامی، بار دیگر با حضور در صحنه و تجلیل از این شهیدان عزیز، همچون گذشته نشان دادند که در پاسداری از آرمانها و ارزشهای انقلاب اسلامی، کارآمدی و دوراندیشی دارند و روح رهبری را نیز تقویت کردند.
جایگاه این شهدای گرانقدر در اعلی علیین، در کنار دوستان و یاران شهیدشان، گوارای وجودشان باد و با حضرت روح الله (ره) و بسیجیان شهیدش محشور باشند، ان شاءالله.
و اما در مورد جناب آقای امیرعبداللهیان شهید سرافراز ما که در روزهای اخیر در مورد حسن اخلاق و رفتار ایشان بسیار گفته و نوشته شده، واقعاً فردی شایسته، توانمند و محترم بودند که به حق خود رسید و «شهید شد» و به جمع دوستان شهیدش پیوست.
چه چیزی زیباتر از این که با تلاشی مستمر زندگی کنی و در پایان عمر با شهادت به دیار باقی پرواز کنی. عاش سعیدا و …
قرار بود در سال ۱۴۰۲ دو سفر رئیس جمهور محترم به اوگاندا برنامهریزی شود، که نخستین آن در تیرماه در قالب دیدار دوجانبه برگزار گردید و وزیر شهید نیز در این برنامه سید الرئیس الشهید را همراهی کرد.
دیدار دوم قرار بود در روز ۳۰ دی ماه انجام شود و رئیس جمهور و به تبع آن وزیر امور خارجه برای شرکت در نشستهای وزرای امور خارجه و سران کشورهای عضو جنبش عدم تعهد و گروه ۷۷ به کامپالا سفر کنند.
در روز پایانی که هیات قرار بود از تهران عازم شود، به دلایلی برنامه تغییر یافت و مقرر شد که آقای مخبر، معاون اول محترم رئیس جمهور در اجلاس شرکت کند. در دقایق پایانی، پیش از پرواز هواپیمای آقای مخبر و هیئت همراه وی، نظراتی مطرح شد و برای تصمیمگیری از دفتر وزیر محترم تماس گرفتند و قرار شد من با آقای امیرعبداللهیان تماس بگیرم.
با وزیر تماس گرفتم و شهید عزیز با همان آرامش و متانت همیشگی پاسخگو بودند. در طول مکالمه، الفاظ رسمی و متناسب با مقام سفیری که به من خطاب میشد، کماکان حفظ شد؛ ابتدایی هر بخش از گفتگو این جملهها را فرمود: «جناب آقای سفیر، لطفاً بفرمایید …» یا اینکه: «جناب آقای صفار، میشود بفرمایید … ».
ما تجربه کردهایم که حتی در شرایط عادی بعضی افراد درکنترل خود دچار مشکل میشوند و به سرعت عمل میپردازند و رعایت ادب در گفتار را نادیده میگیرند، اما شهید بزرگوار آقای امیرعبداللهیان با نهایت آرامش، در حالی که باید برای سفر معاون اول محترم و تیم همراه آنان، نظر نهایی را ارائه میکرد، با درک کامل از شرایط سفیر و سفارت که باید به کشور میزبان پاسخگو باشد، با احترام و آرامش تمام در کلام، مدیریت موضوع را بر عهده گرفت و بعد از دو دور صحبت کوتاه، تصمیم نهایی را اتخاذ کردند و تأکید نمودند که بدون تغییر برنامه، سفر آقای مخبر ادامه خواهد یافت و هماهنگیهای لازم نیز فراهم خواهد شد.
برای یک سفیر در چنان شرایطی هیچ چیز با ارزشتر از این نیست که یک مقام ارشد، به ویژه وزیر امور خارجه، مسئولیت را بر عهده میگیرد و تصمیمگیری میکند و در آن صورت میدانی که میتوانی آن کار را به عنوان تمام شده و قطعی تصور کنی. مسئولیتپذیری در امور تعهدی از بارزترین ویژگیهای دیپلماتیک امیر بود. این یکی از دلایلی است که وقتی خبر شهادتش را شنیدند، تنها گفتند “به حقش رسید”. همنشینی با سردار شهید نیز گوارای وجودشان باد.